Ο Ματέο Ρέντσι συνεχίζει να προβάλλει το νέο του προφίλ, με έμφαση στην απόρριψη της λιτότητας. Στην καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου, λίγο πριν από την Πρωτοχρονιά, ο Ιταλός πρωθυπουργός υπογράμμισε ότι «το μοντέλο αυτό οικονομικής πολιτικής δεν οδηγεί σε αποτελέσματα». Ο Ρέντσι ζητά ευελιξία, ανάπτυξη και επενδύσεις και αναγγέλλει ότι θα αναπτύξει και πάλι αναλυτικά τις απόψεις του αυτές στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν -Κλοντ Γιούνκερ, κατά την επόμενη επίσκεψή του στη Ρώμη, πιθανώς τον ερχόμενο Φεβρουάριο.
«Αποκλειστικά και μόνο με λιτότητα, η Ευρώπη πεθαίνει», δηλώνει ο Ιταλός πρωθυπουργός, αλλά συγχρόνως τονίζει ότι η Ιταλία εννοεί να συνεχίσει να σέβεται τις υποχρεώσεις της σε ό,τι αφορά τη δημοσιονομική πολιτική της. Ο ίδιος σεβασμός των υποχρεώσεων θα πρέπει, όμως, να ισχύει και για τους υπόλοιπους εταίρους «παραδείγματος χάρη, σε ό,τι αφορά τυχόν κυρώσεις λόγω εμπορικού πλεονάσματος», λέει ο Ρέντσι και αναφέρεται ευθέως στη Γερμανία.
Ο Ιταλός κεντροαριστερός πρωθυπουργός θέλησε, ουσιαστικά, να επαναλάβει με ακόμη πιο σαφή τρόπο τα όσα είχε πει στο τέλος της τελευταίας συνόδου των Βρυξελλών: «Οι προσωπικές σχέσεις μου με την καγκελάριο Μέρκελ είναι εξαιρετικές, αλλά εγώ εκπροσωπώ τη χώρα μου, την Ιταλία», είπε ο Ρέντσι και έστειλε και πάλι ξεκάθαρο μήνυμα στο Βερολίνο: «Καμία χώρα δεν έδωσε το αίμα της υπέρ των άλλων εταίρων της Ενωσης».
Το μέλλον της Ευρώπης και η νέα οικονομική πολιτική της ήταν στο επίκεντρο της τελευταίας συνόδου «με συζητήσεις, συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις», επέμεινε ο πρόεδρος του ιταλικού Δημοκρατικού Κόμματος. Η λύση βρίσκεται, λοιπόν, στην ανάπτυξη, διότι οι Ηνωμένες Πολιτείες -χάρη στην πολιτική του Μπαράκ Ομπάμα- κατάφεραν να μειώσουν την ανεργία και να αυξήσουν, με ουσιαστικό τρόπο, το ΑΕΠ τους. Το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή, από ό,τι συνέβη στη Γηραιά Ηπειρο.
Ο Ρέντσι προσπαθεί, ουσιαστικά, να ισορροπήσει ανάμεσα σε διαφορετικές τάσεις και ταυτότητες. Από τη μία, για παράδειγμα, υπερασπίζεται τον νυν δήμαρχο του Τορίνο, Πιέρο Φασίνο, ο οποίος κατηγορείται από τους πολιτικούς του αντιπάλους ότι είναι υπερβολικά μετριοπαθής. «Ολη η ευρωπαϊκή Αριστερά κινείται σαφώς πολύ αριστερά, εμείς υπερασπιζόμαστε τη γραμμή του Φασίνο», λέει ο Ρέντσι. Και παράλληλα, στέλνει το μήνυμα ότι «το 2016 θα πρέπει να είναι το έτος των αξιών, για τον πολιτισμό και την παιδεία, για να τελειώσει η περίοδο των αποκλειστικά οικονομικών αξιών».
Οσο για την Τουρκία, ο επικεφαλής των «Δημοκρατικών» κατέστησε σαφές ότι «δεν νοείται ο όποιος διάλογος χωρίς σεβασμό στην ελευθερία του Τύπου», έστω και αν τάσσεται υπέρ συνομιλιών και συναντήσεων, ανά τακτά διαστήματα, αφιερωμένων στην ευρωπαϊκή πορεία της Αγκυρας.
Ο «συγκρατημένα αριστερός» Ρέντσι υπερασπίζεται την πολιτική της χώρας του στο μεταναστευτικό και δηλώνει ότι «μια χώρα εξήντα εκατομμυρίων κατοίκων θα μπορούσε να διαχειριστεί και μόνη της το θέμα των αφίξεων μεταναστών και προσφύγων, όπως και των σχετικών επαναπατρισμών». Η Ευρώπη, όμως, πρέπει να έχει μια ομαδική, κοινή αντιμετώπιση του φαινομένου, αφού «οι όλες εξελίξεις δείχνουν ότι χρειάζεται μια ευρωπαϊκή πολιτική για το άσυλο, διότι το Δουβλίνο ήταν λάθος επιλογή». Περιμένουμε, τώρα, τη δεύτερη φάση, εκείνη της εφαρμογής των καλών προθέσεων, η οποία θα δείξει κατά πόσον, η νέα ευρωπαϊκή πολιτική της Ιταλίας πρόκειται να βασιστεί στη στρατηγική της ρήξης, και κατά πόσον σε εκείνη του συμβιβασμού, αρχίζοντας από τις σχέσεις με τη «σιδηρά κυρία» της καγκελαρίας.
