Χίλιες μέρες πολέμου συμπληρώθηκαν χτες στην Ουκρανία, με τις ρωσικές δυνάμεις να έχουν καταλάβει στο διάστημα αυτό εδάφη πάνω από 120.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή περίπου μια Ελλάδα – όλες τους περιοχές όπου διαμένουν κατά μεγάλη πλειοψηφία ρωσόφωνοι πληθυσμοί.
Οι ανθρώπινες απώλειες είναι τεράστιες και στα δύο στρατόπεδα, αλλά δυσανάλογα μεγαλύτερες για την Ουκρανία, ενώ η Ρωσία έχει καταφέρει τρομακτικά πλήγματα στα ουκρανικά μετόπισθεν διαλύοντας την εγχώρια πολεμική βιομηχανία και καταστρέφοντας μεγάλο μέρος της κολοσσιαίας δυτικής στρατιωτικής βοήθειας, αλλά και πολλές ηλεκτροπαραγωγικές, σιδηροδρομικές, λιμενικές και άλλες υποδομές και εγκαταστάσεις, ενώ παράλληλα έχει μπλοκάρει το μεγαλύτερο μέρος των ουκρανικών εξαγωγών.
Ενώ όμως η μια πόλη πέφτει μετά την άλλη και οι αποδεκατισμένες ουκρανικές δυνάμεις υποχωρούν ή περικυκλώνονται στα πραγματικά μέτωπα του πολέμου, δηλαδή στο Χάρκοβο, στο Ντονμπάς και στη Ζαπορόζιε, όλα τα βλέμματα στρέφονται τα τελευταία 24ωρα στις πρώτες εκτοξεύσεις αμερικανικών πυραύλων ATACMS και γαλλοβρετανικών Storm Shadow/SCALP κατά ρωσικών στόχων μέσα στην προ του 2014 ρωσική επικράτεια, μετά τη σχετική άδεια που έδωσε την περασμένη Κυριακή ο απερχόμενος Αμερικανός πρόεδρος Μπάιντεν, ανοίγοντας έτσι ακόμη έναν ασκό του Αιόλου…
Χωρίς αποδείξεις
Οι επιθέσεις ξεκίνησαν τα χαράματα της Τρίτης με έξι βαλλιστικούς ATACMS και στόχο αποθήκες πυρομαχικών στην επαρχία Μπριάνσκ, σε απόσταση περίπου 110 χιλιομέτρων από τα ουκρανικά σύνορα. Οι Ουκρανοί ανακοίνωσαν πως οι εγκαταστάσεις «καταστράφηκαν ολοσχερώς», χωρίς φυσικά να παρουσιάσουν αποδείξεις, αλλά σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Αμυνας δεν σημειώθηκαν απώλειες ή σοβαρές ζημιές, καθώς πέντε πύραυλοι καταστράφηκαν στον αέρα από συνδυασμό πυραύλων S-400 και συστημάτων αεράμυνας Pantsir, ενώ ο έκτος πύραυλος χτυπήθηκε από θραύσματα και εξετράπη της πορείας του, πέφτοντας λίγο έξω από τη βάση-στόχο κοντά στην πόλη Καράτσεφ.
Οποιος κι αν λέει την αλήθεια, το πιο σημαντικό σκέλος της ρωσικής ανακοίνωσης είναι η λεπτομερής αναφορά στον τρόπο με τον οποίο οι 6 πρώτοι ATACMS κατευθύνθηκαν προς τους ρωσικούς στόχους «με βάση στοιχεία που ελάμβαναν από δορυφόρους του ΝΑΤΟ και του Ισραήλ» (!), αλλά και «από ιπτάμενα ραντάρ χωρών του ΝΑΤΟ που επιχειρούν πάνω από τη Μαύρη Θάλασσα και χρησιμοποιούν αεροδρόμια χωρών του ΝΑΤΟ».
Το ρωσικό υπουργείο συμπληρώνει με νόημα πως η εκτόξευση και η κατεύθυνση των ATACMS «εγκρίθηκε και ελέγχεται απευθείας από το αμερικανικό Πεντάγωνο» και ότι «πιθανότατα» οι εκτοξεύσεις των πυραύλων (που γίνονται από τους ίδιους εκτοξευτήρες που χρησιμοποιούν και οι πύραυλοι HIMARS) έγιναν από Αμερικανούς στρατιωτικούς που επιχειρούν από το ουκρανικό έδαφος, καθώς μόνον αυτοί διαθέτουν την απαραίτητη τεχνογνωσία. Λίγες ώρες αργότερα, ουκρανικά αεροσκάφη Su-24 ή ίσως F-16 εκτόξευσαν 12 βρετανικούς πυραύλους cruise Storm Shadow εναντίον του Μαργίνο, ενός μικρού οικισμού στα μετόπισθεν του κυρίως μετώπου στην επαρχία Κουρσκ. Η επίθεση αυτή φαίνεται πως είχε μεγαλύτερη επιτυχία, καθώς οπτικό υλικό που ανέβηκε στα ρωσικά κοινωνικά δίκτυα δείχνει εκτεταμένες ζημιές σε κτίρια, αλλά και θραύσματα από τους εν λόγω πυραύλους.
