Το νομοσχέδιο-τερατούργημα για τα εργασιακά που έφερε η κυβέρνηση της Ν.Δ. προκαλεί αντιδράσεις και κραδασμούς που ξεπερνούν τα ελληνικά σύνορα. Η Ισπανία, η οποία βρίσκεται σε φάση σχηματισμού νέας κυβέρνησης, βλέπει σε αυτό ένα κραυγαλέο αντι-παράδειγμα και πρόγευση του τι μπορεί να συμβεί κι εκεί αν ξαναπάρει η Δεξιά τα ηνία.
Η υπογράφουσα άρχισε να οσμίζεται το ιδιαίτερο ενδιαφέρον των Ισπανών όταν την Παρασκευή δέχτηκε τηλεφωνήματα συναδέλφων από δύο μεγάλους ραδιοφωνικούς σταθμούς, το RNE, το κρατικό ραδιόφωνο της Ισπανίας, και την Cadena Ser, οι οποίοι ζητούσαν να μάθουν περισσότερα. «Μας φαίνεται απίστευτο πώς είναι δυνατόν να ψηφίζονται τέτοια νομοσχέδια τον 21ο αιώνα», σχολίασε ο Κάρλος, ο συνάδελφος από το RNE.
Το Σάββατο, η Γιολάντα Ντίαθ, υπουργός Εργασίας και δεύτερη αντιπρόεδρος της μεταβατικής ισπανικής κυβέρνησης, μίλησε σε συγκέντρωση του Sumar, του αριστερού συνασπισμού του οποίου ηγείται, όπου «πετσόκοψε» το νομοσχέδιο και όχι μόνο αυτό. «Αυτό που συνέβη χθες στην Ελλάδα», είπε, «δεν είναι τυχαίο. Η Ελλάδα χθες νομιμοποίησε μια εργάσιμη εβδομάδα 78 ωρών και έξι ημερών. Αλλά δεν είναι μόνο η Ελλάδα», συνέχισε. «Είναι η συζήτηση που έχουμε στην Ευρώπη. Είναι κομβικής σημασίας το να συνεχίσει η Ισπανία στον ίδιο δρόμο, όχι μόνο για να σταματήσει το κύμα της αντίδρασης, αλλά για να εξαπολύσει ένα γνήσια προοδευτικό κύμα και εδώ και στην Ευρώπη. Για να πει “όχι” στα ωράρια του 19ου αιώνα και στις ελεύθερες απολύσεις», είπε μεταξύ άλλων η Ισπανίδα πολιτικός.
Το έμαθε ο Αδωνις Γεωργιάδης και την Κυριακή απάντησε στην ομόλογό του, τονίζοντας ότι η Γιολάντα Ντίαθ «είναι αριστερή, η νέα “σιδηρά κυρία” των Podemos και είναι φυσικό να έχουμε μεταξύ μας ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές». Εγραψε ένα ολόκληρο κατεβατό στο τουίτερ με το οποίο «κατεδάφιζε» -ή έτσι τουλάχιστον νόμιζε- τα επιχειρήματα της Ντίαθ και δείχνοντας με νούμερα πόσο καλύτερα τα έχει πάει η κυβέρνηση Μητσοτάκη από την ισπανική. Παρέλειψε, βέβαια, να πει ότι η κυβέρνηση των Σάντσεθ και Ντίαθ ψήφισε μια εργασιακή μεταρρύθμιση στον αντίποδα της δικής του, ότι πήρε ουσιαστικά μέτρα ελάφρυνσης για την ανακούφιση των πολιτών από την ακρίβεια με παρεμβάσεις στην αγορά του φυσικού αερίου, στον ΦΠΑ και στα εισιτήρια των μέσων μαζικής μεταφοράς ή ότι με τις διαδοχικές αυξήσεις στον κατώτατο μισθό αυτός έχει φτάσει στα 1.080 ευρώ καθαρά τον μήνα. Αλλά ποιοι είμαστε εμείς για να του χαλάσουμε μια τόσο ωραία ιστορία;
