Το Εργατικό Κόμμα της Βρετανίας φαίνεται πως δυσκολεύεται να διαμορφώσει μια σαφή θέση έναντι της εξόδου της χώρας της Βρετανίας από την Ε.Ε.
Εξαιτίας των εσωτερικών διχασμών και της έριδας στην οποία έχει βυθιστεί το κόμμα, και παρά την εντυπωσιακή επανεκλογή του Τζέρεμι Κόρμπιν, που έχει ζητήσει να συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις, το Εργατικό Κόμμα κινδυνεύει να αφήσει την πρωτοβουλία αποκλειστικά στη συντηρητική κυβέρνηση για την ολοκλήρωση της διαδικασίας του Brexit.
Σημαντική είναι η ευθύνη του ίδιου του ευρωσκεπτικιστή Τζέρεμι Κόρμπιν, που τήρησε μια μάλλον παθητική στάση στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας για το δημοψήφισμα που έκρινε το μέλλον της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, γεγονός που έγινε και η αφορμή για την «ανταρσία» εναντίον του και τις εσωοκομματικές εκλογές.
Σύμφωνα με τους πολιτικούς αναλυτές στη Βρετανία, ο ηγέτης των Εργατικών δεν θεωρεί το Brexit κεντρικό θέμα για την πολιτική του.
«Η επανεκλογή του καθιστά αναμφισβήτητα τα πράγματα πιο δύσκολα για το Εργατικό Κόμμα», εκτιμά ο Σάιμον Ασεργουντ, ειδικός σε θέματα ευρωπαϊκής πολιτικής του Πανεπιστημίου του Surrey.
Ωστόσο, είναι αναγκαίο η φωνή του Εργατικού Κόμματος να ακουστεί στις διαπραγματεύσεις για το Brexit, διότι, σύμφωνα με τη βουλευτή του κόμματος Ρέιτσελ Ριβς, οι Συντηρητικοί θα πλήξουν τα δικαιώματα των εργαζομένων και των καταναλωτών.
«Θα χρησιμοποιήσουν το Brexit για να επιβάλουν όλο και περισσότερο τους κανόνες της ελεύθερης αγορά και η εργατική τάξη θα πληρώσει τον λογαριασμό», λέει.
Επιπλέον, δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι η εσωκομματική εκλογική διαδικασία στοίχισε σε χρόνο και ουσία όσον αφορά τη διαπραγματεύση και τον ρόλο των Εργατικών σε αυτήν.
Πέρασε ένα ολόκληρ οκαλοκαίρι, το οποίο σπαταλήθηκε στις εσωκομματικές έριδες και δεν έχει ακόμη ξεκινήσει τη συζήτηση για τη στάση που θα κρατήσει απέναντι στη διαδικασία του Brexit.
«Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να είμαστε απόντες από τον διάλογο», λέει η επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του Εργατικού Κόμματος στο Ευρωκοινοβούλιο Γκλένις Γουίλμοτ.
«Το Εργατικό Κόμμα έχασε μία ευκαιρία να βαρύνει με την παρουσία του, διότι η συντηρητική κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο και δεν έχει πει πότε θα ενεργοποιήσει το άρθρο 50, που ξεκινά τη διαδικασία του διαζυγίου με την Ε.Ε.», επισημείναι και ο Σάιμον Ασεργουντ.
Οι τάσεις
Εντός του Εργατικού Κόμματους κυριαρχούν τρεις τάσεις.
Στην πρώτη ανήκουν αυτοί οι οποίοι υποστηρίζουν ότι το Εργατικό Κόμμα δεν πρέπει να περιμένει τους Τόρις και να έχει την πρωτοπορία επιβάλλοντας τις απόψεις του για το Brexit.
Υπάρχουν επίσης εκείνοι που προτείνουν να τηρηθεί στάση αναμονής, ώστε να εκδηλωθούν πρώτα οι προθέσεις της κυβέρνησης και στη συνέχεια να τοποθετηθούν οι Εργατικοί.
Τέλος, υπάρχει μια ομάδα που επιμένει ότι πρέπει να διατηρηθούν ανοικτές όλες οι επιλογές, μεταξύ των οποίων η διεξαγωγή δημοψηφίσματος επί των όρων της εξόδου από την Ενωση αυτήν τη φορά.
Η μετανάστευση
Ωστόσο, επίσης μεγάλο αγκάθι είναι και το θέμα της μετανάστευσης το οποίο μπάινει και στην ουσία της ιδεολογίας του κόμματος.
Το Εργατικό Κόμμα είναι διχασμένο ανάμεσα στην παραδοσιακή του πολιτική του ανοίγματος και της ελεύθερης μετακίνησης των ανθρώπων και τη διαπίστωση του γεγονότος ότι μεγάλο μέρος του εκλογικού του σώματος έχει προσχωρήσει στις θέσεις του ξενοφοβικού Ukip.
Ο ηγέτης του κόμματος Τζέρεμι Κόρμπιν είναι προσηλωμένος στις θέσεις της αριστερής πτέρυγας υπέρ της μετανάστευσης, ενώ υπάρχουν πολλοί βουλευτές, όπως η Ρέιτσελ Ριβς, που υποστηρίζουν τη θέση του περιορισμού της ελεύθερης μετακίνησης των προσώπων που προέρχονται από την Ευρωπαϊκή Ενωση, αφού «οι Βρετανοί θεωρούν ότι η μετανάστευση βρίσκεται εκτός ελέγχου».
Όλα τα παραπάνω καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη τη σύνθεση μιας σαφούς και κοινής θέσης, η οποία να ανταποκρίνεται τόσο στις ανησυχίες των ψηφοφόρων όσο και στις αξίες του κόμματος.
