ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Κορίνα Βασιλοπούλου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η χθεσινή μέρα ήταν αναμφισβήτητα πολύ καλή για τον Πέδρο Σάντσεθ και το προοδευτικό μπλοκ στην Ισπανία. Σε μια εξέλιξη που θα μπορούσε να ερμηνευθεί και ως πρόβα τζενεράλε για τον μελλοντικό σχηματισμό κυβέρνησης, η σοσιαλίστρια Φρανθίνα Αρμενγκόλ εξελέγη πρόεδρος της Βουλής με 178 ψήφους.

Αυτές του Σοσιαλιστικού Κόμματος (PSOE), του αριστερού συνασπισμού Sumar, των καταλανικών εθνικιστικών κομμάτων ERC και Junts, των βασκικών EH Bildu και PNV και του Εθνικιστικού Μπλοκ της Γαλικίας (BNG). Παράλληλα, PSOE και Sumar απέκτησαν την πλειοψηφία στο προεδρείο με πέντε θέσεις έναντι τεσσάρων για το Δεξιό Λαϊκό Κόμμα (ΡΡ).

Οσο καλή όμως ήταν η χθεσινή Πέμπτη για την ευρύτερη ισπανική Αριστερά, άλλο τόσο πικρή αποδείχθηκε για τη Δεξιά η οποία, παρά την πύρρειο νίκη της στις βουλευτικές εκλογές της 23ης Ιουλίου, έκτοτε βαδίζει από… ήττα σε ήττα. Η Κούκα Γκαμάρα, η επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΡΡ την οποία πρότεινε ο αρχηγός του κόμματος, Αλμπέρτο Νούνιεθ Φεϊχόο, για πρόεδρο της Βουλής, συγκέντρωσε μόνο 139 ψήφους. Αυτές του ΡΡ και δύο μικρότερων τοπικών κομμάτων. Το ακροδεξιό Vox κατέβασε δικό του υποψήφιο μετά την άρνηση του ΡΡ να του παράσχει θέση στο προεδρείο της Βουλής, μια εξέλιξη που δυσχεραίνει ακόμα περισσότερο την πορεία του Φεϊχόο προς την πρωθυπουργία. Τα δύο κόμματα, θεωρητικά, συγκεντρώνουν 172 ψήφους μαζί με αυτήν του εθνικιστικού Κόμματος των Καναρίων Νήσων, τέσσερις λιγότερες από την αυτοδυναμία. Δεν έχει όμως κανέναν άλλο πιθανό σύμμαχο.

Ισχυρή συμμαχία

Αντίθετα, όλα τα κόμματα της Αριστεράς και Κεντροαριστεράς μαζί με τα περισσότερα εθνικιστικά κόμματα ενώθηκαν δίνοντας 178 ψήφους, δύο παραπάνω από όσες απαιτούνται για την αυτοδυναμία, για την εκλογή της Αρμενγκόλ και ταυτόχρονα, την εικόνα μιας Ισπανίας σύγχρονης και πλουραλιστικής. «H Ισπανία πάντα προοδεύει όταν αναγνωρίζει τον πλουραλισμό της και τη διαφορετικότητά της», δήλωσε χθες η νέα πρόεδρος της Βουλής, ανακοινώνοντας παράλληλα την από εδώ και στο εξής χρήση εντός του Σώματος των άλλων τριών επίσημων γλωσσών της χώρας: της καταλανικής, της βασκικής και της γαλικιανής. Το τελευταίο ήταν από τα προαπαιτούμενα προκειμένου η πρόταση του υπηρεσιακού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ να αποσπάσει το «ναι» των Καταλανών, μαζί με τη δέσμευση για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για το σκάνδαλο Pegasus και για την αιματηρή τρομοκρατική επίθεση σαν χθες πριν από έξι χρόνια στη Βαρκελώνη που στοίχισε τη ζωή σε 17 ανθρώπους.

Η 52χρονη Φρανθίνα Αρμενγκόλ είναι ενδιαφέρουσα περίπτωση. Η έως πριν από λίγους μήνες επικεφαλής της αυτόνομης κυβέρνησης των Βαλεαρίδων Νήσων, η οποία διατηρεί καλές σχέσεις με τα καταλανικά κόμματα, έχει σπουδάσει φαρμακευτική, είναι φεμινίστρια και αντιμοναρχική. Το 2014 μάλιστα, μετά την παραίτηση του τέως βασιλιά Χουάν Κάρλος, είχε προτείνει τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος σχετικά με το μέλλον της μοναρχίας, κάτι που ελάχιστοι από το κόμμα της τολμούν να θέσουν ανοιχτά.

Στην Καταλονία βρίσκεται και το κλειδί για τον σχηματισμό της επόμενης κυβέρνησης. Πρωτίστως, στο δεξιό Junts, το κόμμα του αυτοεξόριστου πρώην επικεφαλής της τοπικής κυβέρνησης Κάρλες Πουτζντεμόν ο οποίος, σε αντίθεση με το ERC που έχει επιδείξει σαφή διάθεση συνεργασίας, επιμένει -τουλάχιστον σε επικοινωνιακό επίπεδο- στη δέσμευση για δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία και αμνηστία για όσους αυτονομιστές αντιμετωπίζουν διώξεις για το δημοψήφισμα του 2017.

Επιφυλάξεις

Σε ανάρτησή του χθες στο τουίτερ, ο Πουτζντεμόν τόνισε ότι η χθεσινή συμφωνία με το PSOE περιοριζόταν στην εκλογή πρόεδρου της Βουλής και δεν αποτελεί εγγύηση για ψήφο εμπιστοσύνης στον επόμενο πρωθυπουργό. Κάτι που επανέλαβε αργότερα και η πρόεδρος του Junts Λάουρα Μποράς.

Ωστόσο, αρκετοί αναλυτές βλέπουν από χθες πιο κοντινό το ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης υπό τον Πέδρο Σάντσεθ. «Εχουν γίνει βήματα τα οποία φέρνουν το Junts πιο κοντά σε μια θετική ψήφο στον Σάντσεθ», εκτιμά στο Associated Press ο Τόνι Ροδόν, πολιτικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο Pompeu Fabra της Βαρκελώνης, σχολιάζοντας ότι «με αυτή τη συμφωνία σπάει ο πάγος στις σχέσεις ανάμεσα στο Junts και τους σοσιαλιστές οι οποίες χαρακτηρίζονταν από τεράστια δυσπιστία».