Η νέα κυβέρνηση του Πάολο Τζεντιλόνι, μετά μια πρώτη περίοδο χαμηλών τόνων, δείχνει να θέλει να βαδίσει στα χνάρια του Ματέο Ρέντσι. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητάει την υιοθέτηση έκτακτων μέτρων ύψους 3,4 δισ. ευρώ για να μειωθεί κατά τουλάχιστον 0,2% η σχέση ελλείμματος-ΑΕΠ της χώρας.
Μέχρι την Τετάρτη ο υπουργός Οικονομικών, Πιερ Κάρλο Πάντοαν, θα πρέπει να στείλει γράμμα στις Βρυξέλλες, με το οποίο θα εξηγεί πώς στοχεύει να βρει το ποσό που έχει υποδείξει η Ε.Ε. Η όλη διαδικασία, όμως, δεν είναι απρόσκοπτη και αυτονόητη.
Ο Τζεντιλόνι, επισκεπτόμενος τη Μαδρίτη την Παρασκευή, δήλωσε ότι η χώρα του συνηθίζει να ακολουθεί τις υποδείξεις της Ευρώπης, αλλά δεν μπορεί να εφαρμόσει μέτρα τα οποία θα παρεμποδίσουν την τόσο ποθητή οικονομική ανάπτυξη.
Την ίδια ώρα, ο Τύπος αποκαλύπτει πως μεγάλο μέρος των ιθυνόντων του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος επιμένει πως δεν είναι ώρα για νέες περικοπές από τη στιγμή που η χώρα μπορεί να οδηγηθεί και πάλι σε πρόωρες εκλογές, τον ερχόμενο Ιούνιο ή Σεπτέμβριο. Ο ίδιος ο Ρέντσι δήλωσε:
«Η εξωγήινη αυτή Ευρώπη στέλνει γραμματάκια, τα οποία αφορούν το 0,2%. Φαίνεται πως κάτι έχει πάψει να λειτουργεί αποδοτικά».
Τι θα κάνει, λοιπόν, η Ιταλία; Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, ο τεχνοκράτης Πάντοαν προσπαθεί να επιβάλει μια ρεαλιστική γραμμή, ώστε να αποφευχθεί η επιβολή κυρώσεων από τις Βρυξέλλες.
Να συνταχθεί, δηλαδή, μια επιστολή με κάποιες γενικές δεσμεύσεις, οι οποίες θα συμπεριλαμβάνουν πιθανότατα και την πιο αποφασιστική καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.
Παράλληλα, όμως, η διαπραγμάτευση με την Κομισιόν αναμένεται να συνεχιστεί, με στόχο να περιοριστούν οι απαιτήσεις της.
Ο Τζεντιλόνι θεωρεί πως πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη οι έκτακτες δαπάνες που αντιμετωπίζει η χώρα του για τη διαχείριση του μεταναστευτικού, αλλά και η ιδιαίτερα δαπανηρή ανοικοδόμηση μετά τους σεισμούς των τελευταίων πέντε μηνών.
Οι Βρυξέλλες απαντούν ότι οι νέες παρεμβάσεις που ζητούνται αφορούν την περασμένη χρονιά και όχι τα έξοδα που βαραίνουν φέτος την κυβέρνηση της Ρώμης. Το θέμα, όμως, είναι σαφώς ευρύτερο.
Ολες σχεδόν οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας θεωρούν πως η λιτότητα έκανε μόνο κακό στην Ιταλία και την Ευρώπη. Η διαπίστωση αυτή, σύμφωνα με την Κεντροαριστερά αλλά και τη Φόρτσα Ιτάλια του Μπερλουσκόνι, δεν μπορεί να διαψευστεί άμεσα με τη λήψη νέων μέτρων που θα στερήσουν κι άλλους πόρους από την ανάπτυξη. Ζητείται επειγόντως διέξοδος.
Αίσθηση, τέλος, προκάλεσαν διαρροές από μελέτη της γνωστής ιταλικής τράπεζας επενδύσεων Mediobanca, βάσει της οποίας μια ενδεχόμενη έξοδος της Ιταλίας από το ευρώ θα βοηθούσε τη χώρα -μέσω της υποτίμησης- να μειώσει το πραγματικό ύψος του δημόσιου χρέους της.
Αλλά ο Μάριο Ντράγκι έχει απευθύνει σαφή προειδοποίηση: αν η Ρώμη θέλει να εγκαταλείψει το κοινό νόμισμα, η Τράπεζα της Ιταλίας θα πρέπει πρώτα να καταβάλει στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα το συνολικό ποσό των οφειλών της. Δηλαδή, τουλάχιστον 312 δισεκατομμύρια ευρώ.
