Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Την παροιμιώδη «άκρη του νήματος» στο θρίλερ γύρω από την ξαφνική παραίτηση του Λιβανέζου πρωθυπουργού Σάαντ Χαρίρι αποκάλυψε σε αποκλειστικό ρεπορτάζ του το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters.

Οπως προκύπτει από τις μαρτυρίες στενών συνεργατών και συγγενών του, ο Χαρίρι παρασύρθηκε δολίως στο Ριάντ όπου αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τους Σαουδάραβες «προστάτες του», όταν οι τελευταίοι κατέληξαν ότι αυτός δεν είναι διατεθειμένος να συγκρουστεί ανοιχτά με τη φιλοϊρανική οργάνωση Χεζμπολάχ, την απομάκρυνση της οποίας από την κυβέρνηση επιθυμούν διακαώς.

Τι ακριβώς συνέβη; Σύμφωνα με το Reuters, ο Χαρίρι -που επισκέπτεται συχνά το Ριάντ και έχει σπίτι εκεί, ενώ διαθέτει και τη σαουδαραβική υπηκοότητα- είχε βρεθεί εκεί και πριν από μερικές εβδομάδες, για να συναντηθεί με κορυφαία στελέχη των μυστικών υπηρεσιών και ένα υψηλόβαθμο στέλεχος της μοναρχίας.

Στη συνάντηση, όταν πιέστηκε για πολλοστή φορά να συγκρουστεί ανοιχτά με τη (συγκυβερνώσα) Χεζμπολάχ, απάντησε ότι δεν μπορεί να το κάνει γιατί κάτι τέτοιο θα κατέστρεφε την ευαίσθητη ισορροπία στη χώρα του.

Οι Σαουδάραβες όμως, που δείχνουν αποφασισμένοι να οδηγήσουν τη σύγκρουση με το Ιράν και τις φιλικές προς αυτό οργανώσεις στα άκρα, δεν έδειξαν ανοιχτά τη δυσαρέσκειά τους και ξεπροβόδισαν τον Χαρίρι με αγκαλιές και χαμόγελα, αλλά μόλις έφυγε πήραν τις οριστικές αποφάσεις τους.

Λίγες μέρες αργότερα, στις 2 Νοεμβρίου, κάλεσαν τον ανυποψίαστο πρωθυπουργό του Λιβάνου να μεταβεί ξανά την επομένη στο Ριάντ για να συναντηθεί με τον βασιλιά Σαλμάν.

Οταν όμως έφτασε στο αεροδρόμιο, δεν τον περίμενε κανείς αξιωματούχος, αλλά μόνον ασφαλίτες του βασιλείου, που του αφαίρεσαν το κινητό του τηλέφωνο και τον οδήγησαν φρουρούμενο στο σπίτι του.

Το πρωί του Σαββάτου, 3 Νοεμβρίου, ύστερα από πολύωρη αναμονή, ο Χαρίρι οδηγήθηκε στον πρίγκηπα-διάδοχο Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, ο οποίος του ενεχείρισε τη γνωστή πλέον δήλωση παραίτησης, με την οποία ο πρώην πρωθυπουργός κατηγορεί εμμέσως το Ιράν και τη Χεζμπολάχ ότι σχεδίαζαν τη δολοφονία του για να «σπείρουν τη διχόνοια» στον αραβικό κόσμο!

Συγγενείς και συνεργάτες του Λιβανέζου πρωθυπουργού έμειναν εμβρόντητοι από την παραίτηση: ο Χαρίρι έμοιαζε χαλαρός και ψύχραιμος πριν φύγει, και είχε διαβεβαιώσει τον κύκλο του ότι θα επέστρεφε στη χώρα τη Δευτέρα, ενώ προετοιμαζόταν για την προγραμματισμένη συνάντησή του με τον Αιγύπτιο ηγέτη Αλ Σίσι στο Σαρμ ελ Σέιχ, την ερχόμενη Παρασκευή.

Λένε επίσης ότι οι Σαουδάραβες είχαν αποφασίσει την αντικατάστασή του από τον μεγαλύτερο αδελφό του, Μπαχάα Χαρίρι, ο οποίος θεωρείται πιο «σκληρός» – όμως η προσπάθειά τους να τον επιβάλλουν εκ του μακρόθεν στο κόμμα και την κυβέρνηση δεν ευδοκίμησε, καθώς οι Λιβανέζοι σουνίτες αντέδρασαν με αποστροφή στην ουσιαστική απαγωγή του ηγέτη τους και συσπειρώθηκαν με τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις, απαιτώντας την άμεση επιστροφή του «αιχμάλωτου» Σάαντ.

Ο ηγέτης της Χεζμπολάχ μάλιστα, ο Χάσαν Νασράλα, μίλησε ανοιχτά για «κήρυξη πολέμου», υποστηρίζοντας ότι παράλληλα με την απαγωγή Χαρίρι, οι Σαουδάραβες ζήτησαν από το Ισραήλ να προχωρήσει σε αεροπορικά πλήγματα κατά της σιιτικής οργάνωσης…

Το παιχνίδι, βέβαια, μοιάζει πιο περίπλοκο, γιατί ο… αιχμάλωτος Χαρίρι δείχνει αν μη τι άλλο να συνεργάζεται με τους «απαγωγείς» του: για παράδειγμα, συναντήθηκε με τους πρέσβεις της Γαλλίας και των ΗΠΑ, οι οποίοι υποστήριξαν πως «διαπίστωσαν ότι έχει πλήρη ελευθερία κινήσεων».

Και χτες, ενώ ο πρόεδρος του Λιβάνου Μισέλ Αούν απαιτούσε ξανά την «απελευθέρωση» του πρωθυπουργού του, ο Χαρίρι έκανε δηλώσεις σε τηλεοπτικό κανάλι του Λιβάνου όπου δήλωσε ότι είναι «ελεύθερος», ότι παραιτήθηκε «για να γλιτώσει τη χώρα από έναν τεράστιο κίνδυνο που την απειλούσε», χωρίς να πει περισσότερα γι’ αυτό, και τέλος διαβεβαίωσε πως θα επιστρέψει στη Βηρυτό «πολύ σύντομα, εντός ολίγων ημερών»!

Ποιος λέει αλήθεια και ποιος ψέματα; Το μόνο σίγουρο είναι πως το θρίλερ με τον Χαρίρι δεν είναι παρά ένα μόνο επεισόδιο στον ακήρυχτο, αλλά πολυμέτωπο και εξαιρετικά άγριο πόλεμο μεταξύ Ριάντ και Τεχεράνης, που κάθε άλλο παρά προς εκτόνωση βαίνει…