Eίναι κοινό μυστικό ότι δύο παράλληλοι πόλεμοι διεξάγονται μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας: από τη μια, ένας αληθινός, σκληρότατος πόλεμος φθοράς, που κρίνεται στο πεδίο της μάχης από τις βαρύτατες απώλειες των δύο πλευρών και από τα δεκάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα γης, τις πόλεις και χωριά που περνάνε καθημερινά σε ρωσικό έλεγχο. Και από την άλλη, ένας εικονικός πόλεμος θεαματικών «ειδικών επιχειρήσεων» και προπαγάνδας, που εκτυλίσσεται πρωτίστως για τα μάτια της δυτικής κοινής γνώμης και, εν τέλει, των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων που εξακολουθούν να στηρίζουν πεισματικά την ουκρανική πολεμική προσπάθεια, παρά την εμφανή… γυροβολιά των Αμερικανών αρχιτεκτόνων της σύρραξης.
Σε αυτόν τον δεύτερο πόλεμο, λοιπόν, τον ασύμμετρο, η ουκρανική πλευρά εξακολουθεί να νικά κατά κράτος τη Ρωσία. Χθες, μόλις δύο 24ωρα μετά την εντυπωσιακή καταδρομική επίθεση «Ιστός της Αράχνης» με 117 τηλεχειριζόμενα αεροσκάφη σε τέσσερις βάσεις στρατηγικών βομβαρδιστικών της Ρωσίας, η Ουκρανία έπληξε με υποβρύχια drones για πολλοστή φορά τη ρωσική γέφυρα-σύμβολο της Κριμαίας, προκαλώντας ζημιές σε υποθαλάσσιο πυλώνα και επιβάλλοντας –προσωρινή, όπως αποδείχτηκε– διακοπή της κυκλοφορίας των οχημάτων. Οι Ουκρανοί υποστηρίζουν ότι πυροδότησαν 1.100 κιλά εκρηκτικής ύλης στην καλύτερα φυλασσόμενη γέφυρα του κόσμου και ότι η έκρηξη επέφερε «μεγάλη δομική βλάβη». Ομως πλάνα από τη ρωσική τηλεόραση δείχνουν ότι η κυκλοφορία αποκαταστάθηκε έπειτα από μερικές ώρες, πράγμα που σημαίνει ότι η επίθεση απέτυχε να προκαλέσει δομικές ζημιές, ενώ τοπικοί αξιωματούχοι της Κριμαίας έκαναν λόγο για «αποτυχημένη επίθεση» και «επικοινωνιακά τεχνάσματα» των Ουκρανών.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, η επιτυχής διείσδυση drones μέσα από τις πολλαπλές αμυντικές ζώνες των Ρώσων αποτελεί μεγάλη επιτυχία για την ουκρανική πλευρά και αποδεικνύει τη συνεχή τεχνολογική εξέλιξη των προηγμένων πολεμικών ρομπότ της: τα οποία βέβαια, κακά τα ψέματα, είναι ΝΑΤΟϊκής και όχι ουκρανικής κατασκευής και κατευθύνονται στους στόχους τους αποκλειστικά χάρη στις δυτικές δορυφορικές και άλλες πληροφορίες που λαμβάνει η Ουκρανία σε πραγματικό χρόνο.
Γέφυρα της Κριμαίας
Να θυμίσουμε εδώ ότι η γέφυρα της Κριμαίας είναι ένας από τους ζωτικούς διαδρόμους που ενώνει τη χερσόνησο με τη ρωσική ενδοχώρα και ένας από τους μόνιμους στόχους του Κιέβου, που μάλιστα είχε καταφέρει να της προκαλέσει μεγάλες ζημιές ύστερα από έκρηξη παγιδευμένου φορτηγού τον Οκτώβριο του 2022. Ομως η στρατηγική της σημασία έχει μειωθεί σημαντικά μετά την κατάληψη από τους Ρώσους της λεγόμενης «χερσαίας γέφυρας» κατά μήκος των ακτών της Αζοφικής, την οποία μάταια προσπάθησαν να ανακαταλάβουν οι Ουκρανοί στη μοιραία θερινή αντεπίθεση του 2023. Αυτή είναι και η ουσιώδης διαφορά ανάμεσα στους «δύο πολέμους» που αναφέραμε στον πρόλογο: ακόμη κι αν με κάποιο μαγικό τρόπο το Κίεβο κατάφερνε να καταστρέψει ολοσχερώς τη «γέφυρα του Πούτιν», ο έλεγχος αλλά και ο συνεχής εφοδιασμός της Κριμαίας –και φυσικά του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας– μέσω της «χερσαίας γέφυρας» δεν αμφισβητούνται σοβαρά από κανέναν.
