Τα δύο μηνύματα των Αυστριακών ψηφοφόρων

Η εντυπωσιακή επικράτηση στον επαναληπτικό γύρο των αυστριακών προεδρικών εκλογών του υποστηριζόμενου από τους Πράσινους πρώην αρχηγού τους επί έντεκα χρόνια, Αλεξάντερ βαν ντερ Μπέλεν, επί του υποψήφιου του ακροδεξιού εθνικιστικού Κόμματος των Ελευθέρων, Νόρμπερτ Χόφερ, αποτελεί ουσιαστικά μια -ενισχυμένη- επαναβεβαίωση και επισφράγιση της νίκης που είχε καταγάγει ο νέος πλέον ομοσπονδιακός πρόεδρος της Αυστρίας κατά τον δεύτερο γύρο των εκλογών στις 22 Μαΐου.

Μόνο που εκείνη τη νίκη, έστω και οριακή, και την ταυτόχρονη ήττα του δικού της υποψήφιου δεν θέλησε με τίποτε να αναγνωρίσει η αυστριακή Ακροδεξιά, γι’ αυτό και με σαθρά επιχειρήματα, με ενδείξεις, χωρίς κάποιες αποδείξεις, και, παρά την παραδοχή αρχικά της ήττας του από τον ίδιο τον Νόρμπερτ Χόφερ, προσέβαλε το εκλογικό αποτέλεσμα.

Η σχετική προσφυγή της Ακροδεξιάς έγινε τελικά αποδεκτή από το Συνταγματικό Δικαστήριο το οποίο, με την ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη, πρωτοφανή στα διεθνή χρονικά, απόφασή του, ακύρωσε ολόκληρη την εκλογική διαδικασία ανοίγοντας διάπλατα τις πύλες για μελλοντικές προσφυγές κατά μη αρεστών εκλογικών αποτελεσμάτων οποιουδήποτε επιπέδου.

Το Κόμμα των Ελευθέρων διαμήνυε τότε έτοιμο να προχωρήσει, αν χρειαζόταν, και σε νέα προσφυγή κατά του επαναληπτικού πλέον γύρου, προφανώς αν δεν κέρδιζε ο υποψήφιός του, πράγμα που φυσικά δεν αποτόλμησε και δεν θα αποτολμήσει τελικά, δεδομένης της τεράστιας απόστασης των 6,6 μονάδων που χωρίζουν αυτή τη φορά τον ηττημένο Νόρμπερτ Χόφερ από τον νικητή Αλεξάντερ βαν ντερ Μπέλεν.

Οι Αυστριακοί ψηφοφόροι στην πλειοψηφία τους έδωσαν με την προχθεσινή ετυμηγορία τους τουλάχιστον δύο ξεκάθαρα μηνύματα, ότι δηλαδή δεν θέλουν έναν ακροδεξιό -ή κατά τον συνήθη υποκριτικό όρο-ευφημισμό «δεξιό λαϊκιστή»- ως ομοσπονδιακό τους πρόεδρο και ότι επίσης υποστηρίζουν την παραμονή τους στην Ευρωπαϊκή Ενωση, που σίγουρα έθετε και θέτει υπό αμφισβήτηση η Ακροδεξιά και ο υποψήφιός της, άσχετα αν ο ίδιος αναδιπλώθηκε σε αυτό το ζήτημα επανειλημμένα στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας.

Και αυτά τα δύο καίρια μηνύματα των ψηφοφόρων, ειδικότερα το πρώτο, το «όχι» σε ακροδεξιό ηγέτη στη χώρα, φαίνεται πως δεν θέλει και δεν πρόκειται να κατανοήσει το Κόμμα των Ελευθέρων, του οποίου ο αρχηγός, ο Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε, η «σκληρότερη» εκδοχή του προκατόχου του, του διαβόητου Γεργκ Χάιντερ, έδωσε χθες δυναμικό «παρών» διατεινόμενος πως το 2017 θα είναι «η χρονιά των Ελευθέρων» και πως «έρχεται η εποχή μας».

«Εγραψε Ιστορία»

Σύμφωνα με τον Στράχε, την Κυριακή, το κόμμα του «έγραψε Ιστορία» και μπορεί, όπως ο ίδιος επισήμανε στο Facebook, «σήμερα κάποιος από εμάς ίσως να πηγαίνει να ψωνίσει φορώντας γυαλιά ηλίου, ωστόσο από αύριο συνεχίζουμε να εργαζόμαστε ακόμη δυναμικότερα για την Αυστρία μας, για τα παιδιά μας», ενώ, επαινώντας την «πειθαρχία» των οπαδών του κόμματος επισήμανε πως κανένας τους δεν κατεβαίνει σε διαδηλώσεις, δεν ρίχνονται πέτρες, δεν καίγεται τίποτε, και αυτό είναι η δημοκρατία.

Στόχος της αυστριακής Ακροδεξιάς ενός Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε και του υπαρχηγού του Νόρμπερτ Χόφερ ήταν από την αρχή -και εν όψει της εμφάνισής της σε όλες τις δημοσκοπήσεις, εδώ και πάνω από ένα χρόνο, ως της πρώτης πλέον πολιτικής δύναμης στη χώρα με ποσοστό πάνω από 30%- η ανάληψη σταδιακά της απόλυτης εξουσίας στη χώρα, αρχικά με το προεδρικό αξίωμα και στη συνέχεια μέσω αυτού «και λόγω ασυμφωνίας με την κυβέρνηση» με τη διάλυση της Βουλής και την προκήρυξη πρόωρων βουλευτικών εκλογών.

Χωρίς τον ξενοδόχο

Σε τέτοιες πρόωρες εκλογές (σ.σ. κανονικά οι αυστριακές βουλευτικές εκλογές πρόκειται να διεξαχθούν τον Σεπτέμβριο του 2018) θεωρούνταν δεδομένη η επικράτηση των Ελευθέρων και του αρχηγού τους Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε, ο οποίος, προφανώς λογαριάζοντας χωρίς τον ξενοδόχο, θα έπαιρνε από τον, πρόεδρο πλέον, Νόρμπερτ Χόφερ την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και θα αναλάμβανε ως καγκελάριος επικεφαλής της νέας κυβέρνησης.

Μόνο που οι Αυστριακοί ψηφοφόροι με την ετυμηγορία τους έβαλαν τέρμα σε αυτούς τους σχεδιασμούς του, προς το παρόν τουλάχιστον, καθώς βουλευτικές εκλογές θα γίνουν το αργότερο σε δύο χρόνια και, εάν δεν υπάρξουν στο μεταξύ αλλαγές και δεν ανασκουμπωθεί η κυβέρνηση συνασπισμού Σοσιαλδημοκρατών και δεξιού Λαϊκού Κόμματος, το Κόμμα των Ελευθέρων θα είναι ο νικητής τους παίρνοντας τη «ρεβάνς» της ήττας του στις τωρινές προεδρικές εκλογές.