Ο κύβος ερρίφθη. Υστερα από αψιμαχίες εβδομάδων που παραλίγο να οδηγήσουν σε σοβαρή κυβερνητική κρίση, η γερμανική Βουλή ενέκρινε χθες το πρωί την αποστολή βαρέος οπλισμού στην Ουκρανία με 586 ψήφους υπέρ, 100 κατά και 7 αποχές. Της τυπικής πλέον έγκρισης από την Μπούντεσταγκ είχαν προηγηθεί η σύνοδος στο Ραμστάιν και η σχετική ανακοίνωση της Γερμανίδας υπουργού Αμυνας Κριστίνε Λάμπρεχτ που επικύρωνε τη στροφή της γερμανικής κυβέρνησης.
Η πρόταση υπερψηφίστηκε από τα τρία κόμματα του συνασπισμού και την ένωση Χριστιανοδημοκρατών/Χριστιανοκοινωνιστών (CDU/CSU) και καταψηφίστηκε από το κόμμα της Αριστεράς (Die Linke) και την ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD). Ολα αυτά, εν τη απουσία του καγκελάριου Ολαφ Σολτς, ο οποίος πραγματοποιούσε επίσημη επίσκεψη στην Ιαπωνία, γεγονός που επικρίθηκε έντονα από τη γερμανική Δεξιά και άκρα Δεξιά.
Από το Τόκιο ο Σολτς επαναλάμβανε την ίδια μετριοπαθή στάση που τηρεί πρότινος και εντός Γερμανίας σε ό,τι αφορά τη συνέχιση της αγοράς φυσικού αερίου από τη Ρωσία, επισημαίνοντας ότι η απεξάρτηση από το ρωσικό αέριο «θα απαιτήσει περισσότερο χρόνο» και αναγνωρίζοντας ότι τυχόν διακοπή της παροχής από πλευράς Μόσχας «θα έχει συνέπειες για τη γερμανική οικονομία».
Η μέχρι πρότινος άρνησή του για ενίσχυση της Ουκρανίας με βαρύ οπλισμό είχε επιφέρει έντονο σφυροκόπημα από πλευράς Χριστιανοδημοκρατών, αλλά και των συγκυβερνώντων Φιλελεύθερων (FDP) και Πράσινων με τους δεύτερους, από το προοδευτικό πασιφιστικό κόμμα που ήταν τη δεκαετία του ‘80 να έχουν εξελιχθεί σε όψιμους φιλομιλιταριστές στο όνομα… της ειρήνης. Ο Σολτς, ο οποίος υποστήριζε πως μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να σημάνει παράταση ή και όξυνση του πολέμου, κατηγορούνταν για υποχωρητικότητα και αναποφασιστικότητα.
Κι ενώ μέχρι την περασμένη εβδομάδα η ηγεσία του SPD επέμενε ότι δεν τίθεται θέμα βαρέος οπλισμού στην Ουκρανία, οι Χριστιανοδημοκράτες του CDU πέταξαν το γάντι. Ο αρχηγός του κόμματος Φρίντριχ Μερτς απείλησε πως θα καταθέσει σε ψηφοφορία δική του πρόταση για την παράδοση βαρέων όπλων στην Ουκρανία, η οποία, όπως επισήμαινε ο γερμανικός Τύπος, θα περνούσε άνετα καθώς ακόμα και αν διαφωνούσε το SPD ή έστω, τμήμα αυτού, θα είχε τις ψήφους των συγκυβερνώντων Πράσινων και FDP. Κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε με παταγώδη πολιτική ήττα για τον Σολτς και θα έθετε εν αμφιβόλω ακόμα και την παραμονή του στην καγκελαρία.
Αντιμέτωπος, λοιπόν, με ένα επί της ουσίας ενδοκοινοβουλευτικό πραξικόπημα, αναγκάστηκε να πει το «ναι». Μια εξέλιξη για την οποία δεν έδειξαν ιδιαίτερα χαρούμενοι ούτε οι βουλευτές του SPD. «Ορισμένοι μεταξύ των βουλευτών είχαν την αίσθηση ότι αφέθηκαν να παρασυρθούν από το FDP και τους Πράσινους», σχολίαζε η Suddeutsche Zeitung για το κλίμα στην Μπούντεσταγκ, ειδικά μετά τη συμφωνία των κυβερνητικών κομμάτων με τους Χριστιανοδημοκράτες για την κατάθεση κοινής πρότασης για την αποστολή οπλισμού στην Ουκρανία.
Αν τα γκάλοπ απηχούν σε κάποιο βαθμό τα πραγματικά αισθήματα του κόσμου, το 45% των Γερμανών δηλώνει δυσαρεστημένο από τους χειρισμούς του Ολαφ Σολτς στο ζήτημα του πολέμου στην Ουκρανία, σύμφωνα με νέα έρευνα του Ινστιτούτου YouGov για λογαριασμό του Γερμανικού Πρακτορείου Ειδήσεων, το 37% ικανοποιημένο και το 18% δεν έχει γνώμη, ενώ ένα 51% κρίνει τον καγκελάριο ανεπαρκή ως ηγέτη. Χαρακτηριστικό μάλιστα είναι ότι σύμφωνα με άλλο, πρόσφατο γκάλοπ από το Ινστιτούτο INSA για λογαριασμό της Bild am Sonntag, δημοφιλέστερη πολιτικός είναι η Πράσινη υπουργός Εξωτερικών Αναλένα Μπέρμποκ και αμέσως μετά ακολουθεί ο επίσης Πράσινος υπουργός Οικονομίας και αντικαγκελάριος Ρόμπερτ Χάμπεκ, υπέρμαχοι και οι δύο της πιο σκληρής γραμμής απέναντι στη Μόσχα και «μπροστάρηδες» στην εκστρατεία για την αποστολή βαρέος οπλισμού στην Ουκρανία.
Κι ενώ κανείς ακόμα δεν μπορεί να προβλέψει πού θα οδηγήσει η μιλιταριστική στροφή της Γερμανίας, ακούγονται και κάποιες φωνές λογικής. Οπως για παράδειγμα αυτή του Μάρκους Ζέντερ, πρωθυπουργού της Βαυαρίας και προέδρου της Ενωσης Χριστιανοκοινωνιστών (CSU). «Δεν δείχνω την ίδια ευφορία με τους Πράσινους και το FDP», είπε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Nürnberger Nachrichten. «Φυσικά να βοηθήσουμε. Θα πρέπει όμως να προσέξουμε μήπως στο τέλος βρεθεί η ίδια η Γερμανία ξαφνικά εμπλεκόμενη στον πόλεμο».
