Μπορεί η προσοχή της Ε.Ε. και της προεδρεύουσας Γερμανίας να έχει στραφεί τελευταία στην ένταση που επικρατεί στην Ανατολική Μεσόγειο λόγω Τουρκίας (με το προσφυγικό να παίζει βέβαια τον ρόλο του στις άνευρες ώς τώρα αντιδράσεις έναντι του Ταγίπ Ερντογάν), Βρυξέλλες και Βερολίνο όμως εξακολουθούν να περιφρονούν επιδεικτικά το προσφυγικό/μεταναστευτικό δράμα που εκτυλίσσεται ατέρμονα στην Κεντρική Μεσόγειο, (ξανα)βάζοντας παράλληλα στον πάγο τα όποια σχέδια για την πολυδιαφημισμένη αναθεώρηση της Συνθήκης του Δουβλίνου και τη θέσπιση κοινού ευρωπαϊκού συστήματος για το άσυλο.
Παρά τις εκκλήσεις της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) και του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης (ΔΟΜ) στις ευρωπαϊκές αρχές, δύο πλοία με 420 και πλέον διασωθέντες πρόσφυγες και μετανάστες συνέχιζαν μέχρι χθες να βολοδέρνουν σαν την άδικη κατάρα στα νερά της Κεντρικής Μεσογείου, χωρίς να τους δίνεται άδεια να αγκυροβολήσουν.
«Το ανθρωπιστικό καθήκον της διάσωσης ζωών δεν θα πρέπει να τιμωρείται ή να στιγματίζεται, ειδικά απουσία ανάλογων προσπαθειών από κράτη» της Ε.Ε., ανέφεραν το Σάββατο UNHCR και ΔΟΜ, επικρίνοντας εμμέσως πλην σαφώς την (σκόπιμη) έλλειψη επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης με ευρωπαϊκά μέσα, καθώς και το έλλειμμα συνδρομής προς Ιταλία και Μάλτα. Οι δύο χώρες από τη μία αντιμετωπίζουν πρακτικά μόνες τις -μαζικές εσχάτως- αφίξεις θαλασσοδαρμένων, ιδιαίτερα στη Λαμπεντούζα, κι από την άλλη συνεχίζουν το άσπλαχνο «κρυφτούλι» με τις ανθρωπιστικές οργανώσεις, αρνούμενες υπερβολικά συχνά να σώσουν ανθρώπους σε κίνδυνο ή να επιτρέψουν σε διασωθέντες να αποβιβαστούν σε λιμάνια τους, με πρόφαση την πανδημία. Εδώ και μέρες παρέμενε εν πλω, χωρίς προορισμό, το διασωστικό πλοίο SeaWatch4 (της ομώνυμης ΜΚΟ) με περίπου 400 πρόσφυγες και μετανάστες. Σύμφωνα με την UNHCR και τον ΔΟΜ, το ίδιο συμβαίνει «για μια απαράδεκτη περίοδο τριών εβδομάδων» στο τάνκερ «Maersk Etienne» που περισυνέλεξε στις 5 Αυγούστου 27 ανθρώπους κατόπιν αιτήματος των Αρχών της Μάλτας, όπως υποστηρίζει το πλήρωμα. Οι Μαλτέζοι ωστόσο το διαψεύδουν και αρνούνται επίμονα να δώσουν πράσινο φως για να πατήσουν οι διασωθέντες στη στεριά.
