Επιστροφή στο φαύλο παρελθόν

Η επικοινωνιακή στρατηγική του πολυεκατομμυριούχου προέδρου της Αργεντινής Μαουρίσιο Μάκρι δεν θα μπορούσε να δεχτεί μεγαλύτερο πλήγμα. Η δωρεά του 1,2 εκατ. δολαρίων, που αποφάσισε να κάνει η κυβέρνησή του στο Ιδρυμα Scholas Pontificas, το οποίο δημιούργησε ο Πάπας Φραγκίσκος για να προωθήσει την παιδεία και την ειρήνη στον κόσμο, επιστράφηκε πάραυτα.

Ο συμπατριώτης του Ποντίφικας, με μια κίνηση ιδιαίτερου πολιτικού βάρους, διέταξε τους επικεφαλής του Ιδρύματος να στείλουν πίσω τα χρήματα που «κακώς δέχτηκαν», τονίζοντας με τον τρόπο του πως όταν ο λαός στενάζει και η φτώχεια σαρώνει η κυβέρνηση πρέπει να έχει άλλες προτεραιότητες από τις επικοινωνιακές αγαθοεργίες.

«Η κυβέρνηση της Αργεντινής έχει να ανταποκριθεί στις πολλές ανάγκες του λαού και δεν έχετε δικαίωμα να πάρετε ούτε δεκάρα», επέπληξε το Ιδρυμα. Αλλά και εμμέσως την κυβέρνηση, η οποία επιδίωκε να λειτουργήσει η δωρεά σαν όχημα συμφιλίωσης με έναν Πάπα που δεν χάνει ευκαιρία να τονίζει τις αποστάσεις του από το καθεστώς Μάκρι.

Δεν του τηλεφώνησε για να τον συγχαρεί για τη νίκη του τον περασμένο Δεκέμβριο. Εστειλε ένα προσευχητάρι -μαζί με μήνυμα αλληλεγγύης- σε ηγέτιδα των κοινωνικών κινημάτων, την οποία φυλάκισε η κυβέρνηση. Συνάντησε τον πρόεδρο στο Βατικανό μόνο για 22 λεπτά, ενώ παραχώρησε 40 λεπτά στον δικαστή που διερευνά το σκάνδαλο με τις offshore του Μάκρι. Και στα τέλη Μαΐου δέχτηκε για περισσότερο από μία ώρα την Εμπέ ντε Μποναφίνι, ορκισμένη αντίπαλο του προέδρου και ιστορική ηγέτιδα των Μητέρων της Πλατείας του Μάη, που αναζητούν τα αγνοούμενα παιδιά τους.

Η ουσία αυτής της συνάντησης συμπυκνώνεται στη δήλωση της 88χρονης Μποναφίνι: «Είπα στον Πάπα ότι έχει μια πολύ δύσκολη αποστολή. Η πατρίδα μας χρειάζεται τον λόγο του. Σε ούτε έξι μήνες η κυβέρνηση κατάστρεψε ό,τι κατακτήσαμε σε 12 χρόνια».

Δυσοίωνη πραγματικότητα

Αυτή είναι η ουσία της δυσοίωνης πραγματικότητας που καθημερινά οικοδομεί το καθεστώς Μάκρι. Το Ανώτατο Δικαστήριο (όπου διόρισε δικούς του δικαστές με ένα από τα πρώτα διατάγματα της θητείας του) αποφάσισε τον περιορισμό του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος στην απεργία. Βασικός στόχος της απόφασης είναι να θέσει εκτός νόμου τις κινητοποιήσεις των πιο μαχητικών συνδικάτων και να αντιμετωπίσει, με όπλο την ποινικοποίηση, την έξαρση των κοινωνικών συγκρούσεων λόγω των πολιτικών λιτότητας και φτωχοποίησης του πληθυσμού.

