«Να φέρουμε πίσω την τάξη και την ηρεμία στην Τσεχία» και ο ίδιος να είναι ένας πρόεδρος που θα ακολουθεί μια «ενεργή εξωτερική πολιτική», που θα «μετριάσει τα πάθη», που θα αλλάξει την πολιτική κουλτούρα και που θα προσέξει το ήθος και την ηθική ήταν το «μότο» της προεκλογικής του εκστρατείας, το πρόγραμμα της οποίας είχε παρουσιάσει επίσημα στις αρχές του περασμένου Σεπτεμβρίου στην Πράγα, ανακοινώνοντας τότε την υποψηφιότητά του για το ύπατο αξίωμα στη χώρα του στις προεδρικές εκλογές.
Στον αποφασιστικό δεύτερο γύρο τους -την περασμένη Παρασκευή και το περασμένο Σάββατο (με συμμετοχή 70,2%)- επικρατώντας ξεκάθαρα, με ποσοστό 58,3%, του συνυποψηφίου του, του θεωρούμενου ως λαϊκιστή, δισεκατομμυριούχου πρώην πρωθυπουργού Αντρέι Μπάμπις (41,7%), ο 61χρονος πρώην αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, ο στρατηγός εν αποστρατεία Πετρ Πάβελ, υπήρξε ο θριαμβευτής τους. Διακηρύσσοντας μετά τη νίκη του ως στόχους του «συνεργασία, ευπρέπεια και κανονική επικοινωνία, κάτι που νομίζω μας έλειπε πολύ τα τελευταία χρόνια», ο θεωρούμενος φιλοευρωπαϊστής και φιλοδυτικός Πάβελ θα είναι, με την ορκωμοσία του στις 9 Μαρτίου, ο νέος Τσέχος πρόεδρος για τα επόμενα πέντε χρόνια, διαδεχόμενος τον -μετά δύο θητείες- έως τώρα πρόεδρο Μίλος Ζέμαν.
Αναλυτές στη Βιέννη αναμένουν τώρα όχι μόνο αλλαγή γενιάς, αλλά και αλλαγή στιλ στο Κάστρο της Πράγας, την έδρα του προέδρου, καθώς, κατά την άποψή τους, ο Μίλος Ζέμαν συχνά προκαλούσε πόλωση με αμφιλεγόμενες δηλώσεις σχετικά με τους μετανάστες, τους μουσουλμάνους και τα μέσα ενημέρωσης.
Οι ίδιοι, επισημαίνοντας πως ο ρωσικός πόλεμος κατά της Ουκρανίας υπήρξε κυρίαρχο θέμα του προεκλογικού αγώνα, θεωρούν ότι ο Πάβελ έκανε εκστρατεία για περαιτέρω υποστήριξη προς το Κίεβο, ενώ ο Μπάμπις, προσπαθώντας να εμφανίσει τον πρώην ανώτατο στρατιωτικό ως πολεμοχαρή, καλούσε σε συνομιλίες με τη Μόσχα και ανακοίνωνε ότι δεν θα στείλει στρατιώτες να βοηθήσουν την Πολωνία σε περίπτωση επίθεσης.
Ο νέος Τσέχος πρόεδρος Πετρ Πάβελ ήταν σε ολόκληρη τη σταδιοδρομία του στον τσεχοσλοβακικό και αργότερα στον τσεχικό στρατό, ξεκινώντας σε ηλικία 15 χρόνων με την είσοδό του στο στρατιωτικό Γυμνάσιο, για να φοιτήσει στη συνέχεια στη Στρατιωτική Ακαδημία, όπου ειδικεύτηκε στις στρατιωτικές αναγνωρίσεις και πληροφορίες, και να υπηρετήσει κατόπιν στο Σύνταγμα Αλεξιπτωτιστών, εποχή που εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα, κάτι που αργότερα ο ίδιος χαρακτήρισε ως «λάθος».
Ο πρώην γενικός επιτελάρχης απέσπασε τη διεθνή προσοχή στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν η μονάδα του στην αποστολή UNPROFOR στην Κροατία απελευθέρωσε μια ομάδα αιχμάλωτων Γάλλων στρατιωτών.
Τα επόμενα χρόνια κατείχε πολλές υψηλόβαθμες θέσεις στον στρατό, συμπεριλαμβανομένης εκείνης του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου από το 2012 έως το 2015, όταν ανέλαβε, μέχρι το 2018, επικεφαλής της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ.
