«Παγωνιά» επικρατεί στις ήδη κλονισμένες τουρκο-ευρωπαϊκές σχέσεις, μετά και τη νέα αμφισβήτηση της συνθήκης της Λωζάννης -και άρα των συνόρων της σύγχρονης Τουρκίας- από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αλλά και τη συμφωνία των μεγαλύτερων πολιτικών ομάδων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για προσωρινό (;) πάγωμα των διαπραγματεύσεων για την ενταξιακή πορεία της Αγκυρας, σαν «αντίποινα» για τις διώξεις δεκάδων χιλιάδων «αντιφρονούντων» από το κυβερνών κόμμα ΑΚP, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του περασμένου Ιουλίου.
Ως γνωστόν, περισσότεροι από 125.000 Τούρκοι πολίτες -στρατιωτικοί, καθηγητές πανεπιστημίου, δικαστικοί λειτουργοί, δήμαρχοι, αστυνομικοί, δημοσιογράφοι και σχεδόν όλοι οι ηγέτες των Κούρδων– έχουν συλληφθεί ή απολυθεί με την κατηγορία ότι υποστήριξαν το πραξικόπημα, σε ένα «κυνήγι μαγισσών» χωρίς προηγούμενο στην πρόσφατη Ιστορία.
Το σχετικό ψήφισμα κατατίθεται σήμερα στην ολομέλεια της Ευρωβουλής και αναμένεται να εγκριθεί με μεγάλη πλειοψηφία, καθώς, όπως είπε χθες και ο επικεφαλής των Σοσιαλιστών Τζιάνι Πιτέλα, «η Τουρκία του Ερντογάν βυθίζεται όλο και πιο πολύ σε ένα αυταρχικό σύστημα, και εμείς δεν μπορούμε να παραμείνουμε απαθείς»…
Και ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, Μάνφρεντ Βέμπερ, όμως, τόνισε πως «η Αγκυρα εκτοξεύει διαρκώς απειλές προς τους εταίρους» και ότι η Τουρκία αλλά και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή που διαπραγματεύεται μαζί της «θα πρέπει να δώσουν απαντήσεις» στους ευρωβουλευτές, «ώστε να ξέρουμε τι γίνεται στα σύνορά μας, τόσο για τα άτομα όσο και για το μέλλον της Ενωσης».
Σε νέες απαξιωτικές για τα ευρωπαϊκά όργανα δηλώσεις, ο Τούρκος πρόεδρος δήλωσε χθες στην Κωνσταντινούπολη ότι η ψηφοφορία στο Ευρωκοινοβούλιο «δεν έχει καμιά αξία». «Εχουμε καταστήσει σαφές ξανά και ξανά ότι φροντίζουμε τις ευρωπαϊκές αξίες περισσότερο από πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αλλά δεν έχουμε δει συγκεκριμένη υποστήριξη από τους Δυτικούς μας φίλους…
Καμία από τις υποσχέσεις δεν έχει τηρηθεί», δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος. Και βέβαια ο «σουλτάνος» επανέλαβε τις κατηγορίες για διπροσωπία της Ε.Ε.: «Από τη μία πλευρά χαρακτηρίζετε το PKK τρομοκρατική οργάνωση, και από την άλλη έχετε τρομοκράτες να περιφέρονται ελεύθερα στους δρόμους των Βρυξελλών. Τι είδους ειλικρίνεια είναι αυτή;»
Το ζήτημα που «καίει« περισσότερο τον Ερντογάν, βέβαια, και έχει οδηγήσει τις ευρωτουρκικές σχέσεις στα πρόθυρα της οριστικής ρήξης, είναι η επίσημη πρόσκληση της Τουρκίας στο τραπέζι της επικείμενης νέας «μοιρασιάς» εδαφών στη Συρία και το βόρειο Ιράκ, και βέβαια η πάση θυσία παρεμπόδιση της δημιουργίας μιας κουρδικής κρατικής ή ημικρατικής («καντονιακής») οντότητας στις διεκδικούμενες πρώην οθωμανικές επαρχίες του Χαλεπιού και της Μοσούλης.
Μία πρόσκληση που δεν έρχεται, ούτε από την Ευρώπη ούτε από τις ΗΠΑ, αλλά ούτε και από τον υποτιθέμενο σύμμαχο Πούτιν, με αποτέλεσμα ο Τούρκος πρόεδρος να ελπίζει αυτή τη στιγμή μόνο στους «προστατευόμενούς» του Τουρκμένους αντάρτες, που επιχειρούν στη βόρεια Συρία, και φυσικά στον… απρόβλεπτο νέο «παίκτη», τον Ντόναλντ Τραμπ!
Δεν είναι τυχαίο ότι χθες σημειώθηκαν νέες πολύνεκρες συγκρούσεις μεταξύ των υποστηριζόμενων από τον τουρκικό στρατό ανταρτών του SDF και κουρδο-αραβικών δυνάμεων στη «διακεκαυμένη ζώνη» μεταξύ της κουρδοκρατούμενης πόλης Μανμπίτζ και της αλ-Μπαμπ, που παραμένει υπό τον έλεγχο του «Ισλαμικού κράτους».
-320x213.jpg)
