Σε ελεύθερη πτώση οι Χριστιανοδημοκράτες, ερώτημα μια συμμαχία της Αριστεράς

Οι δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν τις σοβαρές απώλειες της Χριστιανικής Ένωσης στη Γερμανία, αλλά και την παράσταση νίκης των Σοσιαλδημοκρατών και του επικεφαλής τους, Όλαφ Σολτς. Την ίδια ώρα, αν και εν όψει των εκλογών δεν το ομολογούν ανοιχτά, Σοσιαλδημοκράτες και Πράσινοι έχουν αρχίσουν να βλέπουν θετικά το ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας.

Στη δημοσκόπηση του δικτύου ARD που δημοσιεύθηκε το πρωί της Πέμπτης, πρόθεση να ψηφίσουν τους Χριστιανοδημοκράτες/Χριστιανοκοινωνιστές (CDU/CSU) δήλωσαν μόνο το 20%, δηλαδή 7 ποσοστιαίες μονάδες λιγότερες σε σύγκριση με ανάλογη δημοσκόπηση της 20ής Αυγούστου, δηλαδή πριν από την τηλεμαχία των τριών υποψηφίων καγκελαρίων την Κυριακή.

Οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) από την άλλη ενισχύονται κατά 5 μονάδες, φτάνοντας στο 25%, οι Πράσινοι λαμβάνουν 16% (-3%), οι Φιλελεύθεροι (FDP) 13% (+1%), το κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία 12% (+2%), ενώ το κόμμα της Αριστεράς (Die Linke) παραμένει σταθερά στο 6%.

Υψηλή είναι η δημοτικότητα του Όλαφ Σολτς, με το 56% των ερωτηθέντων να δηλώνει ικανοποιημένο με τη δουλειά του (+8%), καθιστώντας τον τον πιο δημοφιλή πολιτικό μετά την καγκελάριο Μέρκελ (64%) και ξεπερνά εκείνο του προέδρου της βαυαρικής Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης (CSU) Μάρκους Ζέντερ (54%). Αντίστοιχα, η δημοφιλία του υποψήφιου καγκελαρίου Χριστιανοδημοκρατών/Χριστιανοκοινωνιστών Άρμιν Λάσετ βρίσκεται στο σε 20%, χαμηλότερη και από της Αναλένα Μπέρμποκ, υποψήφιας καγκελαρίου των Πρασίνων (25%).

Μάλιστα, στη σχετική ερώτηση, δηλαδή αν ήταν δυνατή η απευθείας εκλογή καγκελαρίου, τον Όλαφ Σολτς θα ψήφιζε το 43% (+2%), τον Άρμιν Λάσετ και την Αναλένα Μπέρμποκ το 16% αντίστοιχα. Το 29% δεν θα ψήφιζε κανένα εξ αυτών των τριών υποψηφίων καγκελαρίων.

Κρατούν αποστάσεις, δεν αποκλείουν συνεργασία

Με βάση τα δημοσκοπικά δεδομένα, τρεις εβδομάδες πριν από τις εκλογές, έχει ξεκινήσει μια συζήτηση για μια πιθανή συμμαχία της Αριστεράς, δηλαδή του SPD, των Πρασίνων (Die Gruenen) και της Αριστεράς (Die Linke). Και παρά το γεγονός ότι οι δύο πρώτοι αποστασιοποιούνται από την Αριστερά (Die Linke), δεν αποκλείουν ρητά ενδεχόμενο μετεκλογικό κυβερνητικό συνασπισμό.

Η επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των Πρασίνων στο ομοσπονδιακό κοινοβούλιο Κάτριν Γκέρινγκ Έκαρντ ανέφερε κοινά σημεία στην κοινωνική πολιτική, την ασφάλιση των παιδιών και τους κατώτατους μισθούς αλλά ταυτόχρονα τόνισε τις διαφορές στην εξωτερική και τη βιομηχανική πολιτική, σε συνέντευξή της στην οικονομική εφημερίδα «Handelsblatt».

«Το κόμμα της Αριστεράς πρέπει τώρα να αποφασίσει εάν θέλει να γίνει ικανό να κυβερνήσει και πόσο αξιόπιστο είναι όσον αφορά στην εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας. Ανέμενα ότι η νέα ηγεσία του Αριστερού κόμματος θα επεξεργαστεί τα θέματα αυτά, κάτι όμως το οποίο δεν έχει συμβεί μέχρι τώρα».

Ενώ η υποψήφια καγκελάριος των Πρασίνων Αναλένα Μπέρμποκ κράτησε αποστάσεις από την Αριστερά κατατάσσοντάς την στην κατηγορία των κομμάτων τα οποία δεν είναι ικανά να σταθούν σε μια κυβέρνηση λόγω των θέσεών της στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής. Όπως τονίζει, δε, θα επιθυμούσε να ηγηθεί τη επόμενης κυβέρνησης της Γερμανίας, και ως εταίρο στον κυβερνητικό συνασπισμό θα προτιμούσε το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (SPD).

«Θα ηγηθώ της επόμενης ομοσπονδιακής κυβέρνησης και σε ότι αφορά το περιεχόμενο αλλά και προσωπικά. Ως κυβερνητικό εταίρο θα προτιμούσα το SPD», δήλωσε στην εφημερίδα της Κολωνίας Kοelner Stadt-Anzeiger.

Από την πλευρά του ο υποψήφιος καγκελάριος του SPD Όλαφ Σολτς ενεργεί παρόμοια με τους Πράσινους. Έχει θέσει προϋποθέσεις σε όλους τους πιθανούς εταίρους ενδεχόμενου κυβερνητικού συνασπισμού, όπως μια σαφή δέσμευση για συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Χριστιανοδημοκράτες και Χριστιανοκοινωνιστές ζητούν από τον Σολτς και τους Πράσινους να απορρίψουν ρητά μια συμμαχία με την Αριστερά, όπως οι ίδιοι έχουν συμπεριλάβει την απόρριψή της από κάθε κυβερνητικό συνασπισμό σε απόφαση του συνεδρίου τους.

Ωστόσο, πριν από χρόνια τόσο το SPD όσο και οι Πράσινοι αποφάσισαν να μη συνεχίσουν να επιμένουν στον αποκλεισμό κομμάτων και αυτό να ισχύσει και για το κόμμα της Αριστεράς. Το SPD το ενσωμάτωσε μάλιστα με απόφαση του συνεδρίου του κόμματος το 2013.