Συνέχιση της σημερινής κυβέρνησης Σοσιαλιστών και Ριζοσπαστικής Αριστεράς ή σκοτεινή αλλαγή σκηνικού με συμμαχία Δεξιάς και Ακρας Δεξιάς; Το μεγάλο διακύβευμα αυτών των πρόωρων βουλευτικών εκλογών στην Ισπανία είχε αρχίσει να λαμβάνει μια μορφή αργά χθες το βράδυ σε μια εκλογική νύχτα-θρίλερ κατά την οποία Σοσιαλιστές και Δεξιά πάλευαν πόντο πόντο για την πρωτιά, ενώ ανάλογη μάχη για την τρίτη θέση έδιναν το ακροδεξιό Vox με τον αριστερό συνασπισμό Sumar με επικεφαλής την υπουργό Εργασίας Γιολάντα Ντίαθ. Ωστόσο, τα νούμερα -και σε αντιδιαστολή με τις περισσότερες δημοσκοπήσεις- έδιναν λιγότερες πιθανότητες στο σενάριο για αλλαγή φρουράς προς τα (ακρο)δεξιότερα, καθώς τα νούμερα δεν φαίνονταν να βγαίνουν.
Τα ποσοστά
Ως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, στο 87,70% της καταμέτρησης, τα δύο μεγαλύτερα κόμματα έρχονταν σχεδόν ισοπαλία με το δεξιό Λαϊκό Κόμμα (ΡΡ) να προηγείται με 32,28% και 135 έδρες και το Σοσιαλιστικό (PSOE) να έπεται με 32,2% και 123 έδρες. Τρίτο το Vox με 12,39% και 33 έδρες, 19 λιγότερες σε σχέση με το 2019 κι αμέσως μετά το Sumar με 12,18% και 31 έδρες, ενώ ακολουθούσαν τα εθνικιστικά κόμματα από την Καταλονία και τη Χώρα των Βάσκων.
Εν ολίγοις, το PSOE τα πήγε καλύτερα και το Vox χειρότερα από ό,τι προέβλεπαν οι περισσότερες δημοσκοπήσεις, ορισμένες από τις οποίες προέβλεπαν αυτοδυναμία για το μπλοκ Δεξιάς και Ακρας Δεξιάς. Ακόμα πιο έξω όμως φαίνεται πως έπεσαν τα exit polls τα οποία στην πραγματικότητα δεν ήταν exit polls. Φέτος, για πρώτη φορά, μόλις έκλεισαν οι κάλπες δεν δόθηκαν στη δημοσιότητα exit polls, όπως γινόταν πάντα, αλλά δημοσκοπήσεις που διενεργήθηκαν μέσα στην τελευταία εβδομάδα, καθώς έξι μέρες πριν από τις εκλογές απαγορεύεται η δημοσιοποίηση νέων μετρήσεων. Από αυτές, οι δύο έδιναν αυτοδυναμία στο δίδυμο PP/Vox και άλλες τρεις την πρωτιά, χωρίς όμως απόλυτη πλειοψηφία.
Η δε συμμετοχή στην κάλπη ώς τις 6 το απόγευμα είχε καταγραφεί στο 53,09%, δηλαδή 3,76 μονάδες κάτω σε σχέση με το 2019. Ποσοστό που ωστόσο δεν συμπεριελάμβανε την επιστολική ψήφο, η οποία φέτος, προφανώς λόγω θέρους, είχε φτάσει τον αριθμό-ρεκόρ των 2,47 εκατομμυρίων ψήφων, διπλάσιο συγκριτικά με το 2019. Η μεγαλύτερη πτώση στη συμμετοχή σημειωνόταν στην Καταλονία, όπου είχε πέσει 11 μονάδες κάτω σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές και κατά δεύτερο λόγο στην περιφέρεια της Μαδρίτης με πτώση 7 μονάδων.
Ηδη από πολύ νωρίς, αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση των (μη) exit polls, ο Φεϊχόο έκανε δηλώσεις με αέρα νικητή και έκανε λόγο για μια «εναλλακτική πλειοψηφία», φράση που οι δημοσιογράφοι της El País ερμήνευσαν ως μια έμμεση, ξεδιάντροπη παραδοχή της πρόθεσής του να συμμαχήσει με την Ακροδεξιά. Αργότερα, όταν άρχισαν να βγαίνουν τα κανονικά αποτελέσματα, οι πανηγυρικοί τόνοι έπεσαν και στο στρατηγείο του κόμματος άρχισε να κυριαρχεί ψυχραιμία και σκεπτικισμός.
Οι έδρες
Κι αυτό διότι το σύνολο των εδρών του μπλοκ Δεξιάς και Ακρας Δεξιάς κυμαινόταν κάπου στις 168 με 169 έδρες, όταν για τον σχηματισμό κυβέρνησης απαιτούνται 176 επί συνόλου 350. Τα πιο δυσάρεστα νέα είναι ότι το συγκεκριμένο μπλοκ δεν έχει να περιμένει στήριξη από τα άλλα εθνικιστικά κόμματα με τα οποία βρίσκεται σε ανοιχτή ρήξη. Χθες, αρκετή ώρα πριν κλείσουν οι κάλπες, οι αρχηγοί των βασκικών εθνικιστικών κομμάτων PNV και ΕΗ Bildu δήλωσαν ότι δεν πρόκειται να διευκολύνουν τον σχηματισμό κυβέρνησης από τη Δεξιά.
Αντίθετα, το μπλοκ της Αριστεράς βρισκόταν πιο κοντά στην αυτοδυναμία, κοντά στις 172 έδρες, συνυπολογίζοντας τις ψήφους των εθνικιστικών βασκικών και καταλανικών κομμάτων. Είναι βέβαιο ότι ο Πέδρο Σάντσεθ -εφόσον δεν αλλάξει κάτι σημαντικά στο 100% της καταμέτρησης- θα επιδιώξει εκ νέου να οικοδομήσει μια νέα, μεγάλη κοινοβουλευτική συμμαχία. Το βέβαιο είναι ότι η Ισπανία δεν θα έχει από σήμερα νέα κυβέρνηση, ενώ δεν αποκλείεται και μια νέα προσφυγή στην κάλπη, εφόσον οι διαδικασίες δεν τελεσφορήσουν. Το πιο καλό νέο είναι ότι η είσοδος των φασιστών στην κυβέρνηση για πρώτη φορά στη μεταπολιτευτική ιστορία της Ισπανίας φαίνεται πως αποφεύγεται, τουλάχιστον προς ώρας κι έστω για λίγες έδρες διαφορά.