Προστατεύοντας τους μεγαλοεπιχειρηματίες, πολλοί από τους οποίους μετέχουν στην κυβέρνηση, κατέθεσε σχέδιο νόμου φορολογικής αμνηστίας για όσους ξέπλυναν «βρόμικο» χρήμα. Εκτός από τις απαλλαγές που τους προσφέρει, προβλέπει την κατοχύρωση της ανωνυμίας τους και ποινές φυλάκισης για όσους δημόσιους λειτουργούς αποκαλύψουν τα ονόματα και τα ποσά που οι φοροφυγάδες έκρυβαν στο εξωτερικό, ενώ φιμώνει και τον Τύπο ορίζοντας πως όσοι δημοσιογράφοι δημοσιοποιούν αυτά τα στοιχεία θα μπορεί να οδηγούνται στη φυλακή και θα καλούνται να πληρώσουν υπέρογκα πρόστιμα.

Εξίσου ανησυχητικό είναι το προεδρικό διάταγμα που εξέδωσε στα τέλη Μαΐου, με το οποίο «αποκαθιστά την αυτονομία του Στρατού», η οποία είχε καταργηθεί το 1984. Το καθεστώς δηλαδή ασυδοσίας που με την πτώση της δικτατορίας καταργήθηκε θέτοντας τις Ενοπλες Δυνάμεις υπό τον έλεγχο της πολιτικής ηγεσίας.

Τώρα, στην ουσία, ξαναδίνει υπερεξουσίες στους στρατιωτικούς, πολλοί από τους οποίους παραμένουν αμετανόητοι για τα εγκλήματά τους επί δικτατορίας.

Στους έξι μήνες που κυβερνά ο Μάκρι, η Αργεντινή άλλαξε άρδην: απελευθερώθηκε η αγορά συναλλάγματος, έγιναν καταστροφικές συμφωνίες με τους «πιστωτές», το δολάριο ανέβηκε κατά 50%, ο πληθωρισμός τρέχει με 40%, οι πραγματικοί μισθοί μειώθηκαν κάθετα, δεκάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι έχουν απολυθεί, τα τιμολόγια των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας αυξήθηκαν έως και 700%, οι φτωχοί αυξήθηκαν κατά 1,5 εκατομμύριο, η παραγωγή καταποντίστηκε.

Ολα για τις ελίτ

«Αποκλειστικό μέλημα του Μάκρι ήταν να προβεί σε μια ταχύτατη μεταφορά εισοδήματος και πλούτου υπέρ των κυρίαρχων ελίτ, να βαθύνει τη λεηλασία εργαζομένων και καταναλωτών, να θωρακίσει των κύκλο των ημετέρων για να μην αποκαλυφθούν οι απάτες και τα εγκλήματά τους και να απεμπολήσει και την παραμικρή έννοια εθνικής αυτοδιάθεσης, δένοντας ξανά τη χώρα στο άρμα των ισχυρών γειτόνων του Βορρά ως ημι-αποικία.

»Μια ζάπλουτη και αυταρχική μειοψηφία, που με αισχρό τρόπο πολλαπλασίασε τα πλούτη της τα τελευταία χρόνια, και τώρα που βρίσκεται στην εξουσία ξεσπαθώνει εκδικητικά κατά της υπόλοιπης κοινωνίας την οποία κατηγορούν ότι στήριξε τον “αριστερό λαϊκισμό” και για τιμωρία τής στερούν ακόμη και τα ελάχιστα προς το ζην. Αυτός είναι ο απολογισμός της νέας κυβέρνησης», γράφει ο πολιτικός αναλυτής Ατίλιο Μπορόν στην Pagina12.

Και σε ακόμη μια χειρονομία συμβολική για το πώς ο Μάκρι θέλει να ξαναγράψει την Ιστορία της χώρας στα μέτρα του αντιδραστικού οράματός του, προ ημερών διέταξε να αποκαθηλωθούν από το Προεδρικό Μέγαρο τα πορτρέτα δύο ιστορικών πολιτικών φυσιογνωμιών της Αργεντινής: του Χουάν Περόν και του Τσε Γκεβάρα.