Ενόσω πλήθος Βραζιλιάνων -αριστεροί και κεντροαριστεροί, ακτιβιστές, γυναίκες, αυτόχθονες, μέλη του Κινήματος Ακτημόνων και της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ- βρίσκονταν χθες στο πόδι για τις πρώτες μεγάλες διαδηλώσεις κατά του νεοεκλεγέντος ακροδεξιού, μισαλλόδοξου προέδρου τους και της ευθείας απειλής που συνιστά για τη δημοκρατία, ο Ζαΐρ Μπολσονάρο έριχνε κι άλλη κηροζίνη στη φωτιά, επιβεβαιώνοντας τους χειρότερους φόβους.
Σε ένα σερί τηλεοπτικών συνεντεύξεων -των πρώτων μετά την εκλογή του- όχι μόνον αρνήθηκε να αναιρέσει τους επαίνους του για τη χούντα (1964-1985), αλλά έφτασε στο σημείο να υποστηρίξει ότι «δεν ήταν δικτατορία, όπως ανέκαθεν διακηρύσσει η Αριστερά» και πως «φασίστες είναι αυτοί οι αριστεροί, που πάντα βάζουν τους εαυτούς τους πάνω από τους υπολοίπους».
Αυτοπροσδιοριζόμενος μάλιστα ως η βραζιλιάνικη εκδοχή του Τσόρτσιλ, διακήρυξε ότι -με την επίσημη ανάληψη των καθηκόντων του, την 1η Ιανουαρίου- θα βγάλει τη χώρα «από αυτό το τέλμα […] της μεγάλης ηθικής και οικονομικής κρίσης». Σκιαγραφώντας, δε, το πώς θα το πετύχει, αρνήθηκε να πάρει πίσω τις απειλές για πογκρόμ -πολιτικό και δικαστικό- των αριστερών του αντιπάλων.
Ανακοίνωσε ότι θα διακόψει την κρατική διαφήμιση σε όσα ΜΜΕ θεωρεί ότι «διαδίδουν fake news», αυξάνοντας έτσι την πίεση σε όσα τον επικρίνουν. Επανέλαβε την απειλή απαγόρευσης, ως «τρομοκρατικής», της δράσης κοινωνικών κινημάτων, όπως αυτό των Ακτημόνων.
Και ως «κερασάκι στην τούρτα», εξήγγειλε «ξεχείλωμα» της νομοθεσίας περί οπλοκατοχής, υποστηρίζοντας ότι έτσι θα μειωθεί η καλπάζουσα εγκληματικότητα στη χώρα: μια προφανώς καταστροφική επιλογή, εάν αναλογιστεί κανείς ότι μόνον πέρυσι καταγράφηκαν 64.000 δολοφονίες στη βραζιλιάνικη επικράτεια, εκ των οποίων το 70% από πυροβόλα όπλα…
Περί Βενεζουέλας
Μασώντας εν τω μεταξύ τα λόγια του, ο Μπολσονάρο επιχείρησε να διασκεδάσει τις αλγεινές εντυπώσεις από τις φρέσκες αποκαλύψεις της εφημερίδας Folha de Sao Paulo ότι η Κολομβία δήλωσε έτοιμη να τον στηρίξει, εάν επιχειρήσει «να ανατρέψει μέσω στρατιωτικής επέμβασης τον Νικολάς Μαδούρο».
«Συζήτησα με τις αρχές άλλων χωρών, μεταξύ άλλων, και για το θέμα της Βενεζουέλας» και «τη δικτατορία Μαδούρο», δήλωσε ο πρώην στρατιωτικός, νυν πρόεδρος και εσαεί υμνητής της χούντας. «Μας ζήτησαν να συμμετάσχει η Βραζιλία με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στην επίλυση αυτού του προβλήματος», συμπλήρωσε, χωρίς να διευκρινίσει ποιοι και πότε. «Από την πλευρά μας», κατέληξε, «δεν υπάρχει τέτοιο ενδιαφέρον»…
Προσώρας αυτό που τον καίει, δήλωσε, είναι να αλλάξει την «υπερεκτιμημένη», όπως τη χαρακτήρισε, συμφωνία ελεύθερου εμπορίου Mercosur (Βραζιλία, Αργεντινή, Παραγουάη, Ουρουγουάη) και να επαναπροσδιορίσει τις διεθνείς συμμαχίες της χώρας του, ενισχύοντας πρωτίστως τους δεσμούς με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και την Ιταλία του ομοϊδεάτη του, Σαλβίνι.
