Μπροστά στον κίνδυνο να ηττηθεί από το Podemos, το κυβερνητικό Λαϊκό Κόμμα υπόσχεται οικονομική ανάκαμψη και παροχές, από τις οποίες -ακόμα και αν υλοποιηθούν- θα είναι ανεπαίσθητο ή μηδενικό το όφελος για τις τσέπες των πολιτών
Πέντε μήνες υπολείπονται για τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές στην Ισπανία και λιγότερο από ένας χρόνος για τις βουλευτικές, και στην κυβέρνηση Ραχόι έχει σημάνει συναγερμός. Η σταθερή άνοδος του Podemos, σε συνδυασμό με τους φόβους για τον αντίκτυπο-ντόμινο που θα μπορούσε να έχει στην ισπανική πολιτική σκηνή πιθανή νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, οδηγεί το κυβερνών Λαϊκό Κόμμα σε μια επικοινωνιακή καμπάνια, με βασικό στόχο να πείσει τους ψηφοφόρους ότι η υπεσχημένη ανάκαμψη έρχεται φέτος. Αλλά, όπως σχολίαζαν ακόμη και φίλα προσκείμενα πανίσχυρα μίντια, αν πράγματι υπάρξει ανάκαμψη, ελάχιστα θα το καταλάβουν οι τσέπες των πολιτών.
Οι μισθοί των τριών εκατομμυρίων δημοσίων υπαλλήλων και τα επιδόματα ανεργίας, που γνώρισαν σημαντικές περικοπές τα προηγούμενα χρόνια, θα μείνουν παγωμένα. Τεράστια επιτυχία θεωρεί η κυβέρνηση την πολυδιαφημισμένη αύξηση των συντάξεων των περίπου 10 εκατομμυρίων δικαιούχων, που δεν θα ξεπεράσει το 0,25%, δηλαδή το ποσό των 0,5 έως 1,71 ευρώ τον μήνα (!) για τις χαμηλότερες εξ αυτών. Στον ιδιωτικό τομέα, σε εξέλιξη βρίσκεται η συλλογική διαπραγμάτευση εργοδοτών-συνδικάτων, που στην καλύτερη περίπτωση θα καταλήξει σε οριακή αύξηση αποδοχών κατά 0,6%.
«Μέτρα ανακούφισης»
Η χιονοστιβάδα των μέτρων «ανακούφισης των λαϊκών στρωμάτων» που θα έρθουν αυτή την εκλογική χρονιά περιλαμβάνει επίσης φτηνότερα τιμολόγια ηλεκτρισμού, μειωμένες κατά 3,3% τιμές για το φυσικό αέριο και μειώσεις στον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, που θα μπορούσαν στην καλύτερη περίπτωση να φτάσουν έως τα 30 ευρώ τον μήνα για έναν μέσο μισθωτό.
Στον χορό των προεκλογικών παροχών και οι τοπικοί φορείς, που διαπίστωσαν ότι φέτος μπορούν να «παγώσουν» επιβαρύνσεις, όπως ο φόρος ακινήτων, ή τις τιμές εισιτηρίων των δημόσιων μέσων μεταφοράς μετά από δύο χρόνια εξωφρενικών αυξήσεων, όπως ανακοίνωσαν -μεταξύ άλλων- οι τοπικές κυβερνήσεις Μαδρίτης και Βαρκελώνης.
Σε όλα αυτά προστίθενται και οι δηλώσεις του υπουργού Οικονομικών Λουίς ντε Γκίντος που προφήτευσε πως απολύσεις και κλείσιμο επιχειρήσεων αποτελούν μακρινό παρελθόν, αφού διαβεβαίωσε ότι «στην Ισπανία δεν υπάρχει πλέον ο φόβος να χαθούν θέσεις εργασίας», υποσχόμενος ότι θα σημειωθεί σημαντική αύξηση της απασχόλησης με τη δημιουργία 800.000 νέων θέσεων εργασίας την τριετία 2013-2015.
Οσο την περίοδο των γιορτών ηχούσαν οι παιάνες της επιτυχούς πορείας της κυβέρνησης, οι Ισπανοί απαντούσαν, παίζοντας στα σπίτια τους ένα νέο επιτραπέζιο παιχνίδι εμπνευσμένο από την πραγματικότητα, την οποία αποφεύγει να αναφέρει η κυβέρνηση. Λέγεται D€mocracia και ο στόχος του είναι απλός: είσαι ένας από τους κλασικούς πολιτικούς της δικομματικής δημοκρατίας και σκοπός σου είναι να φτάσεις στην προεδρία της κυβέρνησης και να παραμείνεις εκεί για όσο περισσότερο γίνεται και με οποιοδήποτε τίμημα: μπορείς να συνεργαστείς με τους αντιπάλους σου, εκβιάζοντας με βρόμικα μυστικά, να καρφώνεις πισώπλατα τους εσωκομματικούς σου «εχθρούς», να αλλάζεις κατά βούληση δικαστές που τολμούν να διερευνούν πολιτικά ευαίσθητες υποθέσεις, να χρησιμοποιήσεις μαύρη χρηματοδότηση ή και να αγοράσεις εκδοτικούς ομίλους μέσω φίλων επιχειρηματιών, για να εξασφαλίσεις μια θετική κάλυψη της προεκλογικής εκστρατείας ή της κυβέρνησής σου.
Ηδη, ένα δεύτερο ανάλογο παιχνίδι βρίσκεται στα σκαριά. Λέγεται Corruptopolis και αναφέρεται στα σκάνδαλα διαφθοράς που έχουν κηλιδώσει κόμματα, συνδικάτα, επιχειρηματίες, ποδοσφαιρικές ομάδες, σε μια χώρα όπου σήμερα υπάρχουν ανοιχτές 1.500 σχετικές δικαστικές υποθέσεις: οι παίκτες αναλαμβάνουν τον ρόλο κάποιου διαπλεκόμενου και στόχος τους είναι, απαντώντας σε σειρά ερωτήσεων για διαβόητα σκάνδαλα της χώρας, να κατακτήσουν τον τίτλο του πλέον διεφθαρμένου φτάνοντας στη φανταστική πόλη «Βίλα Διαφθορά».
Αν η μεγάλη πρόκληση της ισπανικής κυβέρνησης είναι να πείσει τους πολίτες για το success story της ώστε να την ξαναεμπιστευτούν, για τις δημιουργικές ομάδες των δύο παιχνιδιών είναι «να κρατάμε ενημερωμένα τα παιχνίδια σύμφωνα με την επικαιρότητα, κάτι εξαιρετικά δύσκολο αφού κάθε μέρα σχεδόν υπάρχουν και νέα σκάνδαλα πολιτικών και νέες συμπαιγνίες για την παραμονή τους στην εξουσία».