Το πλοίο του Banksy
Ενα τρίτο διασωστικό πλοίο, το Louise Michel (από το όνομα της Γαλλίδας αναρχικής φεμινίστριας) που χρηματοδοτεί αξιέπαινα ο καλλιτέχνης δρόμου και πολιτικός ακτιβιστής Banksy, κατάφερε να επιστρέψει στη ζωτική αποστολή του στην Κεντρική Μεσόγειο, αφού απομακρύνθηκαν τελικά οι σχεδόν 200 πρόσφυγες και μετανάστες που είχε διασώσει απανωτά. Οι 49 πιο ευάλωτοι, μαζί με έναν νεκρό, μεταφέρθηκαν στη Λαμπεντούζα μετά από εντολή των Αρχών της Ιταλίας, που έσπευσαν αυτή τη φορά να κινητοποιηθούν εν μέρει (πιθανώς και για επικοινωνιακούς λόγους, εξαιτίας της μεγάλης δημοσιότητας που έλαβε η αλτρουιστική όσο και ηχηρή πρωτοβουλία-παρέμβαση του διάσημου καλλιτέχνη). Οι υπόλοιποι 150 διασωθέντες μετεπιβιβάστηκαν στο «SeaWatch4» και βρίσκονται μεταξύ των περίπου 400 συνολικά που αναμένουν με αγωνία να βρεθεί ασφαλές λιμάνι που θα τους δεχτεί.
Ο Banksy άλλωστε δεν μάσησε τα λόγια του, όταν δημοσιοποίησε την έναρξη της αποστολής του «Louise Michel» την περασμένη βδομάδα, έπειτα από εντατική προετοιμασία που έγινε κάτω από άκρα μυστικότητα για να μην μπορέσει καμία επίσημη αρχή να μπλοκάρει την ανθρωπιστική πρωτοβουλία. «Οπως οι περισσότεροι άνθρωποι που καταφέρνουν να πετύχουν στον κόσμο της τέχνης, αγόρασα ένα γιοτ για κρουαζιέρες στη Μεσόγειο» ανέφερε με σαρκασμό το μήνυμα του καλλιτέχνη. «Πρόκειται για σκάφος του γαλλικού πολεμικού ναυτικού που μετατρέψαμε σε διασωστικό πλοίο, επειδή οι Αρχές της Ε.Ε. αγνοούν επίτηδες τα σήματα κινδύνου από μη Ευρωπαίους» κατέληγε, συμπληρώνοντας καυστικά: «Ολες οι Ζωές των Μαύρων Μετράνε».
Στη Λαμπεντούζα, εν τω μεταξύ, τα πράγματα τείνουν να γίνουν εκρηκτικά. Στο τοπικό κέντρο πρώτης υποδοχής, χωρητικότητας λιγότερων των 200 ατόμων, έχουν βρεθεί τις τελευταίες μέρες τουλάχιστον 1.200 πρόσφυγες και μετανάστες. Πέραν των 49 που μεταφέρθηκαν από το Louise Michel, στο μικρό ιταλικό νησί της Κεντρικής Μεσογείου κατέπλευσε κι ένα αλιευτικό σκάφος από την Τυνησία που μετέφερε άλλους 450 ανθρώπους. Καθώς έχουν μειωθεί εσχάτως οι αφίξεις πλοιαρίων από τη Λιβύη αλλά έχουν αυξηθεί κατακόρυφα οι αντίστοιχες αφίξεις από τη γειτονική, μη εμπόλεμη Τυνησία, εξαπλώνεται η διχαστική εντύπωση πως πρόκειται κυρίως για «οικονομικούς μετανάστες» και όχι πρόσφυγες. Ηδη -με το σιγοντάρισμα της ακροδεξιάς Λέγκας του Ματέο Σαλβίνι- κάτοικοι διαδήλωσαν στο λιμάνι κι ο δήμαρχος Τοτό Μαρτέλο εξήγγειλε «γενική απεργία διαμαρτυρίας», απαιτώντας από την κυβέρνηση του Τζουζέπε Κόντε να άρει την «αβίωτη» αυτή κατάσταση. Οι κυβερνώντες στη Ρώμη στέλνουν τώρα αλλεπάλληλα πλοία για να περιοριστεί ο συνωστισμός προσφύγων και μεταναστών στη Λαμπεντούζα, ενώ ο Μαρτέλο συναντάται αύριο με τον πρωθυπουργό Κόντε. Εξ αυτού ανεστάλη προσωρινά κι η απεργία στο νησί.