Αγνωστος παραμένει πάντως και ο στόχος του πλήγματος: πιθανολογείται ότι ίσως διέμεναν εκεί Βορειοκορεάτες αξιωματικοί και στρατιώτες, που υποτίθεται πως συμμετέχουν στις μάχες κατά των Ουκρανών – αν και οι περισσότερες πηγές συμφωνούν ότι αυτό είναι ένα πρόσχημα της Δύσης και ότι οι Ασιάτες βρίσκονται εκεί αποκλειστικά για να εκπαιδευτούν στη χρήση drones και συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου.
Κλιμάκωση
Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και το ίδιο το αμερικανικό Πεντάγωνο παραδέχεται πως οι σύγχρονοι και πανάκριβοι αυτοί πύραυλοι μπορούν μεν να προκαλέσουν σοβαρές ζημιές και απώλειες στα ρωσικά μετόπισθεν, αλλά δεν μπορούν να αλλάξουν τον ρου του πολέμου, ενώ φυσικά δίνουν «πάτημα» στο Κρεμλίνο για ακόμη μεγαλύτερη κλιμάκωση της σύρραξης. Αλλωστε οι Ρώσοι γνωρίζουν πλέον πολύ καλά τα πτητικά χαρακτηριστικά και τα ηλεκτρονικά και ακουστικά «ίχνη» των συγκεκριμένων τύπων και έχουν αποδεδειγμένα προσαρμόσει τα αντιπυραυλικά τους συστήματα για την καλύτερη αντιμετώπισή τους.
Μην ξεχνάμε πως οι πρώτοι Storm Shadow/SCALP με βεληνεκές 250 έως 560 χιλιομέτρων και κόστος 1 εκατομμυρίου ευρώ το κομμάτι (!) παραδόθηκαν από το Λονδίνο στο Κίεβο τον Μάιο του 2023, αλλά μετά από κάποια πρώτα πολυδιαφημισμένα χτυπήματα στην Κριμαία και άλλες πρώην ουκρανικές επαρχίες, η χρήση τους περιορίστηκε δραματικά, όπως και εκείνη των ATACMS, καθώς οι Ρώσοι έγιναν εξπέρ στην αντιμετώπισή τους.
Σύμφωνα μάλιστα με δημοσίευμα των Times, η Ουκρανία διαθέτει αυτή τη στιγμή λιγότερους από 50 ATACMS και ακόμη λιγότερους Storm Shadow/SCALP, εκ των οποίων όπως φαίνεται «ξόδεψε» ασκόπως τουλάχιστον 18 στα πρώτα πλήγματα σε Μπριάνσκ και Κουρσκ… Οι Times επιβεβαιώνουν επίσης πως και οι προηγμένης τεχνολογίας Storm Shadow/SCALP είναι «τυφλοί» χωρίς τη συνδρομή των αμερικανικών συστημάτων καθοδήγησης και κυρίως παραδέχονται πως ακόμη και στενοί συνεργάτες του Βρετανού πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ αναγνωρίζουν ότι οι επιθέσεις με αυτούς τους πυραύλους δεν πρόκειται να αλλάξουν τίποτα όσον αφορά τις ισορροπίες στο πεδίο της μάχης!
Μάλιστα το ίδιο ακριβώς συμπέρασμα μεταφέρουν σε δικά τους χτεσινά άρθρα το Bloomberg και το CNN, αλλά και η γαλλική Monde, που συμπληρώνει μάλιστα ότι από την τελευταία παρτίδα 40 πυραύλων που έχει υποσχεθεί ο Μακρόν στον Ζελένσκι, μόνον 12 έχουν παραδοθεί.
Ανατριχίλα
Αντίθετα, όπως όλοι γνωρίζουμε, η Ρωσία διαθέτει απεριόριστα αποθέματα πυραύλων και drones κάθε τύπου και είναι σε θέση να πραγματοποιήσει σαρωτικά χτυπήματα κατά το δοκούν, ενώ διατηρεί και τη στρατηγική πρωτοβουλία σε όλα τα μέτωπα. Και βέβαια η… ξαφνική επικαιροποίηση του ρωσικού πυρηνικού δόγματος αποτροπής προκαλεί ανατριχίλα σε όσους καταλαβαίνουν τις πιθανές απευκταίες επιπτώσεις. Αλλά ο πραγματικός φόβος όλων είναι μήπως ο Πούτιν και οι επιτελείς του υποκύψουν στον πειρασμό να στοχοποιήσουν κάποιο ΝΑΤΟϊκό σύστημα υποστήριξης των ATACMS, όπως ας πούμε έναν στρατιωτικό δορυφόρο, ένα αεροσκάφος AWACS ή ένα ΝΑΤΟϊκό κέντρο διοίκησης μέσα στην Ουκρανία…
Αντί επιλόγου, να σημειώσουμε ότι το ανατριχιαστικό… κύκνειο (χ)άσμα του Μπάιντεν προκάλεσε μεγάλο εκνευρισμό τόσο στην Ευρώπη όσο και στον υπόλοιπο κόσμο – εκνευρισμό που αποτυπώθηκε έμπρακτα και στη σύνοδο κορυφής τού (εμφανώς διχασμένου σε δύο στρατόπεδα) G-20 στη Βραζιλία, όπου η «οικογενειακή φωτογραφία» των ηγετών περιλάμβανε τον Ρώσο «αντ’ αυτού» Σεργκέι Λαβρόφ, αλλά όχι και τους… αποσυνάγωγους Μπάιντεν, Τριντό και Μελόνι!
