Ούτε η δαμόκλειος σπάθη των κυρώσεων που επισείει η Ευρωπαϊκή Ενωση ούτε οι συνεχιζόμενες μαζικές διαδηλώσεις και απεργίες εντός της χώρας δείχνουν μέχρι στιγμής ικανές να οδηγήσουν στην έξοδο τον «πρόεδρο»/δικτάτορα Αλεξάντρ Λουκασένκο.
Για την ακρίβεια, και στον βαθμό που ο Λουκασένκο διατηρεί την… ψήφο εμπιστοσύνης του βασικού προστάτη του, της Ρωσίας, αλλά και τη στήριξη των αρχών ασφαλείας, της δικαιοσύνης και μεγάλου μέρους της τοπικής ελίτ, δεν έχει κάτι να φοβηθεί από τις απειλές των Ευρωπαίων: αντιθέτως μάλιστα, είναι βέβαιο ότι θα αξιοποιήσει την έξωθεν πίεση για να πλήξει την αντιπολίτευση, επιμένοντας στο αφήγημα πως η Σβετλάνα Τιχανόφσκαγια και οι άλλοι αντίπαλοί του είναι… πράκτορες των ξενών μυστικών υπηρεσιών.
Η αντεπίθεση του καθεστώτος είναι προφανής: χτες οι εισαγγελικές αρχές άσκησαν ποινική δίωξη για «παράβαση του πολιτεύματος» και «υπονόμευση της εθνικής ασφάλειας» εναντίον ηγετών της αντιπολίτευσης που έχουν παραμείνει στη χώρα και συμμετέχουν στο νεοϊδρυθέν Συντονιστικό Συμβούλιο, σε μια προσπάθεια να σπάσουν την αλυσίδα των κινητοποιήσεων που συνεχίζονται για 13η πλέον μέρα.
Ο γενικός εισαγγελέας Αλεξάντρ Κόνιουκ είπε χαρακτηριστικά ότι «η δημιουργία και οι δραστηριότητες του Συντονιστικού Συμβουλίου αποσκοπούν στην κατάληψη της εξουσίας». Ανάμεσα στα μέλη του Συντονιστικού που κινδυνεύουν πια με άμεση σύλληψη είναι ο δικηγόρος και αρκετοί ακόμη στενοί συνεργάτες της αυτοεξόριστης πλέον Τιχανόφσκαγια, αρχισυνδικαλιστές, καλλιτέχνες, αλλά και η γνωστότερη συγγραφέας της Λευκορωσίας, η βραβευμένη το 2015 με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, Σβετλάνα Αλεξίεβιτς.
Ταυτόχρονα, χιλιάδες αστυνομικοί που τις τελευταίες μέρες είχαν σε μεγάλο βαθμό εξαφανιστεί από το προσκήνιο, μετά το αρχικό μετεκλογικό όργιο καταστολής ξαναβγήκαν απειλητικά στους δρόμους του Μινσκ και των άλλων πόλεων της Λευκορωσίας, απειλώντας διαδηλωτές και απεργούς με συλλήψεις.
Η παρουσία τους ήταν ιδιαίτερα έντονη έξω από μεγάλα κρατικά εργοστάσια, το προσωπικό των οποίων απεργεί από τη Δευτέρα, σε συμπαράσταση προς την αντιπολίτευση: η μαζική συμμετοχή εργατών στις διαδηλώσεις έχει θορυβήσει τον Λουκασένκο, που επανέλαβε χτες την απειλή του ότι οι απεργοί θα απολυθούν.
Την ίδια απειλή απηύθυνε ο δικτάτωρ και προς τους περίπου 300 δημοσιογράφους και άλλους απεργούς της κρατικής ραδιοτηλεόρασης, που με τις κινητοποιήσεις τους έχουν βραχυκυκλώσει τον βασικό ιμάντα της καθεστωτικής προπαγάνδας. Από τις καταγγελίες δημοσιογραφικών ομοσπονδιών προέκυψε ότι τις πρώτες μέρες των διαδηλώσεων συνελήφθησαν περισσότεροι από 70 ρεπόρτερ που κάλυπταν τις κινητοποιήσεις, αρκετοί από τους οποίους μάλιστα φέρονται να κακοποιήθηκαν από την αστυνομία.
