Μια χαοτική βδομάδα πέρασε από τις πρόωρες εκλογές στην Ολλανδία που έδωσαν σοκαριστική νίκη, χωρίς αυτοδυναμία, στον ακροδεξιό Χέερτ Βίλντερς και οι διερευνητικές επαφές για τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης συνασπισμού αρχίζουν πια να παίρνουν μπρος. «Δεν ήταν η έναρξη των ονείρων μου», παραδέχτηκε ο Βίλντερς στον απόηχο του προχθεσινού στραπάτσου για τον λεγόμενο «ανιχνευτή» εφικτών συνεργασιών με τα άλλα κόμματα που είχε επιλέξει ο ίδιος -τον γερουσιαστή του κόμματός του PVV, Χομ φαν Στριν-, ο οποίος παραιτήθηκε από τον ρόλο (όχι όμως κι από τη Γερουσία) μετά τις αποκαλύψεις ολλανδικών ΜΜΕ ότι εταιρεία που διηύθυνε παλιότερα τον κατηγορεί για απάτη και δωροδοκία.
Νέος «ανιχνευτής» ορίστηκε χθες ο Ρόναλντ Πλάστερκ, πρώην υπουργός Εσωτερικών και Παιδείας των Εργατικών το διάστημα 2007-2017, ο οποίος «τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί σε έναν από τους πιο σφοδρούς επικριτές του κόμματος, ως αρθρογράφος της δεξιόστροφης εφημερίδας Telegraaf», σημείωνε το Reuters. «Σκέφτηκα ότι ήταν καλή ιδέα να επιλέξω κάποιον από άλλο κόμμα. Ο ίδιος συμφώνησε με αυτό», δήλωσε ο Βίλντερς, περιγράφοντας τον Πλάστερκ ως «δημιουργικό μυαλό με μεγάλη πολιτική εμπειρία, αλλά και απόσταση» από το τωρινό πολιτικό σκηνικό. Απευθυνόμενος με τη σειρά του στους δημοσιογράφους, ο «ανιχνευτής» αναγνώρισε ότι μπορεί να εξεπλάγησαν βλέποντάς τον μπροστά τους, «αν και κανείς δεν εκπλήσσεται περισσότερο από μένα. Το αποτέλεσμα των εκλογών αποτελεί επίσης έκπληξη για πολλούς, η χώρα ωστόσο πρέπει να κυβερνηθεί», υπογράμμισε.
Είπε ότι θα πιάσει αμέσως δουλειά, ξεκινώντας διερευνητικές επαφές με τους αρχηγούς των άλλων κομμάτων με στόχο αρχές Δεκεμβρίου να υποβάλει αναφορά προόδου στο Κοινοβούλιο. Ο Βίλντερς τα γυρίζει πλέον και πλασάρεται ως πιο μετριοπαθής για να βρει κυβερνητικούς συμμάχους, υποστηρίζοντας τώρα πως δεν θα εφαρμόσει τα ακραία αντι-ισλαμικά μέτρα που προτείνει πάγια, όπως απαγόρευση των τζαμιών και του Κορανίου, αν είναι αντισυνταγματικά. Τα περισσότερα άλλα κόμματα αντιτίθενται άλλωστε στο κομματικό του μανιφέστο, που συμπεριλαμβάνει την προκήρυξη δημοψηφίσματος για έξοδο της Ολλανδίας από την Ε.Ε. και τερματισμό της αποστολής όπλων στην Ουκρανία.
Εκείνος θα προτιμούσε να συγκυβερνήσει με το κεντροδεξιό μεταρρυθμιστικό κόμμα NSC, το δεξιό Κίνημα των Αγροτών-Πολιτών BBB και το επίσης δεξιό κόμμα VVD του πρώην πρωθυπουργού Μαρκ Ρούτε, του οποίου ηγείται πια η Ντιλάν Γεσίλγκιοζ, τουρκικής και κουρδικής καταγωγής. Παρότι κέρβερος στα θέματα ασύλου και μετανάστευσης, η τελευταία κάνει… τσαλίμια στον Βίλντερς, αρνούμενη προσώρας τη συμμετοχή στον νέο κυβερνητικό συνασπισμό, χωρίς να αποκλείει όμως κοινοβουλευτική στήριξή του σε επιμέρους ζητήματα, στο πλαίσιο ψήφου ανοχής. Ο Βίλντερς την εγκαλεί ότι παίζει «μικρά πολιτικά παιχνίδια», λέγοντας πως αν υπάρχει διάθεση για συμβιβασμό οι διερευνητικές επαφές θα μπορούσαν να ολοκληρωθούν «σε δύο βδομάδες». Μέσα στην κατακερματισμένη πάντως πολιτική σκηνή της Ολλανδίας, τα παζάρια για σχηματισμό κυβέρνησης κρατούν παραδοσιακά πολλούς μήνες.
