«Ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα» λένε με σαρκασμό, αλλά και με μια δόση ζηλοφθονίας, όσοι ποτέ δεν χώνεψαν τον Ζαν-Λικ Μελανσόν και κυρίως το γεγονός ότι κατάφερε στο τέλος του πολιτικού του βίου αυτό που κανείς ώς τώρα δεν είχε καταφέρει στη Γαλλία: να ενώσει όλα τα κόμματα της Αριστεράς σε μια ενιαία παράταξη.
Η αλήθεια είναι πως ο τρόπος με τον οποίο το κατάφερε αυτό ο Μελανσόν δεν ήταν απολύτως ηθικός και ώς έναν βαθμό είχε στοιχεία πολιτικής δωροδοκίας. Βλέποντας δηλαδή πως το 2022 τα δύο κόμματα που δέσποσαν στη γαλλική Αριστερά του 20ού αιώνα, το Σοσιαλιστικό και το Κομμουνιστικό, έπνεαν τα λοίσθια και κινδύνευαν να βρεθούν στο χρονοντούλαπο της γαλλικής πολιτικής ιστορίας, δηλαδή να γίνουν εξωκοινοβουλευτικά, τους έδωσε μια σανίδα σωτηρίας. Τους πρότεινε να κατέβουν μαζί με το κόμμα του -την Ανυπότακτη Γαλλία- και να βγάλουν όχι μόνο κάποιους βουλευτές, αλλά όσους ήταν αναγκαίοι για να συγκροτήσουν αναγνωρισμένη από τον κανονισμό της Εθνοσυνέλευσης πολιτική ομάδα. Τους προσέφερε δηλαδή κύρος και χρήματα. Και αυτοί τα πήραν, σπρώχνοντας τις πολιτικές τους διαφωνίες κάτω από το χαλί.
Με το πέρασμα του χρόνου ωστόσο κατέστη σαφές ότι η πολιτική θολούρα έχει και αυτή τα όριά της. Ετσι όταν προ μηνών καιγόταν η Γαλλία με αφορμή το συνταξιοδοτικό και ο Ζαν-Λικ Μελανσόν έριχνε λάδι στη φωτιά αρνούμενος να καταδικάσει αυτούς που πυρπολούσαν τα κρατικά κυρίως κτίρια, Σοσιαλιστές, Κομμουνιστές και Οικολόγοι έλαβαν τις αποστάσεις τους. «Ουδέποτε συνυπογράψαμε να γίνει η χώρα μπουρ@@λο», είπε εκείνες τις ημέρες ο γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Ολιβιέ Φορ, ο οποίος προχθές, με αφορμή την άρνηση του Μελανσόν να χαρακτηρίσει τρομοκρατικές τις πράξεις της Χαμάς στο Ισραήλ, έκανε ακόμη ένα βήμα. Ανακοίνωσε πως από δω και στο εξής το κόμμα του θα συμβιώνει με την Ανυπότακτη Γαλλία, αλλά εν διαστάσει. Το γεγονός ότι δεν ζήτησε διαζύγιο δεν διασκέδασε την οργή του Μελανσόν, ο οποίος τον κατήγγειλε ευθέως πως επιδιώκει τη διάλυση της συμμαχίας των κομμάτων της Αριστεράς. Και ίσως να μην έχει άδικο ο Μελανσόν.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως αν οι Σοσιαλιστές και οι Οικολόγοι κατέβουν αυτόνομοι στις ευρωεκλογές του 2024 θα βγάλουν περισσότερους ευρωβουλευτές απ’ ό,τι αν κατέβουν σε κοινό ψηφοδέλτιο με την Ανυπότακτη Γαλλία. Και αυτός είναι ίσως ένας επαρκής λόγος για να διαλύσουν μια σχέση που κάποτε τους βόλεψε, αλλά ποτέ δεν ήταν σχέση αγάπης.
