Αν τα κόκαλα τρίζανε, η Γαλλία θα είχε ασφαλώς κουφαθεί από τον θόρυβο. Αυτά που σίγουρα θα τρίζανε περισσότερο είναι του στρατηγού Ντε Γκολ, καθώς το κόμμα που ίδρυσε -και έδωσε στη Γαλλία επτά προέδρους Δημοκρατίας- από χθες βρίσκεται σε κατάσταση απόλυτης αποσύνθεσης. Ο νυν πρόεδρός του, Ερικ Σιοτί, ο οποίος προχθές, χωρίς να ενημερώσει κανέναν άλλο, ανακοίνωσε τη συνεργασία με το ακροδεξιό κόμμα της Μαρίν Λεπέν, διαπιστώνοντας χθες ότι το Πολιτικό Γραφείο των Ρεπουμπλικανών ετοιμαζόταν να τον διαγράψει, κλείδωσε τις πόρτες των γραφείων του κόμματος προβάλλοντας το επιχείρημα ότι υπήρχε κίνδυνος για τη σωματική ακεραιότητα των υπαλλήλων του. Ετσι, το Πολιτικό Γραφείο συνεδρίασε σε παρακείμενο κτίριο και τον διέγραψε. Αυτός ωστόσο είπε πως η απόφαση είναι άκυρη αφού δεν λογοδοτεί στο Πολιτικό Γραφείο, αλλά στη βάση του κόμματος.
Από την άλλη όχθη του Σηκουάνα, την αριστερή, τα κόκαλα που επίσης σίγουρα θα τρίζανε είναι του Λεόν Μπλουμ, που το 1936 έγινε, με την κυβέρνηση του Λαϊκού Μετώπου, ο πρώτος σοσιαλιστής πρωθυπουργός της Γαλλίας και για τον οποίο ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν είπε χθες, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε, πως πρέπει «να επιστρέψει στον τάφο του». Και το είπε διότι τα κόμματα της γαλλικής Αριστεράς ανακοίνωσαν ότι είναι έτοιμα να προχωρήσουν στη συγκρότηση ενός σύγχρονου Λαϊκού Μετώπου και ότι προς τον σκοπό αυτό συμφώνησαν πόσες έδρες έχει το καθένα το δικαίωμα να διεκδικήσει στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές. «Το Λαϊκό Μέτωπο του 1936 είχε νόημα και ήταν μια ιστορική αναγκαιότητα. Το σημερινό Λαϊκό Μέτωπο γίνεται για να πάρει το κόμμα του Μελανσόν 300 έδρες», είπε χθες ο Μακρόν.
Κατά τα άλλα, ο Γάλλος πρόεδρος υπήρξε σαφής ως προς το τι επιδιώκει. Γνωρίζοντας πως δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να έχει το κόμμα του κοινοβουλευτική αυτοδυναμία μετά τις βουλευτικές εκλογές της 9ης Ιουλίου, ευελπιστεί πως θα μπορούσε να την αποκτήσει μαζεύοντας έδρες δεξιά κι αριστερά. Προς τον σκοπό αυτό έριξε γέφυρες προς τους σοσιαλιστές, τους οικολόγους, τους κομμουνιστές και τους κεντροδεξιούς, αφήνοντας να εννοηθεί πως μαζί τους θα μπορούσε μετεκλογικά να συγκροτήσει κυβέρνηση, υπό τον όρο ότι θα λάβουν αποστάσεις από την Ανυπότακτη Γαλλία του Μελανσόν. Την περίπτωση να παραιτηθεί ο ίδιος αν δεν το καταφέρει για να οδηγηθεί η Γαλλία σε πρόωρες προεδρικές εκλογές είπε πως δεν την εξετάζει, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο.
