Ολα τα βλέμματα στην Αττάλεια

Μπορεί ο Ουκρανός ΥΠΕΞ, Ντμίτρο Κουλέμπα, να χαμήλωνε χθες το πήχη των προσδοκιών για τη σημερινή, κρίσιμη και με τουρκική μεσολάβηση συνάντησή του με τον Ρώσο ομόλογό του, Σεργκέι Λαβρόφ στην Αττάλεια: την πρώτη υψηλόβαθμη μεταξύ των δύο εμπόλεμων πλευρών από την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Ωστόσο, τα περιθώρια στενεύουν πλέον επικίνδυνα και τα διλήμματα φαίνεται να αυξάνονται για την ηγεσία του Κιέβου.

«Θα προσπαθήσουμε να πάρουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε», σημείωσε ο Κουλέμπα την ώρα που η εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ δήλωνε χθες ότι στόχος του Κρεμλίνου δεν είναι η ανατροπή της ουκρανικής κυβέρνησης (επί της ουσίας του εξαιρετικά δημοφιλούς πια προέδρου Ζελένσκι), ούτε η κατάληψη της χώρας. Η Ρωσία θα προτιμούσε να επιτευχθεί μια λύση μέσω του διαλόγου, πρόσθεσε η Μαρία Ζαχάροβα, κάνοντας λόγο για «κάποια πρόοδο» στις διαπραγματεύσεις…

Κατά τα λοιπά, οι «κόκκινες γραμμές» της Μόσχας –που συνεχίζει την «αποστρατιωτικοποίηση» με την καταστροφή των ουκρανικών υποδομών– είναι ξεκάθαρες για τον τερματισμό του πολέμου: συνταγματική κατοχύρωση της ουδετερότητας της Ουκρανίας, αναγνώριση των αυτοανακηρυγμένων στα ανατολικά «Λαϊκών Δημοκρατιών» του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ, καθώς και της ρωσικής κυριαρχίας στην Κριμαία.

Σαφέστερη καθίσταται συν τω χρόνω και η στροφή της ηγεσίας του Κιέβου προς κάποιο συμβιβασμό. Εχοντας ήδη «ενταφιάσει» με δημόσιες δηλώσεις του την επιδίωξη ένταξης της χώρας του στο ΝΑΤΟ, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι αφήνει πλέον διαρκώς αιχμές ότι τον «άδειασε» η Δύση: δικαίως, ίσως όμως πια και επικοινωνιακά προς το εσωτερικό της δικής του χώρας.

Πλέον «το χάσμα ανάμεσα στις δύο πλευρές δεν είναι μεγάλο», «οι πραγματικές διαπραγματεύσεις γίνονται απευθείας» και «είναι πολύ σοβαρότερες απ’ ό,τι λέει η Δύση», έγραφε χθες η ισραηλινή εφημερίδα Jerusalem Post επικαλούμενη πηγές της, εν μέσω διπλωματικών προσπαθειών του Ισραήλ στην ουκρανική κρίση, αλλά και της επαναπροσέγγισής του με την (έτερη μεσολαβήτρια) Τουρκία.

Δύο χώρες που διατηρούν ανοιχτούς διαύλους με τις ΗΠΑ. Για δικούς της ζωτικούς λόγους η καθεμία δεν θέλει να δει τη σύμμαχό τους Ρωσία πλήρως «στριμωγμένη». Και σε αυτή τη συγκυρία «ξεπαγώνουν» τις διμερείς σχέσεις τους, όπως σηματοδότησε η χθεσινή επίσκεψη του Ισραηλινού προέδρου Χέρτζογκ στην Αγκυρα, κατά την οποία ο Τούρκος πρόεδρος κάλεσε σε διμερή ενεργειακή συνεργασία (μετά και το «σκότωμα» του αγωγού EastMed από τις ΗΠΑ). Σήμερα το απόγευμα, δε, αναμένεται και συνομιλία του Ερντογάν με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπάιντεν…

Τούτων όλων λεχθέντων, ο τερματισμός του πολέμου στην Ουκρανία –σύμφωνα με την JP– εξαρτάται πρακτικά από τη συνθηκολόγηση του «διχασμένου Ζελένσκι», στον οποίο έχει δοθεί τελεσίγραφο από τον Πούτιν, η λήξη του οποίου δεν αποσαφηνίζεται.

Ο Ρώσος πρόεδρος «διέταξε τις δυνάμεις του να σταματήσουν» την προέλαση, εν αναμονή της απάντησης του Κιέβου, γράφει η ισραηλινή εφημερίδα.

Η «τελική» ρωσική πρόταση, αναφέρει, είναι μια ανεξάρτητη –αλλά «κουτσουρεμένη»– Ουκρανία, «φινλανδοποιημένη» (χωρίς δηλαδή βλέψεις ένταξης στο ΝΑΤΟ ή οποιοδήποτε άλλο μπλοκ) και με συρρικνωμένο τον στρατό της.

«Εάν ο Ουκρανός πρόεδρος την απορρίψει, η υπόθεση του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν ότι “τα χειρότερα είναι μπροστά μας” θα συμβεί», γράφει η JP. «Σε αυτό το σενάριο, ο Πούτιν θα διατάξει τον στρατό του να πατήσει γκάζι και να αλλάξει το “πρόσωπο” της Ουκρανίας».

Ετοιμος για συμβιβασμούς

Σκιαγραφώντας χθες στη γερμανική εφημερίδα Bild τη λεπτή γραμμή στην οποία ισορροπεί, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι επανέλαβε ότι είναι έτοιμος για να κάνει ορισμένους συμβιβασμούς, «χωρίς όμως να είναι προδοσία στην πατρίδα». «Ο πόλεμος μπορεί να τερματιστεί μόνο με απευθείας συνομιλίες μεταξύ των δύο προέδρων», τόνισε, επαναλαμβάνοντας το αίτημά του για συνομιλίες με τον Βλαντίμιρ Πούτιν.

Παράλληλα, δε, το Κίεβο παγίως πλέον ζητά «εγγυήσεις ασφαλείας» από ξένες δυνάμεις: «από τις ΗΠΑ, από τη Μεγάλη Βρετανία, από τη Γερμανία» και άλλες χώρες, όπως τόνισε χθες ο στενός συνεργάτης του Ζελέσνκι, Ιχορ Ζόβκα. Πιθανόν αυτές να αποτέλεσαν αντικείμενο της τηλεφωνικής επικοινωνίας που είχαν χθες ο Ρώσος πρόεδρος με τον Γερμανό καγκελάριο Σοτλς, μία ημέρα μετά την τριμερή τηλεδιάσκεψη που είχε ο τελευταίος με τον Γάλλο πρόεδρο Μακρόν και τον Κινέζο πρόεδρο Σι, αλλά και παραμονή της άτυπης συνόδου κορυφής των «27» στις Βερσαλίες (όπου το ουκρανικό αίτημα για ταχεία ένταξη στην Ε.Ε. αναμένεται να «θαφτεί», ελλείψει ομοφωνίας).

Στο μεσοδιάστημα, ο Ουκρανός πρόεδρος επέμενε να ζητά από το ΝΑΤΟ την επιβολή ζώνης απαγόρευσης των πτήσεων πάνω από την Ουκρανία (που θα έκανε ορατό το ενδεχόμενο του Γ’ Παγκόσμιου Πολέμου) ή την αποστολή ρωσικής κατασκευής μαχητικών αεροσκαφών στη χώρα του. Κίνηση, που η Ρωσία έχει προειδοποιήσει ότι θα θεωρηθεί άμεση εμπλοκή όποιας χώρας τα αποστείλει.

Ως προς το τελευταίο θέμα, πάντως, είχε προηγηθεί μια κολοσσιαίων διαστάσεων «κολοκυθιά» μεταξύ των ΗΠΑ και της Πολωνίας, με τη Βαρσοβία να ανακοινώνει προς τούτο την αποστολή MiG-29 στην αμερικανική βάση Ράμσταϊν στη Γερμανία και την Ουάσινγκτον να πετά πίσω την «καυτή πατάτα», δηλώνοντας αιφνιδιασμένη από την κίνηση της ΝΑΤΟϊκής συμμάχου της και χαρακτηρίζοντας «μη βιώσιμη» αυτή τη λύση.

Κατά τα λοιπά, ο Λευκός Οίκος στέλνει στην Πολωνία την Αμερικανίδα αντιπρόεδρο Κάμαλα Χάρις και δύο συστοιχίες Patriot. Οπως άλλωστε ξεκαθάρισε χθες όψιμα προς το Κίεβο ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, «στους συμμάχους μας δίνουμε εγγυήσεις για τα εδάφη τους. Αλλο σύμμαχος, άλλο φίλος»…