Μια ξεχωριστή, ιστορική ομιλία εκφώνησε χτες στο Στρασβούργο ο Πάπας Φραγκίσκος. Μια ομιλία πολιτική, διαποτισμένη όχι με θρησκευτικά δόγματα, όπως θα περίμενε κανείς από τον προκαθήμενο της Καθολικής Εκκλησίας, αλλά με βαθύ ανθρωπισμό, που ανάγκασε το σύνολο των ευρωβουλευτών να τον χειροκροτήσουν όρθιοι για πέντε ολόκληρα λεπτά -ακόμη και οι ακροδεξιοί…
Ευρώπη, είπε ο Φραγκίσκος, είναι γερασμένη, κουρασμένη -«σαν μια εξασθενημένη γιαγιά, που δεν είναι πλέον γόνιμη και δραστήρια, που αισθάνεται πως πρωταγωνιστεί όλο και λιγότερο στον κόσμο». Πρέπει όμως να ανασηκωθεί και να γίνει «σημείο αναφοράς για την ανθρωπότητα»: «Πρέπει να εργαστείτε για την οικοδόμηση μιας Ευρώπης που να μην περιστρέφεται μόνο γύρω από την οικονομία, αλλά να ασχολείται κυρίως με την αγιότητα του κάθε ανθρώπου και τις αιώνιες αξίες» είπε στην Ολομέλεια του σώματος ο ποντίφικας, σημειώνοντας ότι «η Ευρώπη πρέπει να δίνει φροντίδα, να υπερασπίζεται και να προστατεύει τον κάθε άνθρωπο, κάθε άνδρα και γυναίκα».
Δικαιώνοντας το παρωνύμιο «πάπας των φτωχών», ο Αργεντίνος ποντίφικας είπε πως το «θεμελιώδες ερώτημα για την Ευρώπη είναι με ποιο τρόπο θα ξαναφέρει την ελπίδα για το μέλλον, ξεκινώντας από τη νέα γενιά». Την απάντηση, είπε, δίνει η διάσημη τοιχογραφία του Ραφαήλ «Σχολή των Αθηνών», που απεικονίζει τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη. «Ο Πλάτωνας δείχνει με το δάχτυλό του ψηλά προς τον ουρανό, στον κόσμο των ιδεών. Ο Αριστοτέλης δείχνει προς τα έξω, προς τον παρατηρητή, προς τον κόσμο, την πραγματικότητα. Αυτή είναι η εικόνα και η ιστορία της Ευρώπης, που συνδυάζει τον ουρανό και τη γη»…
Σε μια συγκλονιστική αποστροφή του λόγου του, ο Πάπας επανέλαβε την έκκληση που είχε απευθύνει πέρσι από τη μαρτυρική Λαμπεντούζα: «Δεν μπορούμε να ανεχθούμε η Μεσόγειος να γίνεται ένα μεγάλο νεκροταφείο! Στις βάρκες που φτάνουν καθημερινά στις ευρωπαϊκές ακτές υπάρχουν άνδρες και γυναίκες που χρειάζονται φιλοξενία και βοήθεια». Η Ευρώπη πρέπει να εφαρμόσει «νομοθεσίες που επιτρέπουν ταυτόχρονα την προστασία των δικαιωμάτων των Ευρωπαίων πολιτών και την εξασφάλιση της φιλοξενίας των μεταναστών», δήλωσε, ενθαρρύνοντας επίσης μια διεύρυνση, κυρίως προς τα Βαλκάνια «που υπέφεραν πολύ από συγκρούσεις κατά το παρελθόν». Και υπενθύμισε το πνεύμα των «ιδρυτών» της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τονίζοντας ότι αυτοί ήταν σε θέση να «συνεργαστούν» και «να ξεπεράσουν τις φοβίες τους».
Τέλος, ο Ποντίφικας απηύθυνε έκκληση για την προώθηση πολιτικών που ενισχύουν την απασχόληση, και κυρίως την αποκατάσταση «της αξιοπρέπειας των εργαζομένων μέσω της διασφάλισης των κατάλληλων συνθηκών εργασίας». Οπως είπε χαρακτηριστικά «τι αξιοπρέπεια μπορεί να έχει ένας άνθρωπος που δεν έχει να φάει και δεν διαθέτει τα ουσιώδη προς το ζην; Και το χειρότερο: Οταν δεν έχει δουλειά που να του δίνει αξιοπρέπεια!».
