Ο ήχος των αποσκευών καθώς ρολάρουν στους κεντρικούς δρόμους των Βρυξελλών, του Στρασβούργου ή του Λουξεμβούργου είναι γνώριμος. Το σύρσιμο από βαλίτσες ταξιδιού-τρόλεϊ, που ξεχύνονται κάθε Παρασκευή μεσημέρι και ξαναεμφανίζονται κάθε Κυριακή βράδυ στους δρόμους και τα πεζοδρόμια των πόλεων, οι οποίες φιλοξενούν τις κεντρικές υπηρεσίες της θεσμικής Ευρώπης.
Ο ήχος τους ρυθμικός, τις περισσότερες φορές συμβολίζει τον υπάλληλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωκοινοβουλίου ή του Συμβουλίου που τρέχει να προλάβει το τρένο για μια πτήση ή ένα λεωφορείο πριν και μετά τα Σαββατοκύριακα. Κάποιες φορές συνοδεύει επί ώρες τους θορύβους των πόλεων κι ενοποιεί, θα έλεγε κανείς, όλες τις κατηγορίες εργαζομένων στους ευρωπαϊκούς θεσμούς: μίνιμουμ, έκτακτους, συμβασιούχους, αποσπασμένους εθνικούς εμπειρογνώμονες, εκπαιδευόμενους με ή χωρίς αμοιβή, μετακλητούς συνεργάτες.
Οσο για τους ευρωβουλευτές και τα υψηλόβαθμα στελέχη, αν εξαιρέσει κανείς ορισμένους Βορειοευρωπαίους από την ομάδα των Πρασίνων, που χρησιμοποιούν τις δημόσιες συγκοινωνίες, οι περισσότεροι δεν κάνουν… θόρυβο διότι αμέσως μετά τις συνεδριάσεις και με ελάχιστο χρόνο στη διάθεσή τους επιλέγουν τα υπηρεσιακά αυτοκίνητα μετά των σοφέρ.
Το 6% του προϋπολογισμού
Αυτό το πήγαινε- έλα των αποσκευών μπορεί να μην ακούγεται σήμερα στα ευρωπαϊκά κέντρα τόσο συχνά λόγω της πανδημίας που έχει απαγορεύσει ταξίδια και πολλές μετακινήσεις, αλλά δεν η απουσία του δεν σημαίνει ότι η Ενωμένη Ευρώπη με τους οργανισμούς της έπαψε να αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους εργοδότες παγκοσμίως.
Σύμφωνα δε με τα τελευταία στοιχεία που συνάγονται από την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, συνολικά στις κεντρικές και στις αποκεντρωμένες υπηρεσίες των θεσμών οργανισμών που εποπτεύει ανά την Ευρώπη εργάζονταν το 2019 περίπου 90.000 υπάλληλοι, εκ των οποίων περίπου 11.900 στους 41 οργανισμούς που εποπτεύει ( έναντι 11.400 το 2018), κάτι που παραμένει σχετικά άγνωστο στους Ευρωπαίους πολίτες. Συνολικά για αμοιβές του προσωπικού, διοικητικά έξοδα και δαπάνες συντήρησης των κτιρίων η Ε.Ε. δίνει το 6% του ετήσιου προϋπολογισμού της.
Βάσει της τελευταίας έκθεσης του Ελεγκτικού Συνεδρίου, τη μερίδα του λέοντος για δαπάνες προσωπικού και διοικητικές δαπάνες έχει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με 8,16 δισ. ευρώ. Το Ευρωκοινοβούλιο, εξαιρουμένων των μισθών των ευρωβουλευτών, κοστίζει πολύ λιγότερο,1,27 δισ. ευρώ, το Συμβούλιο μόνο 361,8 εκατ. ευρώ, το Δικαστήριο της Ε.Ε. 330,2 εκατ. ευρώ, ενώ οι 41 οργανισμοί που έχουν έδρα σε σχεδόν όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες δαπανούν 1,27 δισ. ευρώ. Μάλιστα η Ε.Ε. δεν είναι ένας απλός εργοδότης, αλλά μια «υπηρεσία απασχόλησης» που ακόμα και μέσα στην κρίση συνεχίζει να επενδύει χρήματα για την πρόσληψη προσωπικού. Αρκεί να αναλογιστούμε ότι ενώ σήμερα στα κεντρικά θεσμικά όργανα (μεταξύ των οποίων Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Δικαστήριο της Ε.Ε., Ελεγκτικό Συνέδριο, Eπιτροπή Περιφερειών, Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής) εργάζονται περίπου 60.000 υπάλληλοι, το 2013 ήταν 40.742 άτομα.
