Πρωτοσέλιδη εκτενής έρευνα της βελγικής εφημερίδας Le Soir καταγράφει «ένα εντυπωσιακό δίκτυο» επιρροής του Μαρόκου στην ΕΕ, το οποίο περιελάμβανε «ταξίδια, “μικρά” δώρα, αλλά και χιλιάδες ευρώ σε μετρητά», περιγράφοντας μία «μεθοδική» παρουσία, μεταξύ άλλων και με αποστολή μηνυμάτων στήριξης από διάφορες πηγές.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, «στις 6 Σεπτεμβρίου 2022, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Archirodon, Ντένις Καραπιπέρης, έστειλε email σε 15 Ισπανούς ευρωβουλευτές. Ο Έλληνας εφοπλιστής και ειδικός στις κατασκευές λιμανιών και τερματικών σταθμών, τους προέτρεψε να απορρίψουν ένα ψήφισμα, το οποίο, σύμφωνα με τον ίδιο, “θέτει υπό αμφισβήτηση την εδαφική ακεραιότητα του Μαρόκου και ζητά τον τερματισμό των συμφωνιών που έχουν υπογραφεί με το Μαρόκο, ως χώρα που παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και κρατά την Ευρωπαϊκή Ένωση ως όμηρο”. Η προέλευση αυτής της επιστολής, εξηγεί ρητά, μια συνομιλία με “τον πρεσβευτή του Βασιλείου του Μαρόκου στην Αθήνα, κ. Μοχάμεντ Σμπίχι”. Χιλιάδες χιλιόμετρα από τις Βρυξέλλες, το βασίλειο κατάφερε να οργανώσει την ηλεκτρονική απάντηση. Όμως, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Archirodon ισχυρίζεται ότι “η θέση του ομίλου (που δεν είναι πολιτικά επηρεασμένη ή προκατειλημμένη) (…) προέρχεται αποκλειστικά από την εμπορική του εμπειρία στο Βασίλειο του Μαρόκου”, και ειδικότερα στη Δυτική Σαχάρα».
Το δημοσίευμα καταγράφει επίσης την εμπλοκή εταιρειών lobbying, τη δημιουργία οργανώσεων προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων του Μαρόκου, «παρακολούθηση, κατασκοπία και λόμπι» στους διαδρόμους του Ευρωκοινοβουλίου, για άσκηση πιέσεων στους ευρωβουλευτές, με ευρωβουλευτή να αναφέρει ότι «το Μαρόκο έχει δύο με τρία άτομα πλήρους απασχόλησης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο».
Σύμφωνα με μαρτυρίες, και ευρωβουλευτών, που καταγράφει η βελγική εφημερίδα, «η μαροκινή διπλωματία θα μπορούσε να υπολογίζει μέχρι το 2019 σε δύο ευρωβουλευτές», αφενός τον Αντόνιο Παντσέρι (ήδη διώκεται για το Qatar-gate), αφετέρου τον Ζιλ Παρνιό (Gilles Pargneaux), πρώην Γάλλο ευρωβουλευτή με το κόμμα του Εμανουέλ Μακρόνn. Ο πρώην ευρωβουλευτής αρνείται κάθε σχέση, ωστόσο η εφημερίδα αναφέρει ότι είχε λάβει δώρα και είχε κάνει ταξίδια. Αναφορά γίνεται, τέλος, σε μαρτυρίες για απόπειρες διαφθοράς, αλλά και στην επιρροή της μαροκινής διασποράς σε διάφορες χώρες, συμπεριλαμβανομένου του Βελγίου.
