Την επιστροφή του κόμματός του στις καλές παλιές εποχές, μεταξύ 1970 και 1983, όταν αυτό κυβερνούσε αυτοδύναμα με απόλυτες πλειοψηφίες ακόμη και με εκλογικό σύστημα απλής αναλογικής, αλλά και στις επόμενες τρεις δεκαετίες, όταν ηγήθηκε σειράς συμμαχικών κυβερνήσεων, στοχεύει ο 50χρονος Αντρέας Μπάμπλε, ο αριστερής απόκλισης νέος αρχηγός των Αυστριακών Σοσιαλδημοκρατών –των πρώην Σοσιαλιστών του ιστορικού καγκελαρίου Μπρούνο Κράισκι, ο οποίος, πριν από 50 χρόνια, είχε αναμορφώσει ριζικά την Αυστρία, καθιστώντας την πρότυπο σύγχρονου κράτους πρόνοιας.
Εκλεγμένος στο έκτακτο συνέδριο στις 3 Ιουνίου στην πόλη Λιντς –εκλογή που τελικά επικυρώθηκε ύστερα από δύο εικοσιτετράωρα, μετά το «φιάσκο» με την αρχική λάθος καταμέτρηση των ψήφων–, ο νέος αρχηγός παρουσίασε στα μέσα του μήνα την ηγετική ομάδα του κόμματος, δύο γενικούς γραμματείς και δύο αναπληρωτές κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους, που θα τον περιβάλλουν και που υπήρξαν στενοί συνοδοιπόροι του τα προηγούμενα χρόνια.
Ο Αντρέας Μπάμπλερ αρχίζει το επόμενο διάστημα μακρά περιοδεία σε όλη τη χώρα. Κατόπιν, θα ξεκινήσει την προετοιμασία ενός τακτικού, πλέον, «ενωτικού» Συνεδρίου, που θα γίνει το φθινόπωρο και όπου θα παρουσιαστεί το πρόγραμμα των Σοσιαλδημοκρατών εν όψει των επόμενων αυστριακών βουλευτικών εκλογών, το αργότερο τον Οκτώβριο του 2024. Το μήνυμα του Μπάμπλερ, του για πολλά χρόνια πετυχημένου δημάρχου στη μικρή πόλη Τράισκιρχεν, όπου βρίσκεται το μεγαλύτερο κέντρο υποδοχής προσφύγων στη χώρα, είναι αυτό ενός νέου ξεκινήματος. Και το κεντρικό ερώτημα είναι τώρα εάν και πώς μπορεί ο Μπάμπλερ να πείσει ψηφοφόρους, πέραν των κομματικών μελών και οπαδών, για τις προχωρημένες προοδευτικές ιδέες του και για το ότι οι προσεγγίσεις του είναι οι σωστές για να κάνουν το κόμμα ικανό να κυβερνήσει.
Για πάρα πολλά χρόνια, άλλωστε, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Αυστρίας είχε παραμελήσει το γεγονός ότι η μεγαλύτερη ομάδα των ψηφοφόρων του, η εργατική τάξη, γίνεται όλο και μικρότερη. Και το πρόβλημα είναι ότι πολλά από τα παιδιά πρώην εργατοϋπαλλήλων έχουν γίνει επιστήμονες με καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας, και τα οποία τείνουν προς τους (συγκυβερνώντες με το δεξιό Λαϊκό Κόμμα) Πράσινους ή το ΝΕΟΣ (το νεοφιλελεύθερων τάσεων μικρό κόμμα της σημερινής αντιπολίτευσης).
Εξάλλου, οι Αυστριακοί Σοσιαλδημοκράτες δεν κατάφεραν να επωφεληθούν από το γεγονός ότι η ακρίβεια και ο πληθωρισμός παίρνουν θεαματικές διαστάσεις. Οι πολίτες που δεν τα βγάζουν πέρα με την ακρίβεια έλκονται από το ακροδεξιό αφήγημα, ότι έχουν αφεθεί «ξεκρέμαστοι» από το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα, και έτσι στρέφονται περισσότερο παρά ποτέ στα απύθμενα διλήμματα και δέλεαρ που εκτοξεύει ο Χέρμπερτ Κικλ: ο σκληροπυρηνικός αρχηγός του ακροδεξιού εθνικιστικού Κόμματος των Ελευθέρων και υπουργός Εσωτερικών στη διαβόητη συγκυβέρνηση (2017-2019) με το δεξιό Λαϊκό Κόμμα.
Οι Σοσιαλδημοκράτες έχουν όμως παραμελήσει ακόμη μία μεγάλη ομάδα, η οποία σήμερα δεν έχει δικαίωμα ψήφου: εκείνη των ξένων υπηκόων, που αμείβονται συγκριτικά λιγότερο και εξαρτώνται ιδιαίτερα από τη δικαιοσύνη σε όλους τους τομείς. Ο κορυφαίος πολιτικός επιστήμονας Αντον Πέλινκα προειδοποιεί εδώ και χρόνια ότι το κόμμα πρέπει να αγωνιστεί για ευκολότερη πρόσβαση των ξένων στην αυστριακή υπηκοότητα, αλλά μέχρι τώρα επικρατούσε ο φόβος ότι αυτό θα ενίσχυε μόνο την Ακροδεξιά, κάτι που απορρίπτει ο Μπάμπλερ. Αυτή ήταν άλλωστε και η σοβαρότερη, ίσως, διαφωνία του με τον εσωκομματικό αντίπαλό του και εκφραστή της δεξιάς πτέρυγας, Χανς Πέτερ Ντόσκοτσιλ, που δεν απέκλειε ακόμη και κυβερνητική συνεργασία με τους Ελευθέρους.
-320x213.png)
