Με μια πρωτοφανή συμμετοχή της τάξης του 77%, τα 5,5 εκατομμύρια Καταλανών, οι οποίοι κλήθηκαν σε αυτές τις εκλογές για την ανάδειξη τοπικής κυβέρνησης, αλλά που διαφημίστηκαν ως δημοψήφισμα υπέρ ή κατά της ανεξαρτησίας, δεν άλλαξαν στην πραγματικότητα και πολύ την εικόνα στην αυτόνομη περιφέρεια.
Οι συνασπισμοί και τα κόμματα που τάχθηκαν ανοιχτά υπέρ της διαδικασίας της άμεσης ανεξαρτησίας δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν το 50% των ψήφων (όπως θα απαιτούσε ένα δημοψήφισμα) και φέρονται σχεδόν στα ίδια ποσοστά με το 2012, κάπου στο 48%, και με σχεδόν τις ίδιες έδρες, με καταμετρημένο το 95% των ψήφων.
Το «Junts pel Si», ο συνασπισμός του κεντροδεξιού κόμματος CDC του προέδρου της καταλανικής κυβέρνησης Αρτούρ Μας με τη Ρεπουμπλικανική Αριστερά (ΕRC) φέρεται να κατακτά το 40% των ψήφων και 62 έδρες, έξι λιγότερες από τις 68 που απαιτούνται για την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Κάθε άλλο παρά νίκη, καθώς το αποτέλεσμα αυτό είναι μικρότερο από το 44,4% που είχαν άθροισμα τα δύο κόμματα το 2012, όταν κατέκτησαν 71 έδρες.
Απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορέσει πλέον ο Μας να υλοποιήσει την προεκλογική του υπόσχεση για ανεξαρτησία εντός 18 μηνών, είναι η στήριξή του από την αντικαπιταλιστική CUP (Υποψηφιότητα Λαϊκής Ενότητας) που παίρνει περισσότερο από 7%, υπερτριπλασιάζει δυνάμεις και φέρεται να παίρνει 10 έδρες.
Αναμένεται η μετεκλογική στάση της CUP, που προεκλογικά βεβαίωνε πως για να ξεκινήσει οποιαδήποτε διαδικασία ανεξαρτητοποίησης πρέπει οι δυνάμεις που τάσσονται υπέρ αυτής να κατακτήσουν ποσοστό μεγαλύτερο του 50% των ψήφων (κι όχι των εδρών).
Και επιπλέον επέμενε πως δεν πρόκειται «ούτε να στηρίξει την προεδρία Μας ούτε να παίξει το παιχνίδι του ισπανικού κράτους». Η CUP, πολέμιος του νεοφιλελευθερισμού, έχει επανειλημμένα καταγγείλει το κόμμα του Μας για τα σκάνδαλα διαφθοράς αλλά και την οικονομική του πολιτική με τις περικοπές και τη λιτότητα.
Από το στρατόπεδο των αποκαλούμενων «ενωτικών», οι Ciudadanos αναδεικνύονται σε πρώτη δύναμη με σημαντική άνοδο των δυνάμεών τους και 25 έδρες, ενώ οι Σοσιαλιστές και το Λαϊκό Κόμμα χάνουν δυνάμεις και φέρονται να παίρνουν 16 και 11 έδρες αντίστοιχα από 20 και 19 που είχαν στο προηγούμενο τοπικό κοινοβούλιο.
Ενώ ο συνασπισμός «Cata- lunya Sí que es Pot», όπου μετέχει το Podemos μαζί με την Ενωμένη Αριστερά και τους Πράσινους, βρέθηκε με μόλις 11 έδρες, παρασάγγες μακράν από τη φιλοδοξία τους να ηγηθούν μιας κυβέρνησης της Αριστεράς που να αντιστρέψει τις ολέθριες για τους πολίτες πολιτικές του Μας.
Η πλατφόρμα
Ο επικεφαλής της πλατφόρμας Λουίς Ραμπέλ, πρόεδρος της Ενωσης Συνοικιακών Συνελεύσεων της Καταλονίας, ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να στηρίξει κυβέρνηση με τον Μας ως πρόεδρο αλλά ούτε κάποια υπό την ηγεσία της CDC. «Αυτό θα σήμαινε ότι θα δίναμε συνέχεια στις ίδιες πολιτικές περικοπών και διαφθοράς των τελευταίων ετών και επανάληψη των ίδιων λαθών».
Η πλατφόρμα προτάσσει την «αριστερή διακυβέρνηση», τάσσεται κατά της μονομερούς ανακήρυξης της ανεξαρτησίας και υπέρ της επαναδιαπραγμάτευσης για τη διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος και την ύπαρξη μιας Συντακτικής Συνέλευσης, αλλά δεν κατάφερε να πείσει τους ψηφοφόρους.
Για τον πρωθυπουργό Ραχόι οι εκλογές είναι σαν να μην έγιναν. Η στρατηγική του είναι ότι τίποτε στη στάση της Μαδρίτης δεν θα αλλάξει, ότι δεν υπάρχει θέμα πολιτικής διαπραγμάτευσης και επιμένει πως θα αμφισβητεί ενώπιον της δικαιοσύνης κάθε σχετικό βήμα κάνει η όποια νέα κυβέρνηση στον «οδικό της χάρτη» προς την ανεξαρτησία.
Η αδιάλλακτη στάση της Μαδρίτης με την άρνησή της να βρεθεί μια φόρμουλα νόμιμης διαβούλευσης για το τι επιθυμούν οι Καταλανοί και μιας συνταγματικής μεταρρύθμισης, συνέβαλε καταλυτικά στην εκτόξευση των ποσοστών όσων θέλουν την απόσχιση τα τελευταία χρόνια. Εως το 2010 λιγότερο από το 20% των Καταλανών τάσσονταν υπέρ της ανεξαρτησίας.
Εν αναμονή
Εκείνη τη χρονιά το Συνταγματικό Δικαστήριο, έπειτα από προσφυγή του Λαϊκού Κόμματος, κήρυξε ως αντισυνταγματικές πολλές διατάξεις του Συντάγματος που η Καταλονία ψήφισε και επικύρωσε το 2006. Εκτοτε η ψήφος υπέρ της ανεξαρτησίας εκτοξεύτηκε.
Πολιτικοί αναλυτές επισημαίνουν τις δυσκολίες σχηματισμού κυβέρνησης που θα αντιμετωπίσει ο Μας. Οπως και ότι η νέα κυβέρνηση θα κάνει πολύ μικρά βήματα στον δρόμο της ανεξαρτησίας εν αναμονή των αποτελεσμάτων των βουλευτικών εκλογών στα τέλη του χρόνου.
Με δεδομένο ότι δεν θα υπάρξει αυτοδυναμία πιθανόν στην νέα ισπανική κυβέρνηση να υπάρχουν πιο ευήκοοι συνομιλητές έτσι ώστε να διαπραγματευτούν ένα νέο πλαίσιο για την αυτόνομη περιφέρεια.
