«Ορισμένοι βλέπουν σε αυτή την κρίση μια αρχαία μάχη»

Να και δημοσιεύματα που ξεφεύγουν από το ημίφως της παραπληροφόρησης που κυριαρχεί στην Ευρώπη γύρω από το ελληνικό ζήτημα.

Με τίτλο «Μία ημέρα φτάνει για να σηκώσει ή να βουλιάξει τα ανθρώπινα» (από τον Αίαντα του Σοφοκλέους), η βελγική Le Soir στο κύριο άρθρο της, που υπογράφει η Beatrice Delvaux, με τίτλο από τον Αίαντα του Σοφοκλέους, σχολιάζει, ως υπότιτλο, φωτογραφίες του Έλληνα Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του ΥΠΟΙΚ Γιάνη Βαρουφάκη, ως εξής:

«Ορισμένοι βλέπουν σε αυτή την κρίση μια αρχαία μάχη, όπου οι δύο μονομάχοι (Τσίπρας και Βαρουφάκης) αναμένουν στην αρένα τον ανεβασμένο ή κατεβασμένο αντίχειρα των (Γερμανών) Αυτοκρατόρων…Κάποια μέρα, όταν θα σκύψουμε στην ιστορία μας, θα αναρωτηθούμε πώς αφήσαμε να συμβεί μια τέτοια ανώφελη τραγωδία. Θα αισθανθούμε όνειδος για το θέαμα – ένα θέαμα αρένας – και για την ανικανότητα της Ευρώπης να καταρτίσει μια οραματική και στρατηγική λύση για την Ελλάδα, χωρίς να σκοντάφτει συνεχώς στην επόμενη δανειακή αποπληρωμή. Ιδιωτικά συμφέροντα, πείσμα, παιχνίδια εξουσίας, αλαζονεία: Όλα αυτά κυριαρχούν σε μια ευρωπαϊκή σκηνή που θέτει τον εαυτό της στην άκρη του γκρεμού».

Ενα Grexit ενδέχεται να είναι διαχειρίσιμο από οικονομική άποψη, αναφέρει η συντάκτρια: «Ο κίνδυνος, όμως, είναι αλλού: Αν η Ελλάδα βγει από το ευρώ, μετά από ένα δημοψήφισμα του λαού της που θα απορρίπτει το πρόγραμμα εξυγίανσης, ο Τσίπρας θα έχει καταφέρει να φανεί αυτό το χωρίς προηγούμενο γεγονός, όχι σαν την τιμωρία αριστερών και ανεύθυνων Ελλήνων αριστεριστών, αλλά σαν τη νίκη της λιτότητας ενάντια στην ανάπτυξη, της αλαζονείας ενάντια στην ευαισθησία, των πλουσίων ενάντια στους φτωχούς, των βολεμένων ενάντια στους αδύναμους, του εγωισμού ενάντια στην απελπισία. Σαν μια ήττα επιβεβλημένη από τους ‘αδελφούς’, από τα μέλη αυτής της οντότητας που μας πλασάρανε πάντα ως μια μεγάλη και ίδια οικογένεια. Αυτή η έξοδος θα γίνει αντιληπτή ως η νίκη της φιλελεύθερης ιδεολογίας πάνω στη δημοκρατία, και ως μια Ευρώπη που δεν σέβεται τα εκλογικά αποτελέσματα και τη γνώμη των λαών της, παρά μόνο όταν αυτά αντιστοιχούν στη δική της άποψη της διαχείρισης των κοινών και της οικονομίας».

Η Delvaux υπενθυμίζει ότι η Ευρώπη, όπως την επιθυμεί ο Γιούνκερ, είναι πιο θαρραλέα, πιο ανοιχτή. Ο νέος Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για την Ελλάδα αλλά και στο θέμα των προσφύγων, έκανε ό,τι μπορούσε και ανέλαβε πρωτοβουλίες.

«Η Ευρώπη πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στην παρακμή και την επιβίωση: Αυτή η συνειδητοποίηση δεν είναι ακόμη αρκετά διαδεδομένη», σημείωνε ένας Ευρωπαίος ιστορικός ηγέτης. Αν το Grexit είναι εκρηκτικό, είναι επειδή απευθύνεται στο συναίσθημα και όχι στη λογική των πολιτών.

«Θα ήταν χρήσιμο»,  συμπεραίνει η Delvaux, «ανάμεσα σε δύο εκθέσεις του ΔΝΤ να ξαναδιαβάσουμε τον Αίαντα του Σοφοκλέους: Στο θάνατο του Αχιλλέα, οι δύο Ατρείδες, Αγαμέμνονας και Μενέλαος, αρχηγοί του ελληνικού στρατού, παραδίδουν τα όπλα του νεκρού στον Οδυσσέα. Ανυπόφορο για τον Αίαντα, στενό φίλο του Αχιλλέα, που δεν αντέχει να τον αγνοούν έτσι. Τρελαίνεται και, για να εκδικηθεί, θέλει να σκοτώσει όλους τους συντρόφους του Οδυσσέα, ενώ διακατέχεται από ένα και μόνο συναίσθημα: την ταπείνωση. Αυτό πρέπει να φοβόμαστε από ένα Grexit: τη μετάδοση του θυμού, που θα μπορούσε να γεννηθεί από την ταπείνωση ενός λαού».