Αντιμέτωπος με νέα δίωξη για ακόμη ένα σκάνδαλο διαφθοράς, από τα πολλά που έχουν αμαυρώσει την πολύχρονη σταδιοδρομία του, και βλέποντας ότι η ισχνή πλειοψηφία του στη Βουλή δεν θα αντέξει για πολύ, ο… μόνιμος πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου ανακοίνωσε προχτές την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, που θα στηθούν επτά μήνες νωρίτερα, στις 9 Απριλίου.
Η τυπική αφορμή για την πρόωρη διάλυση της Βουλής δόθηκε στον στριμωγμένο «Μπίμπι» από την τελευταία κρίση στο εσωτερικό της κυβέρνησης συνασπισμού, μακράν της δεξιότερης στην ιστορία του Ισραήλ, καθώς το δεξιό κόμμα του, το «Λικούντ», απέτυχε να πείσει τους ακροδεξιούς εταίρους του να υπερψηφίσουν νομοσχέδιο που θα επανέφερε την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία για τους υπερορθόδοξους Εβραίους άνδρες.
Στην πραγματικότητα, όμως, ο άνθρωπος που «ανάγκασε» τον Νετανιάχου να προσφύγει στις κάλπες είναι ο Σάι Νιτζάν, το δεξί χέρι του γενικού εισαγγελέα Αβιχάι Μάντελμπλιτ, ο οποίος επιβεβαίωσε δημοσίως πριν από λίγες μέρες ότι η εισαγγελία θα ζητήσει την απαγγελία κατηγοριών κατά του Νετανιάχου και της συζύγου του Σάρα για μια από τις πιο «καραμπινάτες»« υποθέσεις διαφθοράς, συμπληρώνοντας ότι «υπάρχουν αρκετά στοιχεία» σε βάρος του ζεύγους.
Ο «Μπίμπι» φυσικά αντεπιτέθηκε, δηλώνοντας αθώος και καταγγέλλοντας «κυνήγι μαγισσών»: όμως η συντριπτική πλειονότητα των πολιτικών αναλυτών εκτιμά ότι βιάζεται να πάει στις κάλπες με την ελπίδα ότι το εκλογικό σώμα θα τον «απαλλάξει» από τους δικαστικούς μπελάδες, δίνοντάς του μια φρέσκια εντολή που θα αναγκάσει τους δικαστές να αποσύρουν τις διώξεις…
Πράγματι, μοιάζει απίθανο ο γενικός εισαγγελέας να ανακοινώσει τώρα διώξεις και λογικά «θα προτιμήσει να περιμένει μετά τις εκλογές για να μην κατηγορηθεί για επηρεασμό της ψήφου».
Το Λικούντ πάντως προηγείται στις δημοσκοπήσεις, χωρίς φυσικά να εξασφαλίζει αυτοδυναμία, ενώ το Εργατικό κόμμα εξακολουθεί να «ψάχνεται» και δεν δείχνει να απειλεί την (ακρο-) δεξιά συμμαχία από τον κυβερνητικό συνασπισμό.
Από την άλλη, βέβαια, μπορεί οι εκλογές αυτές να αποδειχθούν και η «ταφόπλακα» της πολιτικής καριέρας του 69χρονου Νετανιάχου, καθώς έχει καταφέρει αυτή τη φορά να στρέψει εναντίον του τους υπερορθόδοξους, αλλά και τους πιο πολεμοχαρείς, που τον πιέζουν για νέα εισβολή στον Λίβανο και τη Λωρίδα της Γάζας και του χρεώνουν την «αδυναμία» να σταματήσει την ιρανική «διείσδυση».
Αλλωστε ο ίδιος ο Νετανιάχου, μόλις πριν από ενάμιση μήνα, είχε αποκλείσει την πρόωρη διεξαγωγή εκλογών, χαρακτηρίζοντας «ανεύθυνη» (!) κάθε τέτοια σκέψη, με το επιχείρημα ότι η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με «πολλαπλές απειλές στον τομέα της ασφάλειας»…
