Στην Ισπανία οι ψηφοφόροι αγωνιούν για το αν θα βρουν μια θέση εργασίας, αν τα χρήματα θα τους φτάσουν ώς το τέλος του μήνα ή αν οι τράπεζες θα τους πάρουν το σπίτι και η συντριπτική πλειοψηφία δεν εμπιστεύεται τον πρωθυπουργό Μαριάνο Ραχόι, αλλά παράλληλα πληθαίνει ο αριθμός των πολιτών που αυτοπροσδιορίζονται ως δεξιοί και το κυβερνών Λαϊκό Κόμμα (ΡΡ) κερδίζει την πρωτιά και αυξάνει τα ποσοστά του.
Αυτό το παράδοξο, ενδεικτικό μιας κοινωνίας σε κρίση και σύγχυση, προκύπτει από το τελευταίο βαρόμετρο του έγκριτου Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών της Ισπανίας (CSIS), που δημοσιοποιήθηκε χθες.
Σύμφωνα με αυτό, 45 ημέρες πριν από τις εκλογές της 20ής Δεκεμβρίου -τις πιο κρίσιμες και αμφίρροπες της ισπανικής μεταπολίτευσης-, σε εκτίμηση ψήφου το Λαϊκό Κόμμα ξεπερνά κατά σχεδόν 4 μονάδες τους σοσιαλιστές του PSOE με 29,1% έναντι 25,3%, αντίστοιχα.
Οι κεντροδεξιοί Ciudadanos αναδεικνύονται τρίτη δύναμη με 14,7%, το Podemos, που υποσχέθηκε να φέρει τη ρήξη του πολιτικού συστήματος με μια αριστερή κυβέρνηση, αρκείται στο 10,8% και η Ενωμένη Αριστερά στο 4,7%.
Σε σχέση με την αντίστοιχη δημοσκόπηση του CIS προ τριμήνου, όλα τα κόμματα παρουσιάζουν μικρή άνοδο, με πιο εντυπωσιακή εκείνη των Ciudadanos κατά 3,6 μονάδες.
Ολα εκτός από το ριζοσπαστικό κόμμα του Πάμπλο Ιγλέσιας, που βλέπει τις δυνάμεις του να συρρικνώνονται και από τον Γενάρη, όταν φερόταν ως πρώτη πολιτική δύναμη, έχει χάσει σχεδόν 14 μονάδες.
Αν αυτά τα ποσοστά αφορούν την εκτίμηση ψήφου, στην πρόθεση ψήφου οι σοσιαλιστές προηγούνται με 1,5 μονάδα του Λαϊκού Κόμματος, στα όρια δηλαδή του στατιστικού σφάλματος.
Σχεδόν ο ένας στους τέσσερις Ισπανούς (22,2%, το μεγαλύτερο ποσοστό αναποφάσιστων σε βαρόμετρο του CIS από το 2004) δεν ξέρει ποιον να ψηφίσει, καθώς καμία από τις πολιτικές επιλογές που του προσφέρονται δεν τον πείθει πως διαθέτει απτές λύσεις για τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα: την ανεργία (κατά το 79,1% των πολιτών) που πλήττει περισσότερα από τέσσερα εκατομμύρια Ισπανούς, τη διαφθορά (39,4%), που έχει γίνει συνώνυμο της κυβέρνησης του Λαϊκού Κόμματος, και την οικονομική κατάσταση (24,7%), που κατά τον πρωθυπουργό Ραχόι δεν είναι δυσχερής αλλά ανακάμπτει ραγδαία.
Εναν πρωθυπουργό τον οποίο -σύμφωνα με το βαρόμετρο- εμπιστεύεται μόλις το 17,5% των πολιτών, ποσοστό πολύ μικρότερο από εκείνο που εκτιμάται πως θα τον ψηφίσει.
Παρ’ όλες τις αντιφάσεις, δύο στοιχεία και σ’ αυτήν τη δημοσκόπηση εκφράζονται καθαρά.
Η Δεξιά -ακραιφνής ή αλληθωρίζουσα προς το Κέντρο- κρατά γερά στην Ισπανία καθώς τα ποσοστά που φέρεται να παίρνουν Λαϊκό Κόμμα και Ciudadanos υπολείπονται ελάχιστα από εκείνο το σαρωτικό 44,6% που κέρδισε ο Ραχόι το 2011.
Η δε Αριστερά, βυθισμένη στις δικές της ομφαλοσκοπήσεις, διαμάχες και αδυναμίες, έχει ήδη χάσει μια ιστορική ευκαιρία.
