Αλλεπάλληλες σφαλιάρες εξακολουθούν να τρώνε οι κυβερνώντες Τόρις υπό τον πρωθυπουργό Ρίσι Σούνακ, την ώρα μάλιστα που όχι απλά συνεχίζονται αλλά διευρύνονται κιόλας οι μεγαλύτερες απεργιακές κινητοποιήσεις που έχει γνωρίσει η Βρετανία τις τελευταίες δεκαετίες.
Μετά το νέο οικονομικό και δη φορολογικό σκάνδαλο -«βρόμα» (sleaze) το αποκαλεί χαρακτηριστικά ο αντιπολιτευόμενος Τύπος- που ανάγκασε όψιμα τον Βρετανό πρωθυπουργό να αποπέμψει τον πρόεδρο του Συντηρητικού Κόμματος και υπουργό του, άνευ χαρτοφυλακίου, Νάντιμ Ζαχάουι, ήρθε χθες και το ΔΝΤ. Σαν να ήταν… βαλτό, ανήμερα της συμπλήρωσης τριών χρόνων από το ιστορικό αυτογκόλ του Brexit, ανακοίνωσε ότι η βρετανική οικονομία είναι η μόνη από τις αναπτυγμένες και αναδυόμενες οικονομίες στον κόσμο που προβλέπεται φέτος να συρρικνωθεί και να έχει χειρότερη απόδοση ακόμα και από τη ρωσική (!), παρά τις εξαιρετικά βαριές κυρώσεις της Δύσης.
Κομβικό ρόλο στις κακές προβλέψεις του ΔΝΤ για τη Βρετανία -τη μοναδική χώρα της G7 που δεν ανέκαμψε οικονομικά στα επίπεδα προ πανδημίας, κυρίως λόγω του διαζυγίου από την Ε.Ε.- παίζει η τρομερή κρίση ακρίβειας που έχει χτυπήσει εκατομμύρια νοικοκυριά, έχοντας βγάλει στους δρόμους και στα… κάγκελα εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους του δημόσιου τομέα, που επιμένουν να απεργούν, διεκδικώντας ανυποχώρητα αξιοπρεπείς αυξήσεις μισθών εν μέσω διψήφιου πληθωρισμού.
Σύμφωνα με τη συνομοσπονδία εργατικών ενώσεων Αγγλίας και Ουαλίας TUC (Trades Union Congress), κάπου 500.000 εργαζόμενοι αναμένεται να συμμετάσχουν στις σημερινές απεργιακές κινητοποιήσεις, κάνοντάς τες τις μαζικότερες τουλάχιστον εδώ και μία δεκαετία. Πρώτη φορά μάλιστα εδώ και είκοσι χρόνια, ακόμα και οι πυροσβέστες ψήφισαν τη Δευτέρα να απεργήσουν, αν και το συνδικάτο τους FBU (Fire Brigades Union) δεν έχει οριστικοποιήσει ακόμα τις ημερομηνίες.
Εκτός από περίπου 100.000 δημόσιους υπαλλήλους σε 124 τμήματα και υπηρεσίες, σήμερα απεργούν επίσης δάσκαλοι σε Αγγλία και Ουαλία, οδηγοί τρένων και λεωφορείων, προσωπικό πανεπιστημίων (π.χ. βιβλιοθηκάριοι), ενώ οι απεργίες των υγειονομικών -νοσηλευτικού προσωπικού και πληρωμάτων ασθενοφόρων- συντονίζονται και κλιμακώνονται στις 6 Φεβρουαρίου, όταν το NHS, το βρετανικό ΕΣΥ, θα γνωρίσει τη μεγαλύτερη ίσως απεργιακή κινητοποίηση στα χρονικά.
«Ολοι ξέρουμε ότι τα τελευταία 13 χρόνια [σ.σ. που κυβερνούν οι Τόρις] έχουν οδηγήσει το NHS σε σημείο κατάρρευσης», υπενθυμίζει η Σάρον Γκρέιαμ από το συνδικάτο Unite. «Εχουμε πάνω από 130.000 κενές θέσεις εργασίας, ενώ περισσότερα άτομα φεύγουν κάθε μέρα. Οι απεργίες επομένως έχουν τεράστια δημόσια στήριξη, επειδή το κοινό κατανοεί ότι αυτοί οι εργαζόμενοι αγωνίζονται όχι μόνο για καλύτερες αμοιβές αλλά και για να σώσουν το NHS από αυτή την πράξη εθνικού αυτοτραυματισμού που διαιωνίζεται από την κυβέρνηση».
Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση της Ipsos, το 41% των ερωτηθέντων τάσσεται υπέρ της απεργίας των δασκάλων και το 33% κατά, ενώ το 45% (από 59% τον Νοέμβρη) εξακολουθεί να στηρίζει τις απεργίες του νοσηλευτικού προσωπικού έναντι 30% που διαφωνεί. Στην ερώτηση πάντως «ποιος φταίει για τη συνέχιση των απεργιών», το 57% απαντά «η κυβέρνηση».
