Ζητούν από τον Ρέντσι πρόωρες εκλογές

Η ιταλική πολιτική σκηνή δεν χαρακτηρίζεται, παραδοσιακά, από ιδιαίτερη σταθερότητα και κυβερνητική μακροζωία. Ο Ματέο Ρέντσι κατάφερε να αναλάβει πρωθυπουργός τον Φεβρουάριο του 2014 εκτοπίζοντας τον Ενρίκο Λέτα, με πρόθεση να διατηρήσει το αξίωμα μέχρι την ολοκλήρωση της πενταετούς, κανονικά, νομοθετικής περιόδου, στις αρχές του 2018.

Και στην περίπτωσή του, όμως, τα εμπόδια δεν έλειψαν. Εγκατέλειψαν το Δημοκρατικό Κόμμα στελέχη όπως ο Στέφανο Φασίνα και ο Πίπο Τσιβάτι, κατηγορώντας την κυβέρνηση για έλλειψη αριστερής και καινοτόμου πολιτικής, ενώ ο πρώην πρωθυπουργός Μάσιμο ντ’ Αλέμα ασκεί σχεδόν καθημερινά δριμεία κριτική στο έργο του σημερινού επικεφαλής της κυβέρνησης της Ρώμης.

Δεν πρέπει να θεωρηθεί περίεργο κατά συνέπεια το ότι συνεργάτες του Ματέο Ρέντσι, στελέχη του Δημοκρατικού Κόμματος, ζητούν τις ημέρες αυτές από τον πρώην δήμαρχο της Φλωρεντίας να ακολουθήσει το παράδειγμα του Αλέξη Τσίπρα και να προσφύγει στις κάλπες για πρόωρες βουλευτικές εκλογές.

Η Βουλή και η Γερουσία της «αιώνιας πόλης» είναι ακόμη κλειστές και, παρά τη γενικευμένη αυγουστιάτικη φυγή προς τα διάφορα θέρετρα, δεν έλειψαν επίσημες τοποθετήσεις και δηλώσεις.

Ο κεντροαριστερός αντιπρόεδρος της Βουλής, Ρομπέρτο Τζακέτι, ζήτησε, για παράδειγμα, από τον σαραντάχρονο Ιταλό πρωθυπουργό «να κάνει ακριβώς όπως ο Τσίπρας, να πάει σε εκλογές, διότι η αριστερή μειοψηφία του κόμματος έχει βαλθεί να τα διαλύσει όλα».

Σύμφωνα με τον Τζακέτι, «η διαμεσολάβηση έχει νόημα με την αντιπολίτευση, όχι με την εσωκομματική μειοψηφία», ενώ «στην Αθήνα απέδειξαν ότι έχουν περισσότερο θάρρος από τη Ρώμη».

«Βέλη» από αριστερά

Σαφείς τοποθετήσεις, οι οποίες, σύμφωνα με τα όσα αφήνουν να διαρρεύσουν από κάποια κύριας σημασίας υπουργεία, βρίσκουν σύμφωνα και αρκετά μέλη του υπουργικού συμβουλίου, τα οποία, όμως, προς το παρόν προτιμούν να μην εκφραστούν επίσημα.

Υπάρχουν, βέβαια, και ορισμένες σημαντικές διαφορές: ο Ματέο Ρέντσι κατηγορείται από την αριστερή πτέρυγα του κόμματος ότι προχώρησε σε υπερβολικά συντηρητικές μεταρρυθμίσεις τόσο σε ό,τι αφορά το εκπαιδευτικό (με την προώθηση των διευθυντών σχολείων σε ρόλο μάνατζερ) όσο και σχετικά με το εργασιακό, με πιο εύκολες απολύσεις, εκτός και αν οφείλονται σε αποδεδειγμένες διακρίσεις.

Το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή, με τα όσα υποστηρίζει ο Αλέξης Τσίπρας, ιδίως στο θέμα των δικαιωμάτων των εργαζομένων και την αντίστασή του στα αιτήματα των πιστωτών για απελευθέρωση των απολύσεων και οριστική κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων.

Παράλληλα, σύμφωνα με πολλούς σχολιαστές, ο Ιταλός πρωθυπουργός φέρεται να ετοιμάζεται να συμμαχήσει με μέρος των πρώην βουλευτών του Μπερλουσκόνι για να ενισχύσει τη σταθερότητα της κυβέρνησής του στο Κοινοβούλιο.

Οι πρόωρες εκλογές αποτελούν, όντως, έναν «πειρασμό» για να μπορέσει να περιθωριοποιήσει ο Ρέντσι τα μέλη της εσωτερικής αντιπολίτευσης των Δημοκρατικών.

Η αντιπολίτευση αυτή, όμως, σε πολύ μεγάλο βαθμό, θεωρεί τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ σημείο αναφοράς για το μέλλον της Αριστεράς στην Ευρώπη και ζητά αλλαγή πορείας πλεύσης από το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Κάτι που σημαίνει ότι οι πολιτικές προτάσεις των δύο ηγετών συνεχίζουν να διαφέρουν σημαντικά.