Η πανδημία δεν έχει τελειώσει!

Ολοι θέλουμε να την αφήσουμε πίσω μας, η πανδημία όμως είναι ακόμα εδώ. Το επιβεβαίωσε χθες ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, τρία χρόνια ακριβώς αφότου είχε κηρύξει υγειονομική κατάσταση έκτακτης ανάγκης διεθνούς ενδιαφέροντος (Public Health Emergency of International Concern – PHEIC) στις 30 Ιανουαρίου 2020, σημαίνοντας το υψηλότερο επίπεδο παγκόσμιου συναγερμού όταν είχαν εντοπιστεί σε όλο τον κόσμο λιγότερα από εκατό κρούσματα του νέου κορονοϊού SARS-CoV-2 (όπως ονομάστηκε αργότερα) και δεν είχαν καν καταγραφεί θάνατοι εκτός Κίνας.

Από τότε, περισσότεροι από 6,8 εκατομμύρια άνθρωποι διεθνώς έχουν πεθάνει από Covid-19 και πάνω από 752 εκατομμύρια έχουν μολυνθεί, αν και ο πραγματικός αριθμός θυμάτων και κρουσμάτων πιστεύεται ότι είναι μακράν υψηλότερος.

«Καθώς μπαίνουμε στον τέταρτο χρόνο της πανδημίας, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι βρισκόμαστε σε πολύ καλύτερη κατάσταση τώρα απ’ ό,τι ήμασταν πριν από έναν χρόνο, όταν το κύμα της Ομικρον ήταν στο αποκορύφωμά του», τόνισε ο επικεφαλής του ΠΟΥ, Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους. Ενώ όμως η οξεία φάση έχει παρέλθει, «πάνω από 170.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από Covid-19» το τελευταίο δίμηνο, προειδοποίησε, εν μέσω νέας έξαρσης στην Κίνα που ακολούθησε την απότομη άρση των περιοριστικών μέτρων. Με ανακοίνωσή του πάντως ο ΠΟΥ αναγνωρίζει «ότι η πανδημία της Covid-19 ίσως πλησιάζει σε σημείο κάμψης», καθώς τα υψηλά επίπεδα ανοσίας σε παγκόσμια κλίμακα -λόγω εμβολιασμού ή/και νόσησης- «ενδέχεται να περιορίσουν» τη νοσηρότητα και τη θνητότητα.

Παρότι οι υποπαραλλαγές της Ομικρον είναι υπερμεταδοτικές, «υπήρξε αποσύνδεση μεταξύ μόλυνσης και σοβαρής ασθένειας» σε σχέση με τις υποπαραλλαγές των πρότερων στελεχών, επισημαίνεται. «Δεν υπάρχει ωστόσο αμφιβολία ότι αυτός ο ιός θα παραμείνει ένα μόνιμα εγκατεστημένο παθογόνο σε ανθρώπους και ζώα για το προσεχές μέλλον», υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση.

Ο ΠΟΥ επισημαίνει ακόμα την αυξανόμενη «πανδημική κόπωση» και την επακόλουθη αγνόηση μέτρων προστασίας, όπως τη χρήση μάσκας, με τον δρα Τέντρος να εκφράζει ιδιαίτερη ανησυχία επειδή στη διάρκεια της τρέχουσας μεταβατικής φάσης έχει μειωθεί δραματικά η επιδημιολογική επιτήρηση μέσω διαγνωστικών τεστ και γονιδιωματικής αλληλούχισης.