Φοβού τους νεοφασίστες

Με την πόλωση να βαθαίνει στους δρόμους της Βραζιλίας, οι τελευταίες ημέρες της προεκλογικής εκστρατείας έχουν σημαδευτεί από μια χιονοστιβάδα fake news και συκοφαντικών επιθέσεων της Ακροδεξιάς κατά του Κόμματος των Εργατών, αλλά και από απειλές για στρατιωτική επέμβαση, που μπορεί να έχουν απρόβλεπτες επιπτώσεις στο εκλογικό αποτέλεσμα.

Η Ακροδεξιά έχει υιοθετήσει την ίδια καμπάνια μιντιακής και πολιτικής τρομοκρατίας μέσω ψευδών ειδήσεων στα κοινωνικά δίκτυα που είχε εξαπολύσει τους μήνες που προηγήθηκαν της καθαίρεσης της προέδρου Ρούσεφ, το 2016.

Στο στόχαστρό της, ανάμεσα στους άλλους, και η κομμουνίστρια Μανουέλα Ντ’ Aβιλα, συνυποψήφια του Φερνάντο Αντάτζι -αντικαταστάτη του φυλακισμένου πρώην προέδρου Λούλα στο ψηφοδέλτιο του Κόμματος των Εργατών (ΡΤ)-, την οποία εμφανίζουν να έχει σχέσεις με τον διαταραγμένο άντρα που επιτέθηκε με μαχαίρι κατά του ακροδεξιού προεδρικού υποψηφίου Ζαΐρ Μπολσονάρο, στη διάρκεια προεκλογικής του εκδήλωσης, στις 6 Σεπτεμβρίου.

Οι «ειδήσεις» αναφέρουν ότι εμπλέκεται σε μια «δολοφονική συνωμοσία της Αριστεράς ενάντια στις δυνάμεις της πατρίδας, της οικογένειας και της θρησκείας, με δολάρια που έρχονται από το εξωτερικό».

Η Ντ’ Aβιλα προσέφυγε στο Ανώτατο Εκλογοδικείο, απαιτώντας να αποσυρθεί το σχετικό υλικό, να ερευνηθούν οι ηλεκτρονικές διευθύνσεις που διαδίδουν αυτά τα ψέματα και οι οδοί χρηματοδότησής τους, ενώ ζήτησε να της οριστεί ειδική φρουρά, καθώς «ο Μπολσονάρο ξέρει να υποδαυλίζει το μίσος του κόσμου και αυτή η τακτική έχει προκαλέσει απίστευτη οργή εναντίον μου».

Δημοσκοπήσεις

Η τακτική φαίνεται να αποδίδει. Το σύνθημα «Ο Αντάτζι είναι ο Λούλα» κερδίζει μεν έδαφος, αλλά όχι τόσο ώστε να αποτρέψει τη νίκη του Μπολσονάρο στον πρώτο γύρο των προεδρικών της 7ης Οκτωβρίου.

Ο Αντάτζι έχει κάνει μια εξαιρετική καμπάνια, ανεβαίνοντας μέσα σε τρεις εβδομάδες από το 4% στο 21%-22%, χωρίς όμως να μπορεί να κεφαλαιοποιήσει τη δημοτικότητα του ιστορικού ηγέτη του ΡΤ, ενώ ο μισαλλόδοξος πρώην λοχαγός και ηγέτης του Κοινωνικού Φιλελεύθερου Κόμματος (PSL) Μπολσονάρο προηγείται στην πρόθεση ψήφου, αυξάνοντας μάλιστα το ποσοστό του από το 28% στο 31%.

Στην τρίτη θέση με 11% βρίσκεται ο Σίρο Γκόμεζ του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Εργατικού Κόμματος (PDT), ακολουθούν με ένα ισχνό 8% ο αγαπημένος των αγορών, Ζεράλντο Αλκμίν, και η οικολόγος Μαρίνα Σίλβα με μόλις 4%, ενώ ο Γκιγιέρμε Μπούλος, ηγέτης του Κινήματος των Εργαζόμενων Αστεγων και υποψήφιος του Κόμματος Σοσιαλισμού και Ελευθερίας (PSOL) μετά βίας αγγίζει το 1%, σύμφωνα με την τελευταία σφυγμομέτρηση του συντηρητικού ινστιτούτου Ibope.

