Την πιο γλυκιά ανατροπή επιφύλαξαν οι Γάλλοι ψηφοφόροι σε όσους… κακοθελητές θεωρούσαν δεδομένη την πρωτιά της ακροδεξιάς παράταξης. Με μια εντυπωσιακή κινητοποίηση, που σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις έσπασε τα ρεκόρ συμμετοχής από το 1981, το εκλογικό σώμα της Γαλλίας αψήφησε την ηττοπάθεια και τις υψηλές θερμοκρασίες και έβγαλε πρώτη και με διαφορά τη νεοσχηματισθείσα όσο και ετερόκλητη συμμαχία του Νέου Λαϊκού Μετώπου, που σύμφωνα με τα exit polls κερδίζει από 180 μέχρι 215 έδρες!
Δεύτερη δύναμη στη Βουλή αναδεικνύεται το «μακρονικό»-προεδρικό μπλοκ «Μαζί» με 150 ώς 180 έδρες, ενώ ο Εθνικός Συναγερμός της Μαρίν Λεπέν τερμάτισε τελικά τρίτος και καταϊδρωμένος με 115 έως 155 έδρες. Η αλήθεια είναι πως την ώρα που έκλεινε η ύλη της «Εφ.Συν.», λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, «παιζόταν» ακόμα η δεύτερη θέση – αλλά όλα έδειχναν ότι ο Μακρόν θα κατακτήσει τελικά περισσότερες έδρες από τη μεγάλη αντίπαλό του. Αντίθετα, σίγουροι τέταρτοι θα είναι στη νέα Εθνοσυνέλευση οι δεξιοί Ρεπουμπλικανοί που λαμβάνουν 57-67 έδρες.
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει όμως και η πρώτη κατανομή ανάμεσα στα κόμματα που συγκρότησαν τον αριστερό συνασπισμό, με την Ανυπότακτη Γαλλία του Ζαν-Λικ Μελανσόν να συγκεντρώνει 68-74 έδρες, το Σοσιαλιστικό Κόμμα 63-69 έδρες και οι Πράσινοι 32-36 έδρες. Να σημειωθεί επίσης ότι ο πρωθυπουργός Γκαμπριέλ Ατάλ ανακοίνωσε πως θα υποβάλει σήμερα το πρωί την παραίτηση της κυβέρνησής του, γεγονός που φυσικά θα αποτελέσει και την επίσημη αφετηρία για την έναρξη των «παζαριών» για τον σχηματισμό της επόμενης: ένα «σταυρόλεξο» της επόμενης μέρας.
Φυσικά, και παρά τις εντυπωσιακές ανατροπές στη δύναμη των κομμάτων σε σχέση με τις δημοσκοπήσεις, το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο: Το νέο Κοινοβούλιο είναι εξαιρετικά κατακερματισμένο και διαιρεμένο, καθώς κανένας συνασπισμός δεν κερδίζει την απόλυτη πλειοψηφία. Με δεδομένες την ανοιχτή εχθρότητα που επικρατεί μεταξύ των τριών ισχυρότερων σχηματισμών και τις συνεχείς αρνήσεις των ηγετών τους για την πιθανότητα συνεργασίας, η Γαλλία μπορεί εκτός από ανυπότακτη να μείνει για αρκετό καιρό και ακυβέρνητη – μια ανησυχητική για πολλούς Γάλλους, αλλά και για όλη την Ευρώπη προοπτική, που είναι βέβαιο πως θα επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί προς όφελός του ο πρόεδρος Μακρόν, προκειμένου να διεμβολίσει –και γιατί όχι να διασπάσει– το ετερόκλητο Μέτωπο.
