Η εκτίναξη της λεπενικής Ακροδεξιάς προς την εξουσία δεν συνέβη από τη μία ημέρα στην άλλη, ούτε στο κενό. Στηρίζεται στα λάθη και στα κενά των ένθεν κακείθεν πολιτικών της αντιπάλων, καθώς και στη μεθοδική -εσχάτως και συστημική- κανονικοποίησή της. Σε αυτήν συνέβαλαν οι δεξιόστροφες πολιτικές του οιονεί κεντρώου μακρονισμού -που τώρα κινδυνεύει με πολιτικό αφανισμό-, η μετατόπιση μέρους τής (υπό διάλυση) γκολικής Κεντροδεξιάς προς τα δεξιά της, αλλά και η διάδοση του ακροδεξιού αφηγήματος από τα ΜΜΕ του «Γάλλου Μέρντοχ».
Ετσι είναι γνωστός στη χώρα του ο δισεκατομμυριούχος πολυσχιδής επιχειρηματίας Βενσάν Μπολορέ, που χάρη στο ρευστό ρυθμιστικό πλαίσιο έγινε βαρόνος των ΜΜΕ στη Γαλλία, χτίζοντας μια «αυτοκρατορία» πληροφόρησης με απανωτές εξαγορές καναλιών, ραδιοφώνων και εντύπων. Ενας από τους πρωταρχικούς στόχους του λέγεται ότι ήταν η συσπείρωση του ευρύτερου χώρου της λεγόμενης «σκληρής Δεξιάς» ως «όχημα» για την άνοδο των άκρων της στην εξουσία στη Γαλλία.
Προτού μεταπηδήσει από τη δημοσιογραφία στην πολιτική, ο Ερίκ Ζεμούρ -ήτοι «ο Γάλλος Τραμπ»- ήταν ένα από τα κεντρικά πρόσωπα του ειδησεογραφικού δικτύου CNews, ιδιοκτησίας του Μπολορέ. Υπερσυντηρητικό, λειτουργεί ως πλατφόρμα διάδοσης της ακροδεξιάς ρητορικής μίσους, ανεπηρέαστο από το γεγονός ότι έχει βρεθεί στο στόχαστρο των ρυθμιστικών αρχών. Ομως ο ρόλος του Μπολορέ δεν περιορίζεται απλά στον χώρο των media. Ο μεγιστάνας φέρεται επί της ουσίας να κινεί από το παρασκήνιο τα νήματα της επόμενης ημέρας.
Οπως έγραψε η γαλλική εφημερίδα Le Monde, ήταν αυτός με τον οποίο διαβουλεύθηκε ο -πλέον υπό «έξωση»- αρχηγός των γκολικών Ρεπουμπλικανών, Ερίκ Σιοτί, προτού δηλώσει προεκλογικά, μονομερώς και δημόσια, υπέρ της εκλογικής συμμαχίας της γαλλικής Κεντροδεξιάς με τη λεπενική Ακροδεξιά σε αυτές τις βουλευτικές εκλογές. Ηταν επίσης και μέσα από τα ΜΜΕ του Μπολορέ που επιχειρήθηκε το «προξενιό» μεταξύ των ακροδεξιών κομμάτων της Λεπέν και του Ζεμούρ. Μπορεί τελικά να απέτυχε, όμως τώρα το κόμμα του τελευταίου, το Reconquête, φυλλορροεί προς ενίσχυση του λεπενικού στρατοπέδου.
Το στοίχημα του Μπολορέ -που συχνά πυκνά διαψεύδει ότι διψά προσωπικά για εξουσία- θα κριθεί την προσεχή Κυριακή. Αν και διχασμένοι, οι Ρεπουμπλικανοί -που στον α’ γύρο της περασμένης Κυριακής είδαν το ποσοστό τους να ξεπερνά αναπάντεχα το 10%- αρνήθηκαν να δώσουν κατευθυντήριες στους ψηφοφόρους τους για τον β’ γύρο των βουλευτικών εκλογών. Αυτό εκλαμβάνεται ως μια σιωπηρή ανοχή και συνενοχή στη στήριξη των υποψηφίων της λεπενικής Ακροδεξιάς στις κάλπες της 7ης Ιουλίου. Προοπτική που θα κάνει αφενός ακόμη πιο πιθανή την πρώτη ακροδεξιά κυβέρνηση στη Γαλλία μετά το καθεστώς του Βισί, αφετέρου τα κόκαλα του στρατηγού Σαρλ ντε Γκολ να τρίζουν.