Πρόβλεψη ισοπαλίας

Είναι εντυπωσιακή η εκλογική άνοδος του Μπολσονάρο, πόσο μάλλον μετά τις επιζήμιες δηλώσεις του υποψηφίου για την αντιπροεδρία στο ψηφοδέλτιό του, απόστρατου στρατηγού Χάμιλτον Μουράο, που σε συνάντησή του με επιχειρηματίες βεβαίωνε ότι θα καταργήσει «βαρίδια» της εργατικής νομοθεσίας, ανάμεσά τους και τον 13ο και 14ο μισθό.

Παρά την ανακοίνωση τέτοιων αντιλαϊκών μέτρων, ενώ όλες οι δημοσκοπήσεις έως τώρα προέβλεπαν πως στον δεύτερο γύρο ο Αντάτζι θα νικούσε με άνεση τον νοσταλγό της δικτατορίας, αυτή του Ιbope που δημοσιοποιήθηκε τη Δευτέρα προβλέπει ισοψηφία των δύο αντιπάλων με 42%.

Με το κόμμα του προέδρου Μισέλ Τέμερ να έχει εξαφανιστεί από τον πολιτικό χάρτη και τους νεοφιλελεύθερους σοσιαλδημοκράτες του Αλκμίν σε κάθετη πτώση, το κενό που άφησαν πίσω τους οι δεξιές δυνάμεις, που μεθόδευσαν τη συνταγματική εκτροπή της καθαίρεσης της Ρούσεφ, ήρθε να καλύψει ο νεοφασίστας πρώην στρατιωτικός.

Εμφύλιος και εκτελέσεις

Πολλά ευρωπαϊκά μίντια χαρακτηρίζουν τον Μπολσονάρο ως τον Βραζιλιάνο Τραμπ ή Σαλβίνι, αλλά η σύγκριση είναι άκρως επιεικής. Σε συνέντευξή του το 1999 βεβαίωνε πως τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει στη Βραζιλία μέσω της δημοκρατικής ψήφου, παρά μόνο μέσω εμφυλίου και εκτελέσεων.

Τώρα απεργάζεται μια τέτοια εξέλιξη, υφαίνοντας μια νέα ιστορία συνωμοσίας, που θέλει τις ηλεκτρονικές κάλπες που χρησιμοποιούνται στη Βραζιλία από τη δεκαετία του ’90 (και με τις οποίες ο Μπολσονάρο έχει εκλεγεί στις σχεδόν τρεις δεκαετίες του πολιτικού του βίου), να χειραγωγούνται εύκολα καταλήγοντας σε νοθεία: την περασμένη Παρασκευή, μία ημέρα πριν βγει από το νοσοκομείο όπου παρέμεινε επί 20 ημέρες, προειδοποίησε πως δεν θα αποδεχθεί κανένα εκλογικό αποτέλεσμα, παρά μόνο τη νίκη του και άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο παρέμβασης των ενόπλων δυνάμεων σε περίπτωση σχηματισμού κυβέρνησης της Αριστεράς.

«Υπάρχει λαϊκή κραυγή στους δρόμους που ζητά να γίνω πρόεδρος έτσι που, αν τελικά κερδίσει το Κόμμα των Εργατών του Αντάτζι, δεν θα υπάρχει άλλη εξήγηση: νοθεία», δήλωσε, προσθέτοντας απειλητικά: «Δεν μπορώ εγώ να μιλήσω εξ ονόματος της στρατιωτικής διοίκησης για το αν θα δεχθούν οι στρατιωτικοί θεσμοί το αποτέλεσμα, αλλά στο πρώτο λάθος που θα κάνει το ΡΤ, τότε θα αναλάμβαναν πρωτοβουλίες».