Περαιτέρω κλιμάκωση ή «ρεαλιστική» αναδίπλωση θα επιλέξει ο Πούτιν για να διασώσει το πληγέν γόητρό του;

Και μετά την έκρηξη στη γέφυρα, τι; Μετά την –μέχρι στιγμής αγνώστου πατρός– ανατίναξη τμήματος της κομβικής σημασίας γέφυρας στα στενά του Κερτς στη Χερσόνησο της Κριμαίας και το αδιαμφισβήτητο πλήγμα που αυτή συνιστά για το γόητρο της ρωσικής πολεμικής μηχανής, αντίστοιχου βεληνεκούς με τη βύθιση της ναυαρχίδας «Μασκβά», το ερώτημα στα χείλη όλων είναι ποιες θα είναι οι κινήσεις του Βλαντίμιρ Πούτιν. Περαιτέρω κλιμάκωση με απρόβλεπτες συνέπειες ή αναδίπλωση σε ένα πιο «ρεαλιστικό» πλαίσιο;

Στην πραγματικότητα, κανένας δεν μπορεί να μπει στο μυαλό του Ρώσου προέδρου ούτε να γίνει «μάντης» μέσα σε ένα ιδιαίτερα ρευστό σκηνικό. Ενα σχετικά ασφαλές συμπέρασμα από τις πρώτες αντιδράσεις του πάντως είναι πως ο Πούτιν συνειδητοποιεί ότι τα πράγματα στο μέτωπο, σε συνδυασμό με την πρόσφατη προέλαση των ουκρανικών δυνάμεων σε τμήματα των περιφερειών που μόλις προσάρτησε, δεν πηγαίνουν όπως θα ήθελε.

Για σήμερα Δευτέρα ο Βλαντίμιρ Πούτιν έχει συγκαλέσει το Συμβούλιο Ασφαλείας με τη συμμετοχή των βασικών υπουργών και των επικεφαλής των υπηρεσιών ασφαλείας και των ενόπλων δυνάμεων προκειμένου να εκτιμηθεί η κατάσταση και να συζητηθούν τα επόμενα βήματα. Σημάδι παραδοχής της αποτυχίας, σύμφωνα με τα περισσότερα δυτικά ΜΜΕ, συνιστά ο διορισμός, λίγες ώρες μετά την έκρηξη στη γέφυρα, ενός νέου στρατιωτικού διοικητή ο οποίος ηγείται πλέον των ρωσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία.

Πρόκειται για τον Σεργκέι Σουροβίκιν, 55 ετών, βετεράνο διοικητή με φήμη σκληρού και αιμοσταγούς στρατιωτικού. Ο Σουροβίκιν ήταν διοικητής των ρωσικών δυνάμεων στη Συρία και κατηγορήθηκε ότι επέβλεπε τον αποδεκατισμό της πόλης του Χαλεπιού. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο διορισμός του χαιρετίστηκε από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του πολέμου, ανάμεσά τους τον Γεβγκένι Πριγκοζίν, ιδρυτή της μεραρχίας μισθοφόρων «Βάγκνερ».

Oι φήμες που διαρρέουν στα δυτικά ΜΜΕ θέλουν τον Ρώσο πρόεδρο να δέχεται ανοιχτά κριτική από ορισμένα στελέχη του Κρεμλίνου για τους στρατιωτικούς χειρισμούς -όχι όμως και για τον πόλεμο αυτό καθεαυτό- ενώ η ίδια κριτική εμφανίζεται σιγά σιγά και σε ρωσικά ΜΜΕ. «Το πιο βλακώδες που μπορεί να κάνει κάποιος τώρα είναι να καθησυχάσει τη χώρα ότι δεν έγινε και τίποτα τρομερό», έγραψε ο πολεμικός ανταποκριτής της Komsomolskaya Pravda Aλεξάντρ Κοτς. Η δική του πρόταση, όπως την κατέγραψε στο Telegram, είναι επιεικώς εφιαλτική. Κάλεσε τη Ρωσία «να στείλει την Ουκρανία πίσω στον 18ο αιώνα, χωρίς περιττές σκέψεις για το πώς θα επηρεάσει αυτό τον άμαχο πληθυσμό».

Μέσα σε αυτή την αλλαγή κλίματος προς το ακόμα πιο φιλοπολεμικό, αυτός που επίσης φαίνεται να μην κάθεται πολύ καλά στη θέση του είναι ο υπουργός Αμυνας Σεργκέι Σοϊγκού. Ειδικά τις τελευταίες μέρες ο Σοϊγκού δέχεται τα πυρά των πιο θερμοκέφαλων υποστηρικτών του Πούτιν και της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης στην Ουκρανία», όπως, μεταξύ άλλων, ο Πριγκοζίν και ο Τσετσένος στρατιωτικός ηγέτης Ραμζάν Καντίροφ.

Δεν αποκλείεται ο Σοϊγκού, πιστός σύμμαχος του Πούτιν από παλιά, ο οποίος, σημειωτέον, δεν διαθέτει στρατιωτική εμπειρία, να είναι ο επόμενος που θα δει την πόρτα της εξόδου. Σύμφωνα μάλιστα με τελευταίο δημοσίευμα της Guardian που επικαλείται μαρτυρία πρώην στελέχους του ρωσικού υπουργείου Αμυνας, ο Σοϊγκού θα ήταν «ευτυχισμένος» αν ο Πούτιν τον απάλλασσε από τα καθήκοντά του, σημειώνοντας πως «θέλει να ξεφύγει από αυτό το χάος».

Το «χάος», ωστόσο, είναι εδώ και καμία λύση δεν μοιάζει εύκολη για τον Ρώσο πρόεδρο και τη στενή ηγετική ομάδα. Ανάλυση του CNN συμπύκνωνε ως εξής την κατάσταση: «Ο Πούτιν καλείται τώρα να λάβει μια σειρά από γρήγορες και επώδυνες αποφάσεις, την ώρα που τα σημάδια μιας αργής ήττας αρχίζουν να διαφαίνονται. Ο ρωσικός στρατός στη Χερσώνα, δυτικά του Δνείπερου, πολιορκείται από ταχέως κινούμενες ουκρανικές δυνάμεις. »Εχει ήδη υποχωρήσει εν μέρει λόγω του φτωχού ανεφοδιασμού που θα επιδεινωθεί από την έκρηξη στη γέφυρα της Κριμαίας. […] Μπορεί η Μόσχα να διατηρήσει τη δύναμή της στο πεδίο με δύο κατεστραμμένες διαδρομές ανεφοδιασμού; Είναι αρκετή η πραγματικότητα που διαμορφώνεται στο πεδίο της μάχης για να κάνει τον επικεφαλής του Κρεμλίνου να υποχωρήσει; Ή μήπως θα πάρει το υψηλότερο ρίσκο της διασποράς των απομονωμένων δυνάμεών του αραιά σε μια μεγάλη έκταση;».

Οι απαντήσεις θα δοθούν προσεχώς. Κι αυτό που όλοι εύχονται, έχοντας υπόψη ότι για τον Βλαντίμιρ Πούτιν ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει αναδειχτεί σε ζήτημα γοήτρου και ενδεχομένως πολιτικής επιβίωσης, είναι να μην επιλέξει να στείλει τη δύσμοιρη χώρα «πίσω στον 18ο αιώνα», συμπαρασύροντας πολλούς άλλους στον όλεθρο.