Η αντεπίθεση της Κεντροαριστεράς στον β΄ γύρο των δημοτικών εκλογών

Ο δεύτερος γύρος των ιταλικών δημοτικών εκλογών ανέτρεψε, σε έναν βαθμό, τα αποτελέσματα και τα συμπεράσματα του πρώτου γύρου. Πριν από δεκαπέντε ημέρες, η Κεντροδεξιά επιβλήθηκε κερδίζοντας την αναμέτρηση στο Παλέρμο της Σικελίας, στη Γένοβα και στη Λ’ Ακουιλα της κεντρικής Ιταλίας.

Την περασμένη Κυριακή, όμως, η Κεντροαριστερά, η Ιταλική Αριστερά και τα Πέντε Αστέρια πήραν μια μερική ρεβάνς, εξασφαλίζοντας τη δημαρχία σε πόλεις όπως η Βερόνα, το Καταντζάρο της Καλαβρίας, η Αλεσάντρια, η Πάρμα και η Μόντζα της Βόρειας Ιταλίας.

Ιδιαίτερα συμβολική και ουσιαστική αξία είχε το αποτέλεσμα της Βερόνα, όπου εξελέγη δήμαρχος ο πρώην ποδοσφαιριστής της Ρόμα και της Εθνικής Ιταλίας, Νταμιάνο Τομάζι. Την περασμένη δεκαετία, η πόλη του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας είχε γίνει σημείο αναφοράς ακροδεξιών και υπερσυντηρητικών στοιχείων, με ποικίλες, αντιδραστικού τύπου συγκεντρώσεις.

Ο Τομάζι κατάφερε «να κάνει το θαύμα», παρά το ότι, λίγο πριν τελειώσει η προεκλογική εκστρατεία, ο καθολικός επίσκοπος της Βερόνα συμβούλεψε τους ψηφοφόρους -ούτε λίγο ούτε πολύ- «να μη στηρίξουν υποψήφιους που τάσσονται υπέρ της ομοφυλόφιλης ιδεολογίας του gender». Και να σκεφτεί κανείς ότι ο Τομάζι προέρχεται από τον κεντρώο, καθολικό χώρο, αλλά είναι ανοιχτός στον διάλογο και τη συνεργασία με τις προοδευτικές δυνάμεις.

Μετά την καταμέτρηση των ψήφων του δεύτερου γύρου, ο γραμματέας του Δημοκρατικού Κόμματος, Ενρίκο Λέτα, εξέφρασε την πλήρη ικανοποίησή του, τονίζοντας ότι οι ευρείες συνεργασίες που ο ίδιος εγκαινίασε αποδίδουν και ότι οι πολίτες κατάλαβαν ποιες είναι οι δυνάμεις που χαρακτηρίζονται από αίσθημα ευθύνης.

Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, ότι οι ισορροπίες των τοπικών αυτών εκλογών θα παραμείνουν ως έχουν μέχρι τις βουλευτικές, οι οποίες προγραμματίζονται το πολύ για την επόμενη άνοιξη. Από τη μία, υπάρχει το τεράστιο πρόβλημα του Κινήματος Πέντε Αστέρων. Εχει συμμαχήσει με την Κεντροαριστερά, αλλά χάνει συνεχώς υποστηρικτές. Σύμφωνα με τα τελευταία γκάλοπ, οι «πεντάστεροι» βρίσκονται στο 9% της πρόθεσης ψήφου. Κάτι που οφείλεται, φυσικά, και στην «απόσχιση» στην οποία προχώρησε, την περασμένη εβδομάδα, ο υπουργός Εξωτερικών, Λουίτζι Ντι Μάιο. Τον ακολούθησε περίπου το ένα τέταρτο των βουλευτών και γερουσιαστών του κινήματος, με την ελπίδα να κατακτήσουν έστω ένα μέρος του μετριοπαθέστατου κεντρώου χώρου.

Αν το Κίνημα Πέντε Αστέρων συνεχίσει να φυλλορροεί, τίθεται το ερώτημα με ποιον θα κυβερνήσει το Δημοκρατικό Κόμμα του Λέτα μετά τις βουλευτικές εκλογές. Θα είναι αρκετοί για να καλύψουν το κενό κάποιοι νέοι σχηματισμοί του προοδευτικού κέντρου;

Οσο για την Κεντροδεξιά, η ήττα στον δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών επιβεβαιώνει το χάσμα που έχει δημιουργηθεί ανάμεσα στον Σίλβιο Μπερλουσκόνι και την ακροδεξιά Τζόρτζια Μελόνι, επικεφαλής των Αδελφών της Ιταλίας. Ο Σίλβιο εμφανίζεται ευρωπαϊστής, ενώ η Τζόρτζια αμφισβητεί κάθε κίνηση της Ενωσης. Ο δε Ματέο Σαλβίνι, από τη Λέγκα, στο μεταξύ, προσπαθεί (πρόκειται για στρατηγική επιλογή) να προβάλει ένα πιο ήπιο προφίλ, ελπίζοντας να κληρονομήσει τις ψήφους του «Καβαλιέρε».

Μέσα σε όλους αυτούς τους διχασμούς, πληθαίνουν τα σενάρια, στα οποία έχουμε κάνει ήδη μια πρώτη αναφορά, για προσπάθεια παραμονής του Μάριο Ντράγκι στην πρωθυπουργία και μετά τις εκλογές της άνοιξης. Ως «αναγκαστική λύση, για να γεφυρωθούν οι διαφορές» που τόσο επιθυμεί, όμως, ο Ιταλός πρόεδρος Σέρτζιο Ματαρέλα.