Ο φάκελος που έφτασε πρόσφατα στο γραφείο της Ινγκερ Στόιμπεργκ, της σκληροπυρηνικής υπουργού Ενσωμάτωσης της Δανίας, αρμόδιας για θέματα μετανάστευσης, δεν είχε απειλητικό περιεχόμενο. Απεναντίας.
Στο εσωτερικό του βρισκόταν απλά ένα δαχτυλίδι κι ένα γράμμα: το πρώτο ήταν οικογενειακό κειμήλιο του Δανού συγγραφέα Κρίστιαν Μερκ και το δεύτερο η καθαρή εξήγησή του προς την υπουργό.
«Η προγιαγιά μου ήρθε από τη Ρωσία στη Δανία τη δεκαετία του 1860. Απ’ όσο γνωρίζω, από την προγιαγιά μου δεν ζητήθηκε να παραδώσει τα τιμαλφή της όταν έφτασε στα δανέζικα σύνορα, σκεπτόμενος όμως όλους όσοι θα υποφέρουν τώρα από αυτή την εξευτελιστική εμπειρία, σας στέλνω το δαχτυλίδι της γιαγιάς μου» γράφει ο Μερκ, σύμφωνα με ανταπόκριση της Deutsche Welle από την Κοπεγχάγη.
Ο καταιγισμός διαδικτυακών σχολίων προς τον συγγραφέα, όταν ανάρτησε στο Facebook μια φωτογραφία της επιστολής του και του δαχτυλιδιού, αντανακλά πόσο βαθιά έχει διχάσει τη δανέζικη κοινωνία η κατάπτυστη, φασίζουσα νομοθεσία για την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων από τους πρόσφυγες, προκειμένου να καλύπτονται τα έξοδα διαβίωσής τους στην -κάποτε φιλόξενη- Δανία.
«Τι ηλίθιο γράμμα. Οταν οι άνθρωποι έρχονταν εδώ τη δεκαετία του 1860 δεν τους έδιναν μια σακούλα με λεφτά, δωρεάν εκπαίδευση και περίθαλψη. Επρεπε να βρουν δουλειά για να συντηρούν τους εαυτούς τους» έγραψε η Κίρστεν Μαρί Βάαντε.
«Είναι επαίσχυντο που μετανάστες και πρόσφυγες πρέπει να παραδίδουν ό,τι έχουν σε μετρητά και κοσμήματα. Είναι όπως οι ναζί λήστευαν τους Εβραίους. Εκεί οδηγείται η Δανία;» αναρωτήθηκε η Λιζ Γκρέβε.
Την απάντηση δίνουν οι δημοσκοπήσεις, οι οποίες εμφανίζουν το 70% των πολιτών να αξιολογούν τη μετανάστευση ως την πιο σοβαρή τους ανησυχία, αφού η Δανία «κατακλύστηκε» πέρσι από περίπου 23.000 αιτούντες άσυλο – μόλις το 2% δηλαδή των προσφύγων και μεταναστών που έφτασαν το 2015 στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Κι έτσι τα περισσότερα κόμματα, για ακραιφνείς μικροπολιτικούς λόγους, διατρανώνουν πια ότι επιδιώκουν να καταστήσουν όσο το δυνατόν λιγότερο θελκτική για τους πρόσφυγες την ευημερούσα σκανδιναβική χώρα των 5,7 εκατομμυρίων, που κατατάσσεται -τραγική ειρωνεία- σε ένα από τα ευτυχέστερα κράτη στον κόσμο σε διεθνείς έρευνες, ενώ οι πολίτες του απολαμβάνουν από τα πιο υψηλά κατά κεφαλήν εισοδήματα παγκοσμίως.
Οι (λιγοστοί) Δανοί που λαμβάνουν κοινωνικά επιδόματα υποχρεούνται διά νόμου να εκποιούν ή να παραδίδουν στο κράτος όσα περιουσιακά στοιχεία τους υπερβαίνουν σε αξία τις 10.000 δανέζικες κορόνες (1.340 ευρώ) προκειμένου να ξεπληρώσουν ανταποδοτικά τα χρήματα που εισέπραξαν.
Κι έτσι, με βολικό πρόσχημα την αρχή της… ισονομίας (αλλά όχι της ανταποδοτικότητας), η κεντροδεξιά κυβέρνηση μειοψηφίας, έχοντας συρθεί -ήδη πριν από την εκλογή της το καλοκαίρι- πίσω από την ξενόφοβη ατζέντα του ακροδεξιού και δεύτερου σε κοινοβουλευτική δύναμη Κόμματος του Λαού της Δανίας, αποφάσισε να χρεώνει εφεξής τους πρόσφυγες, κατάσχοντας όλα τα υπάρχοντά τους που ξεπερνούν το ίδιο ποσό, ώστε να καλύπτουν με ίδιους πόρους τα προς το ζην χωρίς επιβάρυνση των Δανών φορολογουμένων!
Μοναδική εξαίρεση, τα αντικείμενα συναισθηματικής αξίας, όπως βέρες και δαχτυλίδια. Για τα χρυσά δόντια δεν υπήρξε διευκρίνιση…
Με ευρεία στήριξη
Παρά τη διεθνή κατακραυγή από το Συμβούλιο της Ευρώπης, τον ΟΗΕ, τη Διεθνή Αμνηστία και πλείστες άλλες οργανώσεις για την απάνθρωπη, ανήθικη αλλά και παράνομη αυτή πρακτική με βάση το διεθνές και ευρωπαϊκό ανθρωπιστικό δίκαιο, ο «πιο παρεξηγημένος νόμος στην Ιστορία της Δανίας» -κατά τον πρωθυπουργό Λαρς Λέκε Ράσμουσεν- ψηφίστηκε χθες στη Βουλή, με τη στήριξη όχι μόνο της Ακροδεξιάς αλλά των αντιπολιτευόμενων Σοσιαλδημοκρατών και άλλων δύο μικρών δεξιών κομμάτων.
Θυμίζουμε πως ο Ράσμουσεν έφτασε πρόσφατα στο σημείο να ζητήσει να ανοίξει η συζήτηση για αναθεώρηση της Σύμβασης της Γενεύης για τους πρόσφυγες!
Εφεξής λοιπόν αστυνομικοί θα ερευνούν τις αποσκευές όσων αιτούντων άσυλο φτάνουν στα σύνορα της Δανίας, θα εκτιμούν επιτόπου (!) την αξία όσων μεταφέρει μαζί του ο κάθε κατατρεγμένος και θα προχωρούν σε κατασχέσεις.
Νομικοί τονίζουν εδώ άλλη μια ειδοποιό διαφορά που καταρρίπτει τον ισχυρισμό περί ισονομίας. Η δανέζικη αστυνομία έχει το δικαίωμα να ερευνά τα περιουσιακά στοιχεία ή τα σπίτια Δανών πολιτών μόνο με δικαστικό ένταλμα, κάτι που φυσικά δεν ισχύει για τους πρόσφυγες.
Στον πυρήνα της νεόκοπης νομοθεσίας όμως υπάρχουν και άλλες δύο ιδιαίτερα σκληρές διατάξεις για λόγους αποτροπής: το άσυλο θα χορηγείται αποκλειστικά για έναν χρόνο και μετά θα επανεξετάζεται με κίνδυνο απέλασης, ενώ τα αιτήματα προσφύγων για επανένωση με τις οικογένειές τους θα μπορούν να κατατίθενται μόνο αφού περάσουν τρία χρόνια.