Ασος στο μανίκι
Δυστυχώς ή ευτυχώς, ο Λουκασένκο έχει ένα κρυφό χαρτί, το οποίο φαίνεται πως έχουν υποτιμήσει οι αντίπαλοί του, αλλά δεν ξεχνούν ούτε για μια στιγμή οι υποστηρικτές του μέσα κι έξω από τη χώρα. Και αυτό δεν είναι άλλο από την πρόσφατη εμπειρία της Ουκρανίας, ενός ακόμη φτωχού κράτους-δορυφόρου της Ρωσίας που οδηγήθηκε σε εμφύλιο πόλεμο και ντε φάκτο διχοτόμηση χάρη ακριβώς στην προσπάθεια να αποκοπεί από τη ρωσική σφαίρα επιρροής και να προσδεθεί βιαίως στο δυτικό «άρμα» – ξεκινώντας μάλιστα και πάλι από την αμφισβήτηση των εκλογικών αποτελεσμάτων, μετά την υποτιθέμενη νίκη του εκλεκτού του Πούτιν, Βίκτορ Γιανουκόβιτς.
Δεν είναι τυχαίο πως και στις χτεσινές δηλώσεις του ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ εξέφρασε την ανησυχία του σχετικά με τις προσπάθειες ξένων χωρών να επηρεάσουν την κατάσταση στη Λευκορωσία, καλώντας τη Δύση «να μην ξεχάσει τα αποτελέσματα που είχε η παρέμβασή της στην Ουκρανία» το 2014.
Αξίζει να αναφερθούμε όμως και στη χτεσινή τοποθέτηση του επίτροπου Βιομηχανίας της Ε.Ε., Τιερί Μπρετόν, ο οποίος θύμισε στους υπόλοιπους Ευρωπαίους ότι όσο εξοργισμένοι κι αν είναι πολλοί Λευκορώσοι με τον αυταρχικό Λουκασένκο και τα «εκλογομαγειρέματα του», αυτό δεν σημαίνει ότι επιθυμούν ρήξη με τη «μητέρα Ρωσία»: «Η Λευκορωσία δεν είναι η Ευρώπη… Η Λευκορωσία παραμένει στενά συνδεδεμένη με τη Ρωσία και η πλειονότητα του πληθυσμού προτιμά να διατηρήσει αυτή τη στενή σχέση με τη Μόσχα», συμπλήρωσε, υπενθυμίζοντας πως ο Πούτιν δεν δίστασε να καταφύγει και σε στρατιωτικές επιλογές
…αν όμως τον έχεις εχθρό, πρόσεχε το τσάι σου
Σε κώμα παραμένει ο γνωστός Ρώσος πολιτικός και ακτιβιστής Αλεξέι Ναβάλνι, ο οποίος κατέρρευσε κατά τη διάρκεια πτήσης προς τη Μόσχα με συμπτώματα οξείας δηλητηρίασης. Το αεροσκάφος που τον μετέφερε προσγειώθηκε εκτάκτως στην πόλη της Σιβηρίας Ομσκ, σε νοσοκομείο της οποίας παραμένει διασωληνωμένος και σε κρίσιμη κατάσταση ο 44χρονος δικηγόρος.
Οπως ήταν φυσικό, η ξαφνική βαριά ασθένεια του Ναβάλνι έχει προκαλέσει φρενίτιδα από θεωρίες για απόπειρα δολοφονίας του από τις μυστικές υπηρεσίες, με εντολή του Βλαντίμιρ Πούτιν. Θεωρίες που τροφοδοτήθηκαν τόσο από τη γραμματέα του, που είπε ότι «κάτι του έριξαν στο τσάι του», όσο και από τον προσωπικό γιατρό του, Γιαροσλάβ Ασίχμιν, που ζήτησε την άμεση μετακομιδή του σε ειδική κλινική της Γερμανίας ή της Γαλλίας.
Αλλωστε ο Ναβάλνι, αν και έχει αποτύχει ώς τώρα να συγκεντρώσει υψηλά ποσοστά στις εκλογές, παραμένει ένας από τους σημαντικότερους επικριτές και σίγουρα ο ενοχλητικότερος πολιτικός αντίπαλος του (αποδεδειγμένα εκδικητικού…) Ρώσου «τσάρου». Λεπτομέρεια- κλειδί: ο Λουκασένκο πριν από λίγες μέρες κατηγόρησε προσωπικά τον Ναβάλνι ότι είναι ένας από τους βασικούς κρυφούς οργανωτές και χρηματοδότες των διαδηλώσεων εναντίον του – χωρίς, φυσικά, να προσκομίσει κάποια απόδειξη.
Να σημειωθεί πάντως εδώ ότι και πέρσι, κατά τη διάρκεια μιας σύντομης φυλάκισής του, ο Ναβάλνι είχε, υποτίθεται, παρουσιάσει συμπτώματα δηλητηρίασης και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο, με τα social media να οργιάζουν. Αλλά οι γιατροί τον έστειλαν την επομένη ξανά στη φυλακή, αφού διαπίστωσαν πως επρόκειτο για αλλεργικό σοκ.
