«Το Βερολίνο θα πρέπει να θυμάται την Ιστορία»

«Η Γερμανία, αυτή η μεγάλη χώρα που επιμένει σήμερα να θέλει να περιοριστεί στον ρόλο του μπαμπούλα της λιτότητας, δεν θα μπορούσε να διασχίσει το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα χωρίς τη γαλλική και την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη μετά τον πόλεμο». Αυτό τονίζει σε κείμενό του με τίτλο «Ανοιχτή επιστολή σε έναν Γερμανό φίλο» ο πρώτος γραμματέας του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Ζαν-Κριστόφ Καμπαντελίς. «Η αλληλεγγύη της Γαλλίας και της Ευρώπης επέτρεψε, στο πλαίσιο των Συμφωνιών του Λονδίνου το 1953, να περιοριστεί σημαντικά το γερμανικό χρέος. Το Βερολίνο θα πρέπει να θυμάται αυτό το μάθημα της Ιστορίας τη στιγμή που παραδίδει δημοσιονομικά μαθήματα στην Αθήνα», γράφει.

Ο Γερμανός φίλος, στον οποίο απευθύνεται η επιστολή, έχει βέβαια τα χαρακτηριστικά του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος ενσαρκώνει τη σκληρή γραμμή και επιμένει σε ενδεχόμενη έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Ταιριάζει όμως εξίσου και στον Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, τον πρόεδρο του γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και υπουργό Οικονομίας, ο οποίος υιοθέτησε μια πολύ σκληρή ρητορική απέναντι στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.

«Ηταν ανάγκη να γράψω αυτήν την επιστολή για να αποφευχθούν οι πλειοδοσίες», εξηγεί ο Καμπαντελίς, υπαινισσόμενος τις δηλώσεις του ηγέτη της Αριστεράς Μελανσόν. «Αυτή η γραμμή, την οποία υποστήριξε ο Ζαν-Λικ Μελανσόν είναι σήμερα μειοψηφική στη Γαλλία, αλλά νομίζω ότι μπορεί να αυξήσει την ένταση, την ανησυχία απέναντι στη Γερμανία», προσθέτει ο Γάλλος σοσιαλιστής.

Πράγματι, το τελευταίο διάστημα ο Μελανσόν τονίζει ότι οι Γερμανοί είναι οι μόνοι που δεν δικαιούνται να δίνουν μαθήματα στην Ελλάδα και θεωρεί δικαιολογημένη την ακύρωση του ελληνικού χρέους έναντι της γερμανικής κατοχής κατά τη διάρκεια του πολέμου. Αντίθετα, ο σοσιαλιστής ηγέτης ζητά την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους και εκφράζει τη λύπη του γιατί «η Γερμανία θέλει να επιβάλει με τη βία της οικονομίας της ένα μοναδικό οικονομικό μοντέλο, το οποίο συγκροτείται από την ιδεολογική λιτότητα και την επιμονή στις δημοσιονομικές λεπτομέρειες». Με αυτόν τον τρόπο υπερασπίζεται βέβαια τα ελληνικά συμφέροντα, αλλά ταυτόχρονα και τα γαλλικά.

«Αν η Γερμανία γυρίσει την πλάτη της στην αλληλεγγύη της ηπείρου μας, κινδυνεύει να παρεξηγηθεί, θέτοντας εκ των πραγμάτων την Ευρώπη μπροστά σε μια μοιραία εναλλακτική λύση, μπροστά σε ένα τρομερό δημοψήφισμα: Υπέρ ή κατά της Γερμανίας;», καταλήγει ο ελληνικής καταγωγής Γάλλος σοσιαλιστής.