Η πυρηνική απειλή ξανά στις ζωές μας

«Δεκαετίες μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου ακούμε ξανά να εκτοξεύονται πυρηνικές απειλές. Επιτρέψτε μου να είμαι σαφής», τόνισε χθες ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες. «Η εποχή του πυρηνικού εκβιασμού πρέπει να τελειώσει».

Είχε προηγηθεί αυστηρή προειδοποίηση των ΗΠΑ προς τη Μόσχα για «καταστροφικές συνέπειες» σε περίπτωση που η ρωσική ηγεσία περάσει από απειλές στη χρήση πυρηνικών όπλων για την προάσπιση της ασφάλειας της επικράτειάς της.

Αυτές διατυπώνονται εμφατικά τις τελευταίες ημέρες από τη Μόσχα, καθώς προετοιμάζεται πυρετωδώς για την προσάρτηση –καταπώς λέγεται από αυτή την Παρασκευή– του 15% των υπό ρωσικό έλεγχο και κατοχή εδαφών της ανατολικής και νότιας Ουκρανίας (Λουγκάνσκ, Ντονέτσκ, Χερσώνα, Ζαπορίζια).

Η διαδικασία των σχετικών τοπικών –και απορριφθέντων σχεδόν από το σύνολο της διεθνούς κοινότητας ως παράνομων– δημοψηφισμάτων ολοκληρώνεται σήμερα, με ρωσικές διαβεβαιώσεις για συμμετοχή… νομιμοποίησης άνω του ορίου του 50% και με ουκρανικές καταγγελίες για ψηφοφορία που επιβάλλεται και υπαγορεύεται υπό την απειλή των όπλων.

Με μείζον πια ερώτημα το τι μέλλει γενέσθαι σε περίπτωση συνέχισης των ουκρανικών αντεπιθέσεων στις περιοχές που η Ρωσία θα κηρύξει εδάφη της –προφανώς απουσία διεθνούς αναγνώρισης, όπως έγινε το 2014 και με την Κριμαία–, Ουάσιγκτον και Μόσχα ανέφεραν ότι οι μεταξύ τους δίαυλοι επικοινωνίας παραμένουν, έστω και προβληματικά, ανοιχτοί. Τουλάχιστον για θέματα που σχετίζονται με τα πυρηνικά όπλα.

«Μπορεί χθες να ήταν μπλόφα, τώρα όμως θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα», υπογράμμισε ο Ουκρανός πρόεδρος Ζελένσκι. «Δεν νομίζω ότι μπλοφάρει», πρόσθεσε για τις απειλές του Ρώσου προέδρου Πούτιν.

Καθώς ο πόλεμος έχει μπει πια στον όγδοο μήνα, ο βαρύς χειμώνας –επιχειρησιακά για τα πεδία των μαχών και ενεργειακά για την Ευρώπη- πλησιάζει και οι πρόσφατες επιτυχείς ουκρανικές αντεπιθέσεις στα βορειοανατολικά παρουσιάζουν τώρα σε άλλα μέτωπα κάμψη, φαίνεται να διαμορφώνεται σταδιακά η εικόνα ακόμη μιας «παγωμένης διένεξης», πλαισιωμένης από μια «ισορροπία τρόμου» και έναν υβριδικό πόλεμο φθοράς.

Από τη μια, της ηγεσίας του Κιέβου –που καλείται να λάβει κρίσιμες αποφάσεις για τις επόμενες κινήσεις– καθώς και της συνοχής της Δύσης, που εν μέσω έντονων διαφωνιών στις τάξεις της Ε.Ε. προχωρά σε νέες κυρώσεις σε βάρος της Μόσχας. Από την άλλη, των αντοχών της Ρωσίας –από την ηγεσία και την οικονομία της, έως και την κοινωνία της– με τους κραδασμούς να γίνονται εν μέσω και της μερικής επιστράτευσης όλο και πιο αισθητοί.

■ Τούτων λεχθέντων, μέσα στο τελευταίο 24ωρο:

(α) ο Ρώσος μεγιστάνας στον χώρο της εστίασης, γνωστός και ως «σεφ του Πούτιν», Γεβγκένι Πριγκόζιν, παραδέχτηκε πρώτη φορά ότι είναι ο ιδρυτής της παραστρατιωτικής οργάνωσης Wagner, αναφέροντας ως «παρθενική» αποστολή της το Ντονμπάς της ανατολικής Ουκρανίας το 2014 και την επέκταση έκτοτε της δράσης της στη Μέση Ανατολή, στην Αφρική, μέχρι και στη Λατινική Αμερική,

(β) το Κρεμλίνο ανακοίνωσε τη χορήγηση της ρωσικής υπηκοότητας στον –κατοικοεδρεύοντα από το 2013 στη Ρωσία, με την παροχή ασύλου– Εντουαρντ Σνόουντεν: Αμερικανό «άσο» της πληροφορικής, «βαθύ λαρύγγι» της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας (NSA) των ΗΠΑ και Νο1 καταζητούμενο στη χώρα του για «κατασκοπία»,

(γ) οι πρόεδροι Ρωσίας και Λευκορωσίας διακήρυξαν σε συνάντηση στο Σότσι ότι δεν πρόκειται να ανεχθούν καμία ταπείνωση από τη Δύση. «Θα πρέπει να μας φέρονται με σεβασμό», τόνισε ο Βλαντίμιρ Πούτιν. «Θα νικήσουμε», υπερθεμάτισε ο επονομαζόμενος και «τελευταίος δικτάτορας στην Ευρώπη», Αλεξάντερ Λουκασένκο. «Δεν υπάρχει άλλη επιλογή».