Το ίδιο συμπέρασμα, τηρουμένων των αναλογιών πάντα, ισχύει και για τη σαφώς πιο επιτυχημένη μυστική επιχείρηση «Ιστός της Αράχνης» της 1ης Ιουνίου, κατά την οποία οι ουκρανικές μυστικές υπηρεσίες υποστήριξαν αρχικά πως κατέστρεψαν 42 (!) στρατηγικά βομβαρδιστικά και άλλα αεροσκάφη της ρωσικής αεροπορίας. Ωστόσο οι τελευταίες πληροφορίες, και ιδίως η ανάλυση δορυφορικών φωτογραφιών από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες, δείχνουν ότι οι αρχικοί πανηγυρισμοί των Ουκρανών και των δυτικών κυβερνήσεων και ΜΜΕ που τους στηρίζουν ήταν υπερβολικοί, καθώς μέχρι στιγμής αποδεικνύεται ότι μόνον οκτώ βομβαρδιστικά αεροσκάφη (τέσσερα Tu-95MS και τέσσερα Tu-22M3) χτυπήθηκαν, ενώ βίντεο που κυκλοφόρησαν ευρέως στη Δύση και έδειχναν δεκάδες καμένα μαχητικά Μιg Mi-29 και Mi-31 αποδείχτηκαν κατασκευασμένα.
Το σημαντικότερο είναι πως, σε κάθε περίπτωση, η Ρωσία διατηρεί τη συντριπτική υπεροχή της στη δυνατότητα για αεροπορικά πλήγματα μεγάλου βεληνεκούς στα ουκρανικά μετόπισθεν. Ο «Ιστός» έχει μεγάλη ψυχολογική αλλά και επιχειρησιακή σημασία, γιατί απέδειξε ότι η Ουκρανία μπορεί να απειλήσει στρατηγικές ρωσικές εγκαταστάσεις βαθιά μέσα στη ρωσική επικράτεια. Αλλά η αληθινή αξία των χτυπημάτων στον πραγματικό ρωσο-ουκρανικό η σωστότερα ρωσο-ΝΑΤΟϊκό πόλεμο φθοράς είναι αμελητέα, δεδομένης μάλιστα της τεράστιας ποικιλίας επιλογών που διαθέτει η Ρωσία τόσο σε τύπους πυραύλων όσο και σε πλατφόρμες εκτόξευσής τους από στεριά, θάλασσα και αέρα.
Χθες, για παράδειγμα ένας πολύ-υπερηχητικός πύραυλος Kinzhal –σημαίνει «στιλέτο»– που αγγίζει ταχύτητες ώς και 10 μαχ και είναι αδύνατο να καταρριφθεί από οποιοδήποτε υπάρχον αντιπυραυλικό σύστημα, εκτοξεύτηκε από ένα «συμβατικό» μαχητικό MiG-31K και κατέστρεψε ολοσχερώς έναν στρατηγικό ενεργειακό στόχο στο Νικολάγεφ, βυθίζοντας στο σκοτάδι ολόκληρη την πόλη και τα περίχωρά της. Το πλήγμα αυτό θεωρείται… πρελούδιο για τα σαρωτικά ρωσικά αντίποινα που πιθανότατα θα ακολουθήσουν τις επόμενες ώρες και ημέρες, ενώ στα ουκρανικά κοινωνικά δίκτυα αυξάνεται η αγωνία για το αν ο Πούτιν θα διατάξει τη χρήση και άλλων «στιλέτων» ή των ακόμη τρομερότερων βαλλιστικών πυραύλων «Ορέσνικ» («φουντούκι»). Και κυρίως αν θα επιλέξει να χτυπήσει για πρώτη φορά κυβερνητικά κτίρια και υπόγεια καταφύγια μέσα στο Κίεβο ή στρατηγικές υποδομές, όπως οι μεγάλες γέφυρες στον Δνείπερο και οι υπόγειες δεξαμενές αποθήκευσης φυσικού αερίου, όπως τον πιέζουν εδώ και καιρό να πράξει οι «σκληροί» σαν τον πρώην πρόεδρο Ντμίτρι Μεντβέντεφ.
Βαριά πλήγματα
Είπαμε όμως – αυτό που μετράει είναι ο «πραγματικός» πόλεμος στο πεδίο. Μία μέρα νωρίτερα, για παράδειγμα, ρωσικοί πύραυλοι «Ισκαντέρ» σκότωσαν δεκάδες Ουκρανούς στρατιωτικούς στο υπαίθριο στρατόπεδό τους στην επαρχία Σούμι, η οποία φαίνεται πως τις επόμενες ημέρες θα αποτελέσει το επίκεντρο μεγάλης ρωσικής χερσαίας αντεπίθεσης. Σε ανάρτησή του στις 31 Μαΐου, ο Ουκρανός αρχιστράτηγος Σίρσκι παραδέχτηκε ότι οι Ρώσοι έχουν σημειώσει «μεγάλα εδαφικά κέρδη» στη συγκεκριμένη βόρεια επαρχία, αλλά και στη νότια επαρχία Ζαπορίζιε, όπου οι αμυντικές γραμμές των Ουκρανών κινδυνεύουν με άμεση κατάρρευση.
Μια ματιά στους χάρτες δείχνει ότι οι Ρώσοι έχουν καταλάβει τον τελευταίο μήνα εκατοντάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα και δεκάδες οικισμούς κατά μήκος ολόκληρης της αχανούς «γραμμής επαφής» και πιέζουν πλέον ασφυκτικά την εξαντλημένη και υποστελεχωμένη ουκρανική άμυνα, απειλώντας να ανοίξουν και νέα μέτωπα προς το Ντνίπροπετροφσκ, το Χάρκοβο και την Πολτάβα. Αλλά για αυτές τις κολοσσιαίες μάχες, με τους χιλιάδες νεκρούς, δεν θα ακούσετε τίποτε στα βραδινά δελτία ειδήσεων…
