Κάμερον: τώρα αρχίζουν τα δύσκολα

Ο Ντέιβιντ Κάμερον μπορεί να σάρωσε στις εκλογές της περασμένης Πέμπτης στέλνοντας στα σπίτια τους όχι μόνο τους κομματικούς αντιπάλους του, αλλά και τους δημοσκόπους που για ακόμη μία φορά έπεσαν εντελώς έξω στις προβλέψεις τους, όμως τα δύσκολα τώρα αρχίζουν για τον Βρετανό πρωθυπουργό, που προκειμένου να επανεκλεγεί υιοθέτησε πιο «δεξιές», εθνικιστικές και ευρωσκεπτικιστικές θέσεις κι έτσι κατέληξε να διχάσει ακόμη περισσότερο τη βρετανική κοινή γνώμη, θέτοντας εν αμφιβόλω τη θέση της χώρας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση και επιτρέποντας την περαιτέρω άνθηση του σκοτσέζικου αυτονομιστικού κινήματος.

Διαβάζοντας τις αναλύσεις του βρετανικού Τύπου, τόσο του «φιλικού» όσο και του «εχθρικού» προς τον Κάμερον, διαπιστώνει κανείς εύκολα πως η δεύτερη θητεία του ηγέτη των Συντηρητικών στην οδό Ντάουνινγκ θα είναι πολύ πιο δύσκολη από την πρώτη: οι φιλοκυβερνητικοί «Times» του Λονδίνου εκτιμούν στο κύριο άρθρο τους ότι ο Κάμερον θα χρειαστεί από εδώ και πέρα «κάθε γραμμάριο πολιτικής ικανότητας» για να αντιμετωπίσει τα διακυβεύματα που τον περιμένουν, καθώς «οι Βρετανοί ψηφοφόροι έδωσαν μια ετυμηγορία συντριπτική για τα πεπραγμένα των δύο μεγάλων εθνικών κομμάτων, έδωσαν εξουσία σε ένα τρίτο και άρχισαν μια επανάσταση στη Σκοτία»!

«Είναι καιρός για τον κ. Κάμερον να βρει τον Τσόρτσιλ που έχει μέσα του (…) δεδομένου ότι η πλειοψηφία του είναι μικρή και δεν θα είναι εύκολο να την αξιοποιήσει» υποστηρίζει η «σοβαρή» εφημερίδα του ομίλου Μέρντοχ.

Σύμφωνα με τις φιλ-Εργατικές (και φιλοευρωπαϊκές) «Guardian» και «Independent», ο Κάμερον πρέπει τώρα να βάλει τα συμφέροντα της χώρας πάνω από τα κομματικά συμφέροντα.

«Στη δεύτερη και τελευταία θητεία του θα χρειαστεί να δείξει πολύ μεγαλύτερη σοφία, συνέπεια και όραμα απ’ ό,τι έδειξε στη διάρκεια της πρώτης θητείας του, αν θέλει να ενώσει και πάλι τη χώρα» τονίζει η «Guardian», ενώ ο «Independent» υποστηρίζει πως οι εκλογές αυτές αποτελούν «έναν σταθμό που θα καθορίσει αν θα παραμείνουμε μαζί ως Ηνωμένο Βασίλειο και ένα Ηνωμένο Βασίλειο ικανό να προσβλέπει σε ένα μέλλον με τους πιο κοντινούς Ευρωπαίους γείτονές του».

«Ενα έθνος, η αποστολή του Κάμερον» είναι ο πρωτοσέλιδος τίτλος των «Financial Times», που εκτιμούν επίσης ότι η διατήρηση της Σκοτίας στο Ηνωμένο Βασίλειο και του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ε.Ε. θα σφραγίσουν τη νέα πενταετή θητεία των Συντηρητικών.