Ταυτοχρόνως μόνο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή απασχολούνται σήμερα περίπου 30.000 εργαζόμενοι, ενώ τα όργανα της Ε.Ε. προσφέρουν εργασία και σε 4.300 μεταφραστές και 800 διερμηνείς ως μόνιμους υπαλλήλους με το εκτιμώμενο κόστος των γλωσσικών υπηρεσιών (για τη διερμηνεία 24 γλωσσών) να ανέρχεται στο 1% του ετήσιου γενικού προϋπολογισμού της Ε.Ε. Πρόσφατα το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο δημοσιοποίησε την έκθεσή του για το 2019 σχετικά με τους οργανισμούς της Ε.Ε. που είναι διάσπαρτοι σε όλη την Ευρώπη και χρηματοδοτούνται εξ ολοκλήρου από τον γενικό προϋπολογισμό της Ε.Ε.
Σύμφωνα με την εκτίμηση του Ελ. Συνεδρίου, το επίπεδο κινδύνου της δημοσιονομικής διαχείρισης «είναι υψηλότερο όταν οι δραστηριότητες των οργανισμών εξαρτώνται από τη συνεργασία των κρατών-μελών, όπως π.χ. συμβαίνει με τη Frontex, την EASO (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Ασυλο) και τον ECHA (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Χημικών Προϊόντων).
Η Frontex έχει λάβει εντολή να διασφαλίσει την ολοκληρωμένη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε., την οποία επιμερίζεται με τις εθνικές αρχές με σκοπό την αποδοτική διαχείριση των εισόδων των εξωτερικών συνόρων. Η EASO εξαρτάται για την εκτέλεση των δραστηριοτήτων της αφενός από τη συνεργασία των κρατών-μελών και αφετέρου από την απόσπαση εθνικών εμπειρογνωμόνων. Στην περίπτωση του ECHA η συνεργασία με τα κράτη-μέλη είναι σημαντική, διότι οι εθνικές αρχές επιβολής του νόμου είναι υπεύθυνες για την επαλήθευση των πληροφοριών σχετικά με το μέγεθος της εταιρείας, τις οποίες χρησιμοποιεί ο Οργανισμός για τον υπολογισμό των τελών του.
Συγκρούσεις συμφερόντων
Επίσης το Ελεγκτικό Συνέδριο διαπίστωσε για μια σειρά οργανισμούς (EASME – εκτελεστικός οργανισμός για τις ΜμΕ, EMSA – ευρωπαϊκός οργανισμός για την ασφάλεια στη θάλασσα, EUIPO – Γραφείο διανοητικής ιδιοκτησίας της Ε.Ε. ) ότι μέλη διαφόρων επιτροπών επιλογής «είχαν παραλείψει κατ’ εξακολούθηση να δηλώνουν και να τεκμηριώνουν δυνητικές συγκρούσεις συμφερόντων στο πλαίσιο της διαδικασίας πρόσληψης».
Εντοπίστηκαν ακόμα «αδυναμίες όσον αφορά την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείριση ή/και της διαφάνειας (ACER, οργανισμός για τη συνεργασία των ρυθμιστικών αρχών ενέργειας), EMSA,EUIPO, eu-LISA (οργανισμός για τη λειτουργική διαχείριση συστημάτων ΤΠ μεγάλης κλίμακας στον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης), έλλειψη διαδρομής ελέγχου (EMSA, EUIPO) και μια περίπτωση μη εφαρμογής αποτελεσματικών εσωτερικών δικλίδων ελέγχου (ACER). Aυτά τα ζητήματα θα μπορούσαν να είναι επιζήμια για τη φήμη και τα οικονομικά των ενδιαφερόμενων οργανισμών» καταλήγει το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο.
Κάθε Δευτέρα η «Eφ.Συν.» θα ενημερώνει τους αναγνώστες της σταθερά μέσα από αυτήν τη σελίδα για ειδήσεις που «γεννιούνται» στα όργανα της θεσμικής Ευρώπης και δεν βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας.
Γράψτε και στείλτε τη γνώμη ή την πρότασή σας για την κοινωνική Ευρώπη στη διεύθυνση:
https://ec.europa.eu/eusurvey/runner/8257efae-81ed-bee9-ccab-e143deae5ea2
