Σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης φέρνουν την πρωθυπουργό της Σκοτίας Νικόλα Στέρτζον και τον πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου Μπόρις Τζόνσον τα αποτελέσματα των τοπικών εκλογών της περασμένης «Σούπερ Πέμπτης», στον απόηχο της νέας τσουχτερής ήττας για τους αντιπολιτευόμενους Εργατικούς.
Με όπλο πια την τέταρτη συναπτή νίκη στις κάλπες του κεντροαριστερού Σκοτσέζικου Εθνικού Κόμματός της (SNP), έστω κι αν έχασε την αυτοδυναμία για μόλις μία κοινοβουλευτική έδρα, η Στέρτζον και οι λοιπές δυνάμεις των Σκοτσέζων εθνικιστών, όπως οι Πράσινοι με τους οποίους πιθανότατα θα συγκυβερνήσει, επανέρχονται τώρα ακόμα πιο εμφατικά στη διεξαγωγή δεύτερου δημοψηφίσματος με το ερώτημα της ανεξαρτησίας της Σκοτίας.
Η επιδίωξή τους όμως -με σημαία τη λαϊκή ετυμηγορία στις τελευταίες εκλογές, όσο και την εναντίωση των Σκοτσέζων στο Brexit- σκοντάφτει στη βρετανική κυβέρνηση που έχει τελικά την εξουσία να προκηρύξει το δημοψήφισμα, παρά τις… άσφαιρες προειδοποιήσεις της Στέρτζον για νομοθετική παρέμβαση προκειμένου να πιέσει την κατάσταση και να πετύχει τον σκοπό της.
Ο Τζόνσον βέβαια δεν προτίθεται να της επιτρέψει να προχωρήσει στα αμφιλεγόμενα σχέδιά της, όπως φάνηκε κι από το σαββατιάτικο άρθρο του στην Daily Telegraph, όπου αποκάλεσε «ανεύθυνο και απερίσκεπτο» ένα νέο δημοψήφισμα μετά το πρώτο του 2014, όταν το 55% είχε ταχθεί κατά της ανεξαρτητοποίησης. Παρά τις κυβερνητικές διαψεύσεις άλλωστε, πολλοί πιστεύουν ότι το ζήτημα θα καταλήξει εν τέλει στα δικαστήρια.
Σε μια απόπειρα να αμβλύνει τεχνηέντως τα πράγματα και να φανεί διαλλακτικός, ο Βρετανός πρωθυπουργός προσκάλεσε τους επικεφαλής των αποκεντρωμένων κυβερνήσεων Σκοτίας, Ουαλίας και Βόρειας Ιρλανδίας σε συνομιλίες με θέμα την ανάκαμψη μετά την πανδημία, προτάσσοντας δηλωτικά την ενότητα και τη συνεργασία μεταξύ τους. Στην Ουαλία εξάλλου οι Εργατικοί κατέγραψαν μια σπάνια πλέον επιτυχία, επικρατώντας ξανά στις εκλογές, χάνοντας όμως -παρά τρίχα, σαν το SNP- την πλειοψηφία στο τοπικό Κοινοβούλιο.
Σε πείσμα των ατοπημάτων και των σκανδάλων του Τζόνσον και των κυβερνώντων Τόρις, το Εργατικό Κόμμα δεν κατάφερε να τα κεφαλαιοποιήσει ευρισκόμενο σε παρατεταμένη κρίση ταυτότητας και πλέον σε αναβρασμό, αφού υπέστη κι άλλες απογοητευτικές ήττες στον πάλαι ποτέ «κόκκινο τοίχο» του, στα παλιά προπύργιά του δηλαδή στη βόρεια και κεντρική Αγγλία.
Ο μετριοπαθής, άοσμος και άχρωμος ηγέτης του, Κιρ Στάρμερ, απέτυχε να συσπειρώσει την παραδοσιακή εκλογική βάση του κόμματος και τώρα σπεύδει σπασμωδικά να κάνει ανασχηματισμό στη σκιώδη κυβέρνησή του. Την τιμή των Εργατικών έσωσε η επανεκλογή του (μουσουλμάνου) Σαντίκ Χαν στο Λονδίνο, του Αντι Μπέρναμ στο Μάντσεστερ και του Στιβ Ρόδερχαμ στο Λίβερπουλ.