Το δημοψήφισμα

Ο Κάμερον δείχνει να κατανοεί το βάρος της ευθύνης του. Χθες ανακοίνωσε πως ο «παραμένων» και στο νέο κυβερνητικό σχήμα υπουργός Οικονομικών της Βρετανίας, Τζορτζ Οζμπορν, θα αναλάβει μαζί με τον υπουργό Εξωτερικών Φίλιπ Χάμοντ το δύσκολο έργο των διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ενωση.

Ο Κάμερον δεσμεύτηκε προεκλογικά ότι θα προχωρήσει στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος σχετικά με την παραμονή ή όχι της χώρας στην Ενωση και τώρα ετοιμάζεται να στείλει τους δύο κορυφαίους υπουργούς του σε «ειδική αποστολή» στο Βερολίνο και τις Βρυξέλλες, στο πλαίσιο του προγράμματος της νέας κυβέρνησης για τις πρώτες 100 ημέρες της στην εξουσία.

Η Γερμανία και η Γαλλία, όπως και ένα κομμάτι του «Σίτι» και της βρετανικής επιχειρηματικής ελίτ που δεν θέλει με τίποτα την αποχώρηση από την Ενωση, παρακολούθησαν με μεγάλη δυσφορία την επικράτηση του Κάμερον.

Ισως τον καλύτερο τίτλο -«Αντίο, Βρυξέλλες;»- τον είχε η σοβαρή γερμανική οικονομική εφημερίδα «Handelsblatt», που έγραψε ότι η νίκη Κάμερον αποτελεί ήττα για όλη την Ευρώπη καθώς ενδέχεται να οδηγήσει στην έξοδο της χώρας από την Ε.Ε. «Για τη Γερμανία μια Brexit θα ήταν πολύ ακριβή» υπογραμμίζει η εφημερίδα.

Το ερώτημα που θέτει η «Handelsblatt» και πολλά ακόμη ευρωπαϊκά ΜΜΕ είναι με ποιο τρόπο θα καταφέρει ο Κάμερον να επαναδιαπραγματευτεί τους όρους συμμετοχής της Βρετανίας στην Ε.Ε.

Ισως η Μέρκελ να υποστηρίξει μια νομοθεσία που να καθιστά πιο δύσκολη την παροχή κοινωνικών επιδομάτων σε μετανάστες από την Ε.Ε., όμως σε καμία περίπτωση δεν φαίνεται διατεθειμένη να επαναδιαπραγματευτεί τις βασικές ευρωπαϊκές συνθήκες.

Το βέβαιο είναι πως η Ευρώπη θα πρέπει να προσπαθήσει να προσελκύσει με κάθε τρόπο τη Βρετανία, διότι με τον Κάμερον ξανά πρωθυπουργό το διαζύγιο με την Ε.Ε. είναι πλέον μια βάσιμη πιθανότητα…

Η λαϊκή δυσαρέσκεια

Και στο εσωτερικό όμως ο Κάμερον δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο τους Σκοτσέζους του SNP, αλλά και τη λαϊκή δυσαρέσκεια για τη συνεχιζόμενη λιτότητα και την περιθωριοποίηση των νέων που εκφράστηκε ήδη με μαχητικές διαδηλώσεις έξω από την πρωθυπουργική κατοικία – διαδηλώσεις που διαλύθηκαν βίαια από την αστυνομία.

Μπορεί οι Εργατικοί να απέτυχαν να εξαργυρώσουν εκλογικά αυτή τη συσσωρευμένη οργή, αφού το πρόγραμμά τους δεν έπεισε τους Βρετανούς «νοικοκυραίους», αλλά τώρα οι νικητές «Τόρις» -που κινδυνολόγησαν ασύστολα για την οικονομία σε όλη την προεκλογική εκστρατεία- θα πρέπει να αποδείξουν ότι διαθέτουν πραγματικά αναπτυξιακά σχέδια.

Αν συνεχίσουν απλά τη νεο-θατσερική πολιτική περικοπών και τα αδιάκοπα «σέρβις» στην πλουτοκρατία, η δεύτερη κυβέρνηση Κάμερον δύσκολα θα μακροημερεύσει…