Μία εβδομάδα πριν από τον κρίσιμο β’ γύρο των προεδρικών εκλογών στη γείτονα, το «αυτί» των Τούρκων ψηφοφόρων δείχνει να «ιδρώνει».
Οχι από τα προεκλογικά τσιτάτα των δύο «μονομάχων», του νυν και… παρατσάκ από τον α’ γύρο επόμενου προέδρου, Ταγίπ Ερντογάν, και του κεμαλιστή επίδοξου διαδόχου του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου –ο οποίος κάνει τώρα στροφή στον άκρατο εθνικισμό ως ύστατο «ποντάρισμα» για νίκη–, αλλά από τις καμπάνες που ηχούν για την τουρκική οικονομία.
Η κατρακύλα της λίρας δεν έχει σταματημό – η ισοτιμία της έχει φτάσει σχεδόν στις 20 ανά δολάριο. Τα συναλλαγματικά αποθέματα της Κεντρικής Τράπεζας ξύνουν πάτο. Τα ημερήσια όρια για αγορά συναλλάγματος από τις εγχώριες τράπεζες στη διατραπεζική αγορά μειώθηκαν.
Περιορισμοί στις αναλήψεις με πιστωτικές κάρτες… «πήγαν κι ήρθαν» μέσα στο προηγούμενο προεκλογικό 24ωρο, στην εποχή των Erdoganomics.
Η αντιπολίτευση φωνάζει ότι, εάν επανεκλεγεί ο Ερντογάν, θα επιβληθούν capital controls. Αναλυτές διαβλέπουν προσφυγή στο ΔΝΤ στο προσεχές μέλλον για την Τουρκία. Με ή χωρίς Ερντογάν την επομένη της 28ης Μαΐου –ημέρα της κάλπης του β’ γύρου– οι προοπτικές για την Τουρκία, την οικονομία και τους πολίτες της προδιαγράφονται δυσοίωνες κατά το μάλλον ή ήττον.
Προς το παρόν, τα προεκλογικά επιτελεία των δύο αντίπαλων «στρατοπέδων» πασχίζουν να συσπειρώσουν τις εκλογικές βάσεις τους –κατά του εφησυχασμού η κυβέρνηση, κατά της ηττοπάθειας η αντιπολίτευση– και να αλιεύσουν ψήφους από άλλες δεξαμενές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των πολιτών που δεν προσήλθαν την περασμένη Κυριακή στην κάλπη.
Περιμένοντας τον Ογάν
Μέχρι την ώρα που γράφονταν τούτες οι γραμμές, ο Κιλιτσντάρογλου κρεμόταν ακόμη από τα «χείλη» του εθνικιστή Σινάν Ογάν ως προς το εάν θα συνεργαστεί τελικά μαζί του στον β’ γύρο, φέροντας μαζί του –ως εν δυνάμει «προίκα»– τις 2,83 εκατομμύρια ψήφους που απέσπασε ως τρίτος υποψήφιος στον α’ γύρο.
Οσο εν τω μεταξύ ο Κιλιτσντάρογλου φλέρταρε ανοιχτά τον Ογάν υιοθετώντας αντιμεταναστευτική και εθνικιστική ρητορική, ο Ερντογάν κατέβαζε κατάτι τους υψηλούς τόνους, προβάλλοντας το προφίλ ενός σίγουρου και ενωτικού προέδρου του «νέου αιώνα της Τουρκίας».
Τη «βρόμικη» δουλειά έχει εξάλλου αναλάβει να συνεχίσει ο υπουργός του των Εσωτερικών, Σουλεϊμάν Σοϊλού. Χθες διάνθισε τα σενάρια περί ωμής δυτικής παρέμβασης στις εκλογές υπέρ του Κιλιτσντάρογλου επιχειρώντας να εμπλέξει και την Ελλάδα.
Επαναλαμβάνοντας τις θεωρίες συνωμοσίας της Αγκυρας, υποστήριξε ότι με «εντολές από το στρατόπεδο του PKK στο Λαύριο» προετοιμάζονταν «ταραχές» την ημέρα του α’ γύρου, στις 14 Μαΐου. Τις απέτρεψαν, ισχυρίστηκε, η ισχυρή βούληση του λαού υπέρ του Ερντογάν και το ότι οι εκλογές εξελίχθηκαν σε «γιορτή της Δημοκρατίας».
«Θα έφτανε ποτέ ένας δικτάτορας σε δεύτερο γύρο εκλογών;» διερωτήθηκε ρητορικά και βολικά ο ίδιος ο Ερντογάν σε συνέντευξη στο CNN, όταν ρωτήθηκε εάν πιστεύει πραγματικά ότι ο Αμερικανός πρόεδρος Μπάιντεν θέλει να τον ανατρέψει.
Τόνισε ότι θα συνεργαστεί «αναμφίβολα» με τον ένοικο του Λευκού Οίκου: τον Μπάιντεν ή όποιον τον διαδεχτεί, όπως χαρακτηριστικά επεσήμανε.
Αφησε πάντως ορθάνοιχτα τα «παζάρια» για την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Ξεκαθάρισε ότι δεν σκοπεύει να αλλάξει ρότα έναντι της Ρωσίας. Κάλεσε τη Δύση να υιοθετήσει μια πιο «ισορροπημένη προσέγγιση» έναντι της Μόσχας.
Υπεραμύνθηκε της ανορθόδοξης νομισματικής πολιτικής του. Λίγο-πολύ, δε, έκλεισε την πόρτα στα παζάρια του Ογάν για υπουργείο, εμφανιζόμενος μέσες άκρες βέβαιος για την τελική επιλογή των Τούρκων στην κάλπη.
