O Mατέο Ρέντσι βρίσκεται αντιμέτωπος με τις τελευταίες δυσκολίες του 2015.
Χθες, επιτροπή των μετόχων και ομολογιούχων, οι οποίοι έχασαν όλα τα χρήματά τους κατά τη διάσωση τεσσάρων ιταλικών τραπεζών που κινδύνευαν να πτωχεύσουν, διαδήλωσε μπροστά από την έδρα της Τράπεζας της Ιταλίας.
Ζήτησαν την παραίτηση του Ινιάτσιο Βίσκο, του διοικητή της Τράπεζας της Ιταλίας, αλλά και να τους επιστραφούν όλα τα χρήματα που έχασαν.
Πρόκειται για εννιακόσια εκατομμύρια ευρώ, αν και δεν έχει γίνει ακόμη ακριβής υπολογισμός.
Την ιστορία, δυστυχώς, τη γνωρίζουμε πλέον πολύ καλά: για να σωθούν οι τέσσερις τράπεζες Banca Etruria, Banca Marche, Cassa di Risparmio di Ferrara και Cassa di Risparmio di Chieti, η κυβέρνηση της Ρώμης συναίνεσε στο ότι έπρεπε να αναλάβουν μέρος του κόστους και οι πελάτες: ομολογιούχοι και μέτοχοι έχασαν όλα τα λεφτά που είχαν επενδύσει.
Παρά το ότι, μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες, πολλοί υπάλληλοι των εν λόγω τραπεζών διαβεβαίωναν τους πολίτες ότι επρόκειτο για επενδύσεις απόλυτα ασφαλείς.
Τώρα, ο Ρέντσι και ο υπουργός Οικονομικών Πιερ Κάρλο Πάντοαν υπόσχονται ότι θα επιστραφεί στους πελάτες που είδαν μετοχές και ομόλογα να εξανεμίζονται, το ένα τρίτο του ποσού που αντιστοιχεί στη συνολική τους οικονομική απώλεια.
«Δεν είμαστε κλέφτες, δεν είμαστε ζητιάνοι, θέλουμε απλώς και μόνο δικαιοσύνη», φώναζαν χθες οι αγανακτισμένοι διαδηλωτές έξω από το μέγαρο Κοχ, όπου στεγάζεται η Τράπεζα της Ιταλίας.
Σε μια προσπάθεια να βγει από αυτή την πολύ δύσκολη θέση, ο Ιταλός κεντροαριστερός πρωθυπουργός αποφάσισε ότι πρόκειται να ελέγξει την όλη διαδικασία επιστροφής της αξίας των ομολόγων ο υπεύθυνος της κρατικής αρχής κατά της διαφθοράς, Ραφαέλε Καντόνε.
Πρόκειται για δικαστικό, ο οποίος χαίρει ευρείας εκτίμησης απ’ όλο το πολιτικό φάσμα.
Αλλά οι σχολιαστές, μεταξύ αστείου και σοβαρού, άρχισαν να διερωτώνται αν ο Ρέντσι σκοπεύει να προτείνει στον Καντόνε και ένα είδος συνολικής εποπτείας επί της κυβέρνησης από τη στιγμή που κάθε φορά που υπάρχει κάποια ουσιαστική δυσκολία (Διεθνής Εκθεση του Μιλάνου Εxpo, έργα για το Αγιο Ετος των Καθολικών) ο «Αγιος Ραφαέλε» καλείται να λειτουργήσει ως εγγυητής εντιμότητας και σταθερότητας.
Μέσα στο όλο αυτό κλίμα δημοσιοποιήθηκαν και τα στοιχεία της τελευταίας σφυγμομέτρησης της εταιρείας Ipsos: το κίνημα Πέντε Αστέρων κερδίζει στην πρόθεση ψήφου την εμπιστοσύνη του 29,1% των Ιταλών, ενώ τον περασμένο Γενάρη, το ανάλογο ποσοστό ήταν 20,9%.
Πρόκειται για την πολιτική δύναμη που παρουσίασε, στους δώδεκα μήνες που αφήνουμε πίσω μας, την πιο εμφανή ανοδική τάση. Τη χωρίζουν από το Δημοκρατικό Κόμμα του Ρέντσι μόλις δύο ποσοστιαίες μονάδες.
Είναι σαφές ότι το κίνημα Πέντε Αστέρων άρχισε να ωριμάζει: δεν είναι πλέον μόνον «η πολιτική δύναμη που ίδρυσε ο Γκρίλο».
Οι βουλευτές και γερουσιαστές του κατάφεραν να αποκτήσουν, από τις βουλευτικές εκλογές του Φεβρουαρίου του 2013 μέχρι σήμερα, μια αρκετά σημαντική εμπειρία και διεκδικούν, τώρα, τη διακυβέρνηση της χώρας.
Η κάθε χώρα έχει, ασφαλώς, τις ιδιαιτερότητές της – και η περίπτωση των Πέντε Αστέρων είναι ίσως η πιο πολυσύνθετη, διότι είναι δύσκολο να τους εντάξει κανείς στο παραδοσιακό πολιτικό φάσμα.
Η Μαρίν Λεπέν, όμως, τους χαρακτήρισε πρόσφατα «αριστερούς και φίλους των μεταναστών»…. Δικαίως, λοιπόν, ο Ρέντσι φοβάται την άνοδο των «Cinque Stelle», εν όψει των αυτοδιοικητικών εκλογών της άνοιξης.
