Στον… επόμενο πόλεμο της Συρίας, αυτόν που ήδη έχει ξεκινήσει επί συριακού εδάφους μεταξύ του Ισραήλ και του Ιράν, εστιάζει την προσοχή του το χθεσινό αποκαλυπτικό δημοσίευμα των New York Times, που επικαλείται (ανώνυμη) ισραηλινή στρατιωτική πηγή, για να επιβεβαιώσει ότι το Ισραήλ πράγματι βρισκόταν πίσω από την πυραυλική επίθεση της 9ης Απριλίου στην αεροπορική βάση Τ4 στη Συρία, στην πόλη Τίγιας κοντά στη Χομς, κατά την οποία σκοτώθηκαν τουλάχιστον επτά Ιρανοί στρατιωτικοί.
Το Τελ Αβίβ προφανώς, σε αντίθεση με τους διστακτικούς (ακόμη) δυτικούς τηλε-βομβαρδιστές της Συρίας, όχι μόνο δεν φοβάται να σκοτώσει Ιρανούς, αλλά θα κάνει τα πάντα για να συντρίψει το «προγεφύρωμα» του Ιράν στη «γειτονιά του», διακινδυνεύοντας -αν δεν την επιδιώκει κιόλας- ακόμη και μια γενικευμένη σύρραξη με την Τεχεράνη.
Στο άρθρο του γνωστού Αμερικανού αναλυτή Τόμας Φρίντμαν, ο ανώνυμος Ισραηλινός αξιωματούχος επιβεβαιώνει ότι το χτύπημα στην Τίγιας «ήταν η πρώτη φορά που επιτεθήκαμε σε “ζωντανούς” ιρανικούς στόχους – εγκαταστάσεις και ανθρώπους», και συμπληρώνει ότι οι επτά Ιρανοί, που σκοτώθηκαν, ήταν μέλη της «Δύναμης Κουντς», της πτέρυγας των «Φρουρών της Επανάστασης» που εποπτεύει τις επιχειρήσεις στο εξωτερικό και ότι ένας από αυτούς ήταν ο συνταγματάρχης Μεχντί Ντεχγκάν, διοικητής της μονάδας τηλεχειρισμού μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) στη Συρία.
Παρά το γεγονός ότι οι Ισραηλινοί αρνούνται -κατά την πάγια τακτική τους- να επιβεβαιώσουν ή να διαψεύσουν την «πατρότητα» του συγκεκριμένου πλήγματος, η Συρία κατηγόρησε από την πρώτη στιγμή το Τελ Αβίβ για το χτύπημα.
Αλλωστε, Ισραηλινοί αξιωματούχοι έχουν επανειλημμένα δηλώσει πως η αεροπορική βάση Τ4 χρησιμοποιείτο από Ιρανούς στρατιωτικούς και πως το Ισραήλ δεν μπορεί να δεχθεί την παρουσία στη Συρία του μεγαλύτερου εχθρού του, ενώ ο πρωθυπουργός της χώρας Μπενιαμίν Νετανιάχου εμφάνισε οργισμένος στις κάμερες ένα μεταλλικό εξάρτημα, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για τμήμα ενός οπλισμένου με εκρηκτικά ιρανικού drone που καταρρίφθηκε πάνω από το Ισραήλ, τον περασμένο Φλεβάρη.
Η σιωπηλή αλλά εκρηκτική αυτή «μονομαχία» των δυο ορκισμένων εχθρών σε συριακό έδαφος, όπως γράφει και ο (γνωστός για τις φιλοϊσραηλινές θέσεις του) Φρίντμαν, είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για την παγκόσμια ασφάλεια, αφού μπορεί πραγματικά να συμπαρασύρει τη Ρωσία και τις ΗΠΑ σε μια ανοιχτή σύρραξη, που και οι δύο υπερδυνάμεις απεύχονται.
Οπως γράφει χαρακτηριστικά ο Φρίντμαν, το Ισραήλ είναι πανέτοιμο να χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε νέα επίθεση από ιρανικής πλευράς ως αφορμή για να εξαπολύσει γενικευμένη επιδρομή κατά ιρανικών στόχων σε όλη τη Συρία.
Πάντως, παρά τις δηλώσεις της ισραηλινής πηγής στους NYT, πως ο θάνατος Ιρανών στην Τίγιας δεν είχε προηγούμενο στις ισραηλινές αποστολές στη Συρία, η πραγματικότητα είναι άλλη, αφού, το 2015, μια άλλη «ορφανή» αεροπορική επιδρομή κατά της Χεζμπολάχ μέσα στη Συρία είχε αποτέλεσμα τον θάνατο ενός Ιρανού στρατηγού, καθώς και πολλών Λιβανέζων ανταρτών.
Η αλήθεια είναι πως το Ισραήλ όχι μόνον πλήττει συχνά θέσεις του συριακού στρατού αφότου ξεκίνησε ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία πριν από επτά χρόνια, αλλά και πιέζει συνεχώς τις ΗΠΑ και τους άλλους συμμάχους του στη Δύση να σκληρύνουν τη στάση τους έναντι της Τεχεράνης.
Η εκλογή Τραμπ έχει «λύσει τα χέρια» των Ισραηλινών, καθώς ο Αμερικανός πρόεδρος ετοιμάζεται τον Μάιο να ακυρώσει την ιστορική συμφωνία του προκατόχου του, Μπαράκ Ομπάμα, με τους Ιρανούς για τον περιορισμό του πυρηνικού τους προγράμματος, ενώ ταυτόχρονα έχει συμπήξει μια «ανίερη συμμαχία» με τους Ισραηλινούς και τους Σαουδάραβες (που επίσης διεξάγουν έναν βρόμικο «ακήρυχτο πόλεμο» κατά του Ιράν και των ντόπιων συμμάχων του στην Υεμένη): μια συμμαχία που κατεργάζεται άκρως επιθετικά σχέδια κατά της Τεχεράνης και δεν θα ησυχάσει, αν δεν ανατρέψει το σημερινό σιιτικό θεοκρατικό καθεστώς, που παραμένει «καρφί στο μάτι» του Ριάντ και των άλλων σουνιτικών απολυταρχικών καθεστώτων του Κόλπου.
Τουρκικές ακροβασίες
Συνεχίζει τις «ακροβασίες» μεταξύ των διαφόρων συμμαχιών της η… αδέσμευτη Τουρκία. Χθες, στην κοινή συνέντευξή του με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, στην Αγκυρα, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου επέμεινε πως «οι σχέσεις μας με τη Ρωσία δεν είναι μια εναλλακτική επιλογή στις σχέσεις μας με το ΝΑΤΟ ή με τους συμμάχους μας» στο ΝΑΤΟ, τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πρόσθεσε όμως ότι «αν και σκεπτόμαστε διαφορετικά (σ.σ.: σε σχέση με τη Συρία, όπου ο Πούτιν στηρίζει ολόψυχα τον Ασαντ), οι σχέσεις μας με τη Ρωσία δεν είναι τόσο αδύναμες ώστε ο Γάλλος πρόεδρος να μπορεί να τις διαρρήξει», απαντώντας έτσι στον Εμανουέλ Μακρόν που είχε νωρίτερα δηλώσει ότι η τουρκική υποστήριξη των πυραυλικών πληγμάτων εναντίον της Συρίας δείχνει ότι έχει «διαχωρίσει τη θέση της» από τη Ρωσία.
Στην ίδια… ανένταχτη γραμμή επέμεινε και ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Μπεκίρ Μποζντάγ, που τόνισε –από το Κατάρ– πως η Τουρκία «δεν είναι υπέρ μιας χώρας, ούτε εναντίον κάποιας άλλης» στη Συρία.
«Δεν υπάρχει αλλαγή στην πολιτική που ακολουθεί η Τουρκία. Δεν έχουμε κοινή στάση με τις Ηνωμένες Πολιτείες στο θέμα των [Κούρδων πολιτοφυλάκων της Συρίας] YPG, η θέση της Τουρκίας δεν έχει αλλάξει. Είμαστε επίσης εναντίον της άνευ όρων υποστήριξης του (συριακού) καθεστώτος και διαφωνούμε με το Ιράν και τη Ρωσία για αυτό», δήλωσε ο Μποζντάγ.
Είπε ακόμη πως η Τουρκία δεν διστάζει να συνεργάζεται με οποιαδήποτε χώρα προασπίζεται «σωστές αρχές» στη Συρία – χωρίς, φυσικά, να διευκρινίσει ποιες είναι αυτές…
