Πρόκειται πράγματι για την ύστατη μάχη της διπλωματίας, υπό την κλαγγή των όπλων και δυτικές εκτιμήσεις περί ενός αργόσυρτου Blitzkrieg (πολέμου-αστραπή) της Μόσχας στα ουκρανικά εδάφη, παρά την αδιαμφισβήτητη ρωσική στρατιωτική υπεροχή;
Το ερώτημα πλανάται από χθες και μένει να απαντηθεί εντός των προσεχών 24ωρων, καθώς οι ρωσικές επιθέσεις εντείνονταν κατά στόχων στα ουκρανικά εδάφη, λίγο μετά την ολοκλήρωση των χθεσινών εξάωρων διαβουλεύσεων μεταξύ αντιπροσωπειών της Ρωσίας και της Ουκρανίας, στο Γκόμελ της Λευκορωσίας.
Οι αξιωματούχοι των δυο χωρών, ανακοινώθηκε, επέστρεψαν στη Μόσχα και στο Κίεβο για διαβουλεύσεις με τις ηγεσίες τους, ενόψει ενός δεύτερου γύρου… προσεχώς, πιθανόν σε 2-3 ημέρες στα σύνορα Πολωνίας-Λευκορωσίας, πλην όμως με εκατέρωθεν «κόκκινες γραμμές» και μπόλικους «αστερίσκους».
Ηταν οι πρώτες διμερείς συνομιλίες μετά τη ρωσική εισβολή στα ουκρανικά εδάφη, με ζητούμενο την άφαντη ακόμη κατάπαυση του πυρός. Εγιναν, δε, με φόντο:
● τις νέες σκληρές δυτικές κυρώσεις σε βάρος της Μόσχας, που βύθισαν χθες το ρούβλι
● τη χθεσινή υπογραφή από τον Ουκρανό πρόεδρο Ζελένσκι επίσημου αιτήματος ένταξης της χώρας του στην Ε.Ε., σε μια διαδικασία που απαιτεί χρόνια, αλλά οκτώ χώρες της ανατολικής και κεντρικής Ευρώπης έσπευσαν να στηρίξουν σθεναρά
● την αποστολή οπλισμού (μεμονωμένα μέχρι και μαχητικών αεροσκαφών) στο Κίεβο ή ακόμη και τη στρατολόγηση εθελοντών στο πλευρό των Ουκρανών από χώρες-μέλη της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, ενόσω η Γερμανία έκανε μεταπολεμική μεταστροφή, αποκηρύσσοντας την Οστπολιτίκ και εξοπλιζόμενη μέχρι τα… «μπούνια»
● τη σαφή προειδοποίηση του ρωσικού ΥΠΕΞ προς όλους «όσοι εμπλέκονται στην προμήθεια φονικών όπλων στις Ενοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας», ότι «θα είναι υπεύθυνοι για τις συνέπειες αυτών των ενεργειών»
● την εντολή-απειλή του προέδρου Πούτιν να τεθούν σε κατάσταση υψηλού συναγερμού οι πυρηνικές δυνάμεις της Ρωσίας, ταυτόχρονα δε με το αμφιλεγόμενο δημοψήφισμα-εξπρές της Κυριακής στη Λευκορωσία, ρωσικό «δορυφόρο» στον βορρά της Ουκρανίας, υπέρ της κατάργησης της συνταγματικής της δέσμευσης να παραμείνει μια «ζώνη χωρίς πυρηνικά».
Με διακύβευμα πλέον όχι μόνο την αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ευρώπη (την επαναχάραξη της οποίας η Μόσχα εξ αρχής αξίωνε, πλην όμως προς άλλες κατευθύνσεις), αλλά το μέλλον της ίδιας της Γηραιάς Ηπείρου, οι επόμενες αποφάσεις για την έκβαση του πολέμου μοιραία εξαρτώνται πρωτίστως από τον πρόεδρο της Ρωσίας, δευτερευόντως της Ουκρανίας και, μέσω αυτού, από τη Δύση.
Προς τούτο, υπήρξε χθες νέα -δεύτερη μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία- τηλεφωνική επικοινωνία του Γάλλου προέδρου Μακρόν (η χώρα του οποίου ασκεί για το τρέχον εξάμηνο την προεδρία της Ε.Ε.) με τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν, με πρωτοβουλία του Παρισιού και παραίνεση, όπως αναφέρθηκε, του Κιέβου.
