Μια νέα μεταπολίτευση ξημέρωσε στην Ισπανία μετά τις χθεσινές βουλευτικές εκλογές, οι οποίες ανέδειξαν την πιο πλουραλιστική Βουλή που γνώρισε ποτέ η χώρα και εδραίωσαν την πτώση του δικομματισμού και την πολιτική αλλαγή που ήδη από τις ευρωεκλογές του Μαΐου του 2014 είχε διαφανεί.
Πύρρειος νίκη για το Λαϊκό Κόμμα (ΡΡ) του Μαριάνο Ραχόι, που απέχει πολύ από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ψυχρολουσία για το PSOE του Πέντρο Σάντσεθ, που δεν κατάφερε ούτε καν να ανακτήσει δυνάμεις, μεγάλη επιτυχία του Podemos, που διαψεύδοντας δημοσκοπήσεις ήρθε τρίτο, και απογοήτευση στις τάξεις των Ciudadanos, που από «απόλυτοι ρυθμιστές» αναδείχθηκαν τέταρτοι με μεγάλη διαφορά, αλλά και της Ενωμένης Αριστεράς, που μείωσε στο μισό το ποσοστό της.
Με καταμετρημένο το 93% των ψήφων, το ΡΡ ήρθε πρώτο με 28,66% και 122 έδρες έναντι 22,19 και 91 εδρών του PSOE, 20,6% και 69 εδρών του Podemos, 13,8% και 40 εδρών των Ciudadanos και μόλις 3,7% και 2 έδρες της Ενωμένης Αριστεράς.
Πρόκειται για νέο ράπισμα για τον Μαριάνο Ραχόι, ο οποίος δύσκολα μπορεί να χωνέψει το αποτέλεσμα, παρά τα χαμόγελα και τις δηλώσεις για «νίκη», «πλειοψηφική δύναμη» και «το κόμμα που προτίμησε ο λαός» και το οποίο οφείλει να κυβερνήσει.
Γιατί δεν επιβεβαίωσε απλά την τεράστια πτώση της δύναμης του κόμματός του σε σχέση με το 2011 όταν είχε κατακτήσει το 45,2% και τους 187 βουλευτές.
Αλλά και επιπλέον, οι Ciudadanos, που θα μπορούσαν να του δώσουν την πολυπόθητη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, παρά το προμοτάρισμα των μέσων που τους παρουσίασαν ως τον νέο απόλυτο ρυθμιστή των εκλογών, διέψευσαν όλες τις τελευταίες δημοσκοπήσεις που τους έφεραν τρίτο ή ακόμη και δεύτερο κόμμα.
Η αδύνατη συμμαχία
Πέτυχαν τόσο μικρό ποσοστό και αριθμό εδρών ώστε στερούν από το Λαϊκό Κόμμα την πιθανότητα μιας πλειοψηφικής κυβέρνησης σε συμμαχία μαζί του.
Ούτε για το PSOE είναι ευνοϊκό το αποτέλεσμα, καθώς επιβεβαιώνεται η αδυναμία του να κερδίσει μια κυβέρνηση που τόσο συνέβαλε στη διάλυση του κοινωνικού ιστού και επιπλέον όχι μόνο δεν ανέκτησε δυνάμεις από την πανωλεθρία του 2011, όταν πήρε 29,2% και 110 έδρες, αλλά έχασε ψήφους, ποσοστά και έδρες.
Ο Σάντσεθ έσπευσε να συγκαλέσει την Εκτελεστική Επιτροπή του PSOE σήμερα, τονίζοντας ωστόσο πως «ανοίγει μια φάση διαλόγου» στη χώρα, απέναντι στην οποία όλοι θα πρέπει να σταθούν με υπευθυνότητα.
Αντίθετα, το Podemos έχει κάθε λόγο να χαμογελά, όπως άλλωστε ήταν και το κεντρικό του σύνθημα.
Αφού ψήφισε, ο Πάμπλο Ιγλέσιας προανήγγειλε πως «ήρθε η νέα μεταπολίτευση της Ισπανίας», ενώ ο Χουάν Κάρλος Μονεδέρο, από τους ιδρυτές του Podemos, σε άρθρο του στην «Publico» επαγγελλόταν το πολύ θετικό αποτέλεσμα γράφοντας πως «Η άνοιξη θα αρχίσει τον Δεκέμβριο».
Στην τελική ευθεία της προεκλογικής εκστρατείας, το Podemos κατάφερε να ανακτήσει δυνάμεις κάνοντας ένα εντυπωσιακό «φίνις» χάρη στο τακτικό τρίπτυχο «μετριοπάθεια, χαμόγελο, επιστροφή στην κορυφή».
Μετά την ανακοίνωση των πρώτων αποτελεσμάτων, ο δεύτερος στην ηγεσία του κόμματος, Ινίγιο Ερεχόν, δήλωσε πως «Ο δικομματισμός τέλειωσε. Η Ισπανία άλλαξε».
Οι πολίτες πράγματι ζήτησαν αλλαγή και ο δικομματισμός βγήκε βαριά λαβωμένος, ημιθανής, κατά κάποιους αναλυτές, κι εκτός κι αν θελήσουν να τον αναστήσουν σαν ζόμπι μέσα από μια κυβέρνηση μεγάλης συμμαχίας, με ρίσκο οι δύο εκπρόσωποί του να υπονομεύσουν το πολιτικό τους μέλλον, από σήμερα αρχίζει μια φάση διαβουλεύσεων για να βρεθεί μια κυβερνητική λύση που αναδεικνύεται εξαιρετικά δύσκολη.
Οι υπερτιμημένοι
Οι Ciudadanos, υπερτιμημένοι από όλες τις δημοσκοπήσεις, μίλησαν κι αυτοί σαν νικητές, εξήραν το αποτέλεσμά τους και την είσοδό τους για πρώτη φορά στην εθνική Βουλή, μιλώντας για την αναβίωση του πολιτικού κέντρου στην Ισπανία και για «τη νέα μεταπολίτευση που ζει η χώρα».
Πριν καν ανακοινωθούν τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα και όταν πια ήταν σαφές πως έμεναν στην τέταρτη θέση, έσπευσαν να ξεκαθαρίσουν πως δεν θα στηρίξουν κανένα κυβερνητικό σχήμα όπου θα μετάσχει το Podemos.
Οσο για το Podemos, ήταν εντυπωσιακή η απάντηση της εκπροσώπου του στην Ισπανική Ραδιοτηλεόραση (RTVE), η οποία κάθε άλλο παρά έκλεισε την πόρτα σε κάποια συμμαχία.
Αντίθετα, μίλησε για την αναγκαιότητα να ακολουθήσει η Ισπανία το μοντέλο της συναινετικής δημοκρατίας όπου οι πολιτικές δυνάμεις συζητούν και βρίσκουν λύσεις κοινές και μακροπρόθεσμες.
Ολα είναι ανοιχτά πλέον: ακόμη και οι πιο ετερόκλητες συμμαχίες ή και η νέα προσφυγή στις κάλπες ως ύστατη λύση.
