Θρίαμβος για τον «αδέσμευτο» αλ-Σαντρ

Μεγάλη -όσο και απρόσμενη- νίκη κατέγραψε η παράταξη του σιίτη ιερωμένου Μοκτάντα αλ-Σαντρ στις εκλογές του Ιράκ, τις πρώτες που διεξήχθησαν σε όλη τη χώρα μετά την ήττα των τζιχαντιστών του «Ισλαμικού κράτους».

Αν και τα αποτελέσματα δεν είναι τελικά, με περίπου 95% των ψήφων καταμετρημένο προηγείται σαφώς η ετερόκλητη συμμαχία υπό τον αλ-Σαντρ, ο οποίος είχε πρωταγωνιστήσει πριν από δώδεκα χρόνια στην εξέγερση κατά των Αμερικανών, αλλά το τελευταίο διάστημα είχε παραμεριστεί από άλλους σιίτες ηγέτες που υποστηρίχθηκαν ανοιχτά από το Ιράν.

Αλλωστε ο αλ-Σαντρ, παρά τις στενές (και… κληρονομικές, αφού ο πατέρας του υπήρξε «αγιατολάχ») σχέσεις του με το Ιράν, δηλώνει αντίπαλος σε κάθε μορφή ξένης παρέμβασης στα ιρακινά ζητήματα, τόσο από τη Δύση όσο και από το Ιράν.

Ο πραγματικός νικητής, βέβαια, ήταν η αποχή, που ξεπέρασε το 55%: η ψήφος στον αλ-Σαντρ είναι καθαρά ψήφος διαμαρτυρίας, αφού ο «λαϊκιστής», κατά τους αντιπάλους του, ιερωμένος έδωσε προεκλογικά μεγάλη έμφαση στην ανάγκη καταπολέμησης της κυβερνητικής διαφθοράς, ενώ δεν δίστασε να συμπεριλάβει στην ευρεία συμμαχία του τόσο μια σειρά από γνωστούς υποστηρικτές του κοσμικού χαρακτήρα του ιρακινού κράτους όσο και υποψηφίους του Ιρακινού Κομμουνιστικού Κόμματος, που κατέβηκαν με την υποστήριξή του στη Βαγδάτη!

Δεύτερη πίσω από τον αλ-Σαντρ έρχεται καθαρά η συμμαχία «Φάταχ» του Χάντι αλ-Αμίρι, ενός σιίτη πολέμαρχου που ηγήθηκε παραστρατιωτικής πολιτοφυλακής στη μάχη για τη Μοσούλη και φυσικά διέθετε το γνήσιο «χρίσμα» της Τεχεράνης, ενώ τρίτο και καταϊδρωμένο έρχεται το κόμμα τού ώς τώρα πρωθυπουργού Χάιντερ αλ-Αμπάντι, που προσπάθησε να πατήσει σε δύο βάρκες -και με τις ΗΠΑ και με το Ιράν- και «μαυρίστηκε».

Το ίδιο συνέβη και στην παράταξη του προκατόχου του αλ-Αμπάντι, Νούρι αλ-Μάλικι, ο οποίος εμφανιζόταν προεκλογικά ως ο ισχυρότερος αντίπαλος του αλ-Αμπάντι και τελικά «πάτωσε» -όπως πάτωσαν τόσοι… φυτευτοί -από τους ξένους επικυρίαρχους- «ηγέτες» στην Ιστορία πριν από αυτόν!