Ιδιάζουσας βαρύτητας, το τηλεφώνημα έγινε λίγο πριν από τη χθεσινοβραδινή διευρυμένη τηλεδιάσκεψη των ηγετών των G7 (ΗΠΑ, Γαλλίας, Βρετανίας, Ιταλίας, Γερμανίας, Καναδά, Ιαπωνίας) με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, τους επικεφαλής της Ε.Ε. και τους ηγέτες της Πολωνίας και της Ρουμανίας, για τον συντονισμό της στρατηγικής τους έναντι της Μόσχας.
Σύμφωνα με το Κρεμλίνο, στην τηλεφωνική επικοινωνία με τον Μακρόν, ο Ρώσος πρόεδρος έθεσε ως προϋπόθεση για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία «την αναγνώριση της ρωσικής κυριαρχίας στην Κριμαία, την επίτευξη της αποστρατιωτικοποίησης και της από-ναζιστικοποίησης του ουκρανικού κράτους και την εγγύηση του ουδέτερου καθεστώτος του», εμμένοντας έτσι στη ρωσική «κόκκινη γραμμή» περί μη ένταξης της πρώην σοβιετικής δημοκρατίας στο ΝΑΤΟ.
Κατά τη γαλλική προεδρία, δε, ο Πούτιν δήλωσε διατεθειμένος να σεβαστεί τη διακοπή όλων των επιθέσεων κατά πολιτών (τις οποίες η Μόσχα ούτως ή άλλως διαψεύδει), την προστασία των αστικών υποδομών (ενόσω το Κρεμλίνο αναφέρει στοχοθέτηση μόνο στρατιωτικών στόχων) και την εξασφάλιση των οδικών αξόνων, πρωτίστως εκείνων νοτίως του Κιέβου, γύρω από το οποίο ο ρωσικός κλοιός ολοένα και στενεύει.
Τούτων λεχθέντων, ο Γάλλος πρόεδρος ζήτησε από τον Ρώσο πρόεδρο να παραμείνουν σε επαφή τις επόμενες μέρες, ενώ η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών εξέταζε χθες σε μία κατεπείγουσα και σπάνια (μόλις η 11η από το 1950) συνεδρίαση του σώματος την καταδίκη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, παρακάμπτοντας έτσι το βέτο της Ρωσίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Ζητούμενο εν προκειμένω είναι η συντονισμένη διεθνής απομόνωση της Μόσχας, με το βλέμμα της Δύσης -και ιδιαίτερα της Ουάσινγκτον- στραμμένο στη διφορούμενη στάση της Κίνας, η οποία επιμένει να μη μιλά για ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, αλλά καλεί ορθώς, πλην… ιδιοτελώς τη διεθνή κοινότητα σε εγκατάλειψη της «νοοτροπίας του Ψυχρού Πολέμου», από την επιστροφή στην οποία -όπως τόνισε χθες ο Κινέζος πρέσβης στον ΟΗΕ- «όλοι θα χάσουν».
Εν αναμονή δε του τελικού ψηφίσματος των 193 μελών της Γενικής Συνέλευσης, οι ΗΠΑ ανακοίνωναν την απέλαση 12 Ρώσων διπλωματών στα Ηνωμένα Εθνη έως τις 7 Μαρτίου, λίγο πριν από την έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, με αίτημα της γαλλικής προεδρίας.
Θέμα της, η ανθρωπιστική κρίση στην Ουκρανία. Ζητούμενο, η υιοθέτηση ψηφίσματος υπέρ της άμεσης κατάπαυσης του πυρός. Και ερώτημα, η άσκηση ή μη βέτο από την -προεδρεύουσα του σώματος για τον μήνα Φεβρουάριο- Ρωσία.
Αυτά, την ώρα που ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας «ξήλωνε» τον υπουργό Αμυνας γιατί χαρακτήρισε ρωσική «επιχείρηση» -αντί για «εισβολή»- τον πόλεμο στην Ουκρανία, ενώ το γραφείο του εισαγγελέα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου γνωστοποιούσε ότι θα ζητήσει έγκριση για τη διενέργεια έρευνας ως προς τη διάπραξη εγκλημάτων πολέμου στα εδάφη της Ουκρανίας